Praca po dniu wolnym przed rozkładową godziną rozpoczęcia pracy

Dodatkowa praca w godz. 5.00–7.00 w czwartek powinna zostać potraktowana jako praca wykonywana poza dobą pracowniczą, ale już nie jako praca w dniu wolnym. Stanowi więc pracę nadliczbową średniotygodniową (za którą należy się dodatek 100%). W zależności od tego, jak ustalono porę nocną, możliwe, że pracownikowi przysługuje również dodatek za pracę w porze nocnej.

Komisja Prawna Głównego Inspektoratu Pracy w stanowisku z 12.09.2013 r. w sprawie pojęcia dnia wolnego wynikającego z przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy wskazała, że aktualnie nie ma podstaw prawnych, aby twierdzić, iż dzień wolny wynikający z 5-dniowego tygodnia pracy w odróżnieniu od niedzieli lub święta (albo dni wolnych udzielonych za takie dni) mógł się zgodnie z przyjętym rozkładem rozpocząć dopiero po zakończeniu ostatniej doby (pracowniczej) lub co najmniej po upływie 11 godz. nieprzerwanego odpoczynku dobowego.

Oznacza to, że dzień wolny to 24 kolejne godziny od godziny zakończenia pracy w ostatnim dniu. Dzień wolny nie zaczyna się zatem dopiero po zakończeniu doby pracowniczej rozpoczętej o 8.00 we wtorek, ale należy go traktować jako czas od godz. 18.00 we wtorek do godz. 18.00 w środę. Czas od godz. 5.00 do godz. 7.00 w czwartek nie był więc przepracowany w dniu wolnym i nie przysługuje z tego tytułu rekompensata na podstawie art. 151³ Kp (dzień wolny od pracy do końca okresu rozliczeniowego w terminie uzgodnionym z pracownikiem).

Do celów rozliczania czasu pracy pracownika przez dobę należy rozumieć 24 kolejne godziny, licząc od godziny, w której pracownik rozpoczyna pracę zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy. Doba pracownicza rozpoczyna się o godzinie, która została wyznaczona pracownikowi w rozkładzie czasu pracy jako godzina rozpoczęcia pracy. Godzinę rozpoczęcia doby wyznacza rozkład czasu pracy, a nie faktyczna godzina rozpoczęcia pracy. Nie jest to stały przedział godzinowy liczony od pierwszego dnia rozkładowej pracy po odpoczynku tygodniowym, ale przedział liczony od godziny wyznaczonej jako godzina rozpoczęcia pracy danego dnia.

Doba pracownicza rozpoczęła się o godz. 8.00 we wtorek, a zakończyła o godz. 8.00 w środę. Nie liczymy jej dalej. Zgodnie z obowiązującym pracownika rozkładem czasu pracy miał on wyznaczoną w czwartek godz. 7.00 jako godzinę rozpoczęcia pracy, to od tej godziny powinna być liczona kolejna doba pracownicza. Skoro nie ma doby, to czas dodatkowej pracy (godz. 5.00–7.00) nie może być zakwalifikowany jako przekroczenie dobowe, ale jako średniotygodniowe.

Czas dodatkowej pracy mógł przypadać także w części lub w całości na porę nocną. Ta jest określana wewnętrznie przez pracodawcę i obejmuje 8 kolejnych godzin między 21.00 a 7.00. W pytaniu nie wskazano, jakie to godziny, ani nie odniesiono się szerzej do stosowanych rozkładów. Opierając się na tym, że praca jest planowana w niektórych dniach od godz. 6.00, przypuszczalnie pora nocna to czas do godz. 6.00 albo do godz. 5.00. Jeżeli jakakolwiek część pracy dodatkowej przypadała na porę nocną, konieczne jest również naliczenie za ten czas dodatku za pracę w nocy. Jest on niezależny od dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych (oraz – inaczej niż przy nadgodzinach – nie może być zastąpiony czasem wolnym).