Celem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1689 z 13.06.2024 r. w sprawie ustanowienia zharmonizowanych przepisów dotyczących sztucznej inteligencji (DzUrz UE L z 12.07.2024 r.; akt o sztucznej inteligencji, dalej AI Act) jest zapewnienie bezpieczeństwa stosowania systemów AI oraz poszanowanie praw podstawowych osób, których dotyczą decyzje podejmowane lub wspierane przez te systemy. Buduje to bezpieczeństwo przez nałożenie na różne podmioty – proporcjonalnych do ryzyka – obowiązków przejrzystości, dokumentacji i zarządzania.

Nowe uprawnienia wynikają z przepisów znowelizowanej ustawy z 13.04.2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (tekst jedn. DzU z 2024 r. poz. 1712; dalej ustawa o PIP). Nowelizacja[1] (DzU z 2026 r. poz. 473) nie wprowadziła żadnych zmian do ustaw podatkowych, poza regulacjami dotyczącymi zawieszenia i wznowienia biegu terminu przedawnienia (m.in. art. 70 § 6 pkt 3a i 3b oraz art. 70 § 7 pkt 3a i 3b Op), a także przesłanek zawieszenia postępowania podatkowego (art. 201 § 1aa Op). Może to powodować wątpliwości co do skutków podatkowych przekształcenia – w wyniku działań PIP – umowy cywilnoprawnej w umowę o pracę.

Zmiany zostały wprowadzone ustawą z 13.03.2026 r. o zmianie ustawy o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy oraz niektórych innych ustaw (DzU poz. 507). Celem jest dalsza cyfryzacja usług publicznych, uproszczenie procedur administracyjnych oraz ograniczenie liczby dokumentów składanych przez przedsiębiorców.

Tak wynika z interpretacji Szefa KAS z 3.06.2026 r. (DOP12.8221.6.2026), który zmienił korzystną dla podatnika interpretację KIS.

Na ten temat wypowiedział się MFiG w odpowiedzi z 21.06.2026 r. (PT7.054.1.2026) na interpelację poselską nr 17118.

Od 8.07.2026 r. zaczęła obowiązywać ustawa z 11.03.2026 r. o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz niektórych innych ustaw (DzU poz. 473; dalej nowelizacja). Prezydent ją podpisał, ale jednocześnie skierował do TK w trybie kontroli następczej, celem zbadania jej zgodności z Konstytucją RP. Okoliczność ta nie wstrzymuje jednak wejścia nowych regulacji w życie. Jeżeli TK orzeknie o niezgodności całości lub części ustawy z Konstytucją, zakwestionowane przepisy co do zasady utracą moc obowiązującą z dniem ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw, chyba że TK określi późniejszy termin utraty mocy (w przypadku ustawy nie może on przekroczyć 18 mies.).

Tak wynika z wyroków Sądu UE z 20.05.2026 r. (T-685/24 i T-686/24).

Tak wynika z interpretacji zmieniającej Szefa KAS z 15.05.2026 r. (DOP12.8221.21.2025).

Tak wynika z interpretacji ZUS z 15.05.2026 r. (DI/200000/43/1616/2026). O jej wydanie wystąpiła spółka zamierzająca wprowadzić do regulaminu socjalnego dopłaty do krajowego wypoczynku (tzw. wczasy pod gruszą). Ich przyznanie ze środków zfśs ma być uzależnione od sytuacji socjalnej uprawnionego i jego rodziny, według kryteriów i grup dochodowych, zgodnie z art. 8 ustawy o zfśs.

W jednostce podlegającej obowiązkowemu badaniu (zwykle spółce z o.o. spełniającej kryteria z art. 64 ust. 1 pkt 4 uor), której rok obrotowy pokrywa się z kalendarzowym, modelowy harmonogram prac nad zamknięciem roku obrotowego powinien być następujący:

Art. 78 ust. 1 uobr zobowiązuje biegłego rewidenta i firmę audytorską do zachowania w tajemnicy wszystkich informacji i dokumentów uzyskanych w toku świadczenia usług atestacyjnych oraz usług pokrewnych. Obowiązek ten jest nieograniczony w czasie. Art. 78 ust. 2 rozszerza go na inne osoby, którym udostępniono informacje objęte tajemnicą – i tu pojawia się pytanie, czy dostawca usług AI, do którego biegły rewident wgrywa plik klienta, jest taką „inną osobą”. W mojej ocenie jak najbardziej – każde wgranie pliku czy wklejenie fragmentu sprawozdania finansowego to udostępnienie.

„Data dokonania operacji gospodarczej” to pojęcie z zakresu rachunkowości. Niestety, uor nie podaje jego definicji, wymaga natomiast, aby zarówno dowód księgowy (art. 21 ust. 1 pkt 4), jak i zapis księgowy (art. 23 ust. 2 pkt 1) zawierały tę datę.

Takich faktur w ogóle nie należy ujmować w księgach rachunkowych.

Zasady podpisywania sprawozdania finansowego (sf) określa art. 52 uor. Podpisuje je – podając zarazem datę podpisu – osoba, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, i kierownik jednostki (jeżeli jednostką kieruje organ wieloosobowy – wszyscy członkowie tego organu albo co najmniej jedna osoba wchodząca w skład tego organu, ale po złożeniu przez pozostałe osoby wchodzące w skład tego organu oświadczeń, że sf spełnia wymagania przewidziane w ustawie, lub odmów złożenia takich oświadczeń).

Przedstawiony w pytaniu problem trzeba wiązać z tzw. błędami. W art. 54 ust. 3 uor stwierdza się, że: jeżeli w danym roku obrotowym lub przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego za ten rok obrotowy jednostka stwierdziła popełnienie w poprzednich latach obrotowych błędu, w następstwie którego nie można uznać sprawozdania finansowego za rok lub lata poprzednie za spełniające wymagania określone w art. 4 ust. 1, to kwotę korekty spowodowanej usunięciem tego błędu odnosi się na kapitał (fundusz) własny i wykazuje jako „zysk (strata) z lat ubiegłych”. Biorąc to pod uwagę, naliczenie w 2026 r. zaległego podatku za 2024 r. powinno być ujęte następująco:

Zaliczenie zapłaconego odszkodowania do kosztów uzyskania przychodów wymaga spełnienia przez ten wydatek ogólnej definicji kosztu podatkowego (art. 15 ust. 1 updop). Ponadto nie może on być wymieniony wśród kosztów wyłączonych z kosztów podatkowych – w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 updop.

Ustawa z 13.10.1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jedn. DzU z 2026 r. poz. 151) w art. 9 ust. 1 nakłada obowiązek dokonania zgłoszenia aktualizacyjnego w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana danych. Niedochowanie tego terminu stanowi wykroczenie skarbowe, o którym mowa w art. 81 § 1 pkt 1 Kks. Obowiązek aktualizacji danych spoczywa na osobach prawnych oraz jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, które występują jako podatnicy lub płatnicy podatków, a także jako płatnicy składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne.

Tak. Wydatki ponoszone przez spółkę w związku z zatrudnieniem cudzoziemców – zarówno dotyczące legalizacji pracy i pobytu pracownika, jak i legalizacji pobytu członków jego rodziny – mogą stanowić koszty w rozumieniu art. 15 ust. 1 updop. W świetle ww. przepisu kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wskazanych w art. 16 ust. 1 updop.

Zgodnie z art. 158 Ksh aportem jest wkład niepieniężny wnoszony przez wspólnika do spółki w celu objęcia udziałów, polegający na przekazaniu określonego składnika majątkowego, szczegółowo wskazanego w umowie, w zamian za określoną liczbę udziałów o ustalonej wartości nominalnej. Ustawa o VAT nie zawiera własnej definicji aportu, należy zatem bazować na definicji przedstawionej w Ksh.

Na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 7 updop do przychodów nie zalicza się odsetek otrzymanych w związku ze zwrotem nadpłaconych zobowiązań podatkowych i innych należności budżetowych, a także oprocentowania zwrotu różnicy VAT, w rozumieniu odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy z 10.06.2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług (tekst jedn. DzU z 2025 r. poz. 1682) do wynagrodzenia za pracę pracownika delegowanego na terytorium RP nie wlicza się zwrotu wydatków faktycznie poniesionych w związku z delegowaniem, takich jak koszty podróży, wyżywienia i zakwaterowania. Nie ma jednak odpowiednich przepisów o wyłączeniu zwrotu takich kosztów pracownikowi delegowanemu z terytorium RP.

Pracodawca jest w tej sytuacji uprawniony (a wręcz zobowiązany) do dalszego poboru zaliczek na PIT według stawki 12%, o ile pracownik nie wycofał oświadczenia o zamiarze rozliczenia jako samotny rodzic. Nie musi „pilnować” osiąganych przez pracownika progów podatkowych ani informować go o konieczności zmiany oświadczenia.

Jako potwierdzenie pracodawca może przyjąć każdy dokument, z którego wynikają okres i rodzaj zatrudnienia. Dokumenty w językach innych niż polski powinny zostać przetłumaczone, ale nie ma obowiązku posiadania tłumaczenia wykonanego przez tłumacza przysięgłego.

Pracownik ma obowiązek odbyć okresowe badania lekarskie, na które został skierowany przez zakład pracy, w terminie wskazanym zwykle w orzeczeniu dopuszczającym do pracy, wydanym po badaniach wstępnych lub poprzednich badaniach okresowych (art. 229 § 2 Kp, wzór z zał. nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 30.05.1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy, tekst jedn. DzU z 2023 r. poz. 607).

Pracownikowi (kierowcy) odbywającemu krajową podróż służbową należy się zwrot kosztów noclegu. W pierwszej kolejności przysługuje mu refundacja wydatków na nocleg, np. w hotelu czy pensjonacie, w wysokości stwierdzonej rachunkiem, jednak za jedną dobę hotelową maksymalnie 20-krotność stawki diety – 900 zł (45 zł × 20). W uzasadnionym przypadku pracodawca może się zgodzić na pokrycie rachunku opiewającego na wyższą kwotę (§ 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia MPiPS z 29.01.2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej; tekst jedn. DzU z 2023 r. poz. 2190; dalej rps).