Droga Użytkowniczko, Drogi Użytkowniku, klikając AKCEPTUJĘ I PRZECHODZĘ DO SERWISU wyrazisz zgodę na to aby Rachunkowość Sp. z o.o. oraz Zaufani Partnerzy przetwarzali Twoje dane osobowe takie jak identyfikatory plików cookie, adresy IP, otwierane adresy url, dane geolokalizacyjne, informacje o urządzeniu z jakiego korzystasz. Informacje gromadzone będą w celu technicznego dostosowanie treści, badania zainteresowań tematami, dostosowania niektórych treści do lokalizacji z której jest odczytywana oraz wyświetlania reklam we własnym serwisie oraz w wykupionych przez nas przestrzeniach reklamowych w Internecie. Wyrażenie zgody jest dobrowolne.

Klikając w przycisk AKCEPTUJĘ I PRZECHODZĘ DO SERWISU wyrażasz zgodę na zapisanie i przechowywanie na Twoim urządzeniu plików cookie. W każdej chwili możesz skasować pliki cookie oraz ograniczyć możliwość zapisywania nowych za pomocą ustawień przeglądarki.

Wyrażając zgodę, pozwalasz nam na wyświetlanie spersonalizowanych treści m.in. indywidualne rabaty, informacje o wykupionych przez Ciebie usługach, pomiar reklam i treści.

AKCEPTUJĘ I PRZECHODZĘ DO SERWISU

Inwentaryzacja środków trwałych metodą weryfikacji

Mariusz Sobkowiak certyfikowany specjalista ds. rachunkowości, księgowy w organizacji pozarządowej

Czy inwentaryzując środki trwałe – np. nieruchomości – metodą weryfikacji, można się ograniczyć do weryfikacji dokumentów OT, PT, LT za dany rok obrotowy, przyjmując założenie, że na ostatni dzień poprzedniego roku obrotowego też przeprowadzano inwentaryzację, stąd wartość tej pozycji aktywów w bilansie otwarcia była prawidłowa?

Zasady inwentaryzacji poszczególnych składników aktywów i pasywów określa uor w rozdz. 3 „Inwentaryzacja”. Wszystkie jednostki, w tym budżetowe, są zobowiązane do przeprowadzenia inwentaryzacji aktywów i pasywów na ostatni dzień każdego roku obrotowego. Uor (art. 26 ust. 1) rozróżnia trzy metody inwentaryzacji:

  • spis z natury,
  • potwierdzenie sald – otrzymanie od banków i uzyskanie od kontrahentów potwierdzeń prawidłowości wykazanego w księgach rachunkowych jednostki stanu aktywów oraz wyjaśnienie i rozliczenie ew. różnic,
  • weryfikację – porównanie danych ksiąg rachunkowych z odpowiednimi dokumentami oraz sprawdzenie istnienia i wartości tych składników.

Wymieniona w art. 26 ust. 1 pkt 3 uor metoda weryfikacji jest w przypadku środków trwałych stosowana do obiektów, do których dostęp jest znacznie utrudniony, gruntów oraz praw zakwalifikowanych do nieruchomości, a także do nieruchomości zaliczanych do środków trwałych oraz innych środków trwałych inwentaryzowanych drogą spisu z natury raz w ciągu 4 lat, w latach, gdy nie przeprowadza się spisu z natury.

Jak wiadomo, celem przeprowadzenia inwentaryzacji każdą ze wskazanych wyżej metod jest ustalenie rzeczywistego stanu składników majątku (aktywów) i źródeł ich pochodzenia (pasywów), aby na tej podstawie m.in. doprowadzić do tego, by dane wynikające z ksiąg rachunkowych były zgodne ze stanem rzeczywistym, zapewnić rzetelność informacji ekonomicznych prezentowanych w sprawozdaniu finansowym oraz umożliwić rozliczenie osób odpowiedzialnych za powierzone mienie.

Uwzględniając zatem cel inwentaryzacji środków trwałych – dokonując jej metodą weryfikacji – koniecznie trzeba porównać zapisy w księgach rachunkowych ze wszystkimi dokumentami (w tym wymienionymi w pytaniu OT, PT i LT) dotyczącymi środków trwałych, a zwłaszcza z fakturami zakupu i sprzedaży. Chodzi przy tym o dokumenty dotyczące zdarzeń, które nastąpiły w roku obrotowym, za który przeprowadza się inwentaryzację.

Ograniczenie się wyłącznie do dokumentów wymienionych w pytaniu może – w szczególnych sytuacjach (np. wobec niesprawności systemu wewnętrznej dokumentacji obrotów lub zaistnienia przesłanek powodujących trwałą utratę wartości obiektu) – okazać się niewystarczające. Inwentaryzacja drogą weryfikacji powinna bowiem potwierdzić fakt istnienia środka trwałego, poprawności wyceny sprawowania nad nim przez jednostkę kontroli oraz przydatności na potrzeby jednostki.