Ostatni dzwonek na skorzystanie z ulgi z tytułu hipotetycznych odsetek od kapitału własnego za 2020 r.

Preferencja, o której mowa, jest przewidziana w art. 15c updop. Zgodnie z nim w spółce za koszt uzyskania przychodów uznaje się również kwotę odpowiadającą iloczynowi stopy referencyjnej NBP, obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy, powiększonej o 1 punkt procentowy, oraz kwoty:

• dopłaty wniesionej do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach lub
• zysku przekazanego na kapitał rezerwowy/zapasowy spółki.

Koszt z tego tytułu przysługuje w roku wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego/zapasowego oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych. Łączna kwota kosztów odliczona w roku podatkowym z ww. tytułów nie może przy tym przekroczyć 250 tys. zł.

Przeznaczony na kapitał zapasowy zysk nie może służyć pokryciu straty bilansowej ani zostać wypłacony wcześniej niż po upływie 3 lat (późniejsze jego rozdysponowanie, np. w postaci wypłaty dywidendy, nie wpływa na prawo do ulgi).

Z preferencji można korzystać już na etapie kalkulacji zaliczek na CIT, jednak niewcześniej niż w dacie faktycznego wniesienia dopłaty czy podjęcia uchwały o podwyższeniu kapitału rezerwowego/zapasowego z wypracowanego zysku (por. interpretacja KIS z 9.04.2026 r., 0114-KDIP2-2.4010.62.2026.2.AP).

Ulgę można było uwzględnić po raz pierwszy za 2020 r. (w przypadku spółek z rokiem podatkowym innym niż kalendarzowy – za rok rozpoczęty po 31.12.2019 r.). W przepisach przejściowych (art. 10 ust. 2 ustawy z 23.10.2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, DzU poz. 2159) zapisano, że możliwość rozliczenia w kosztach dotyczy również wniesionych dopłat oraz zysku przekazanego na kapitał rezerwowy/zapasowy po 31.12.2018 r. Za rok wniesienia dopłaty lub przekazania zysku przyjmuje się wówczas rok podatkowy rozpoczęty po 31.12.2019 r.

Innymi słowy, w 2020 r. można było uwzględnić koszty hipotetycznych odsetek z tytułu zysków zatrzymanych za 2 lata – 2018 i 2019. Stawka odsetek wynosiła 2,5%. Część spółek nie skorzystała jednak z tej preferencji, mimo że spełniała wszystkie warunki. Organy podatkowe potwierdzają, że nie ma przeszkód, by zrobiły to teraz, składając korektę zeznania podatkowego. Jedynym ograniczeniem jest w tym przypadku termin przedawnienia zobowiązania podatkowego za 2020 r., który upływa z końcem 2026 r.

Jak czytamy w przywołanym wyżej piśmie: w związku z przekazanym w 2019 r. na kapitał zapasowy zyskiem z roku podatkowego 2018 przysługuje Państwu uprawnienie do uwzględnienia kosztu uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 updop po raz pierwszy w 2020 r. (…) W przypadku złożenia korekty deklaracji za rok podatkowy 2020 przed końcem roku 2026, będą Państwo uprawnieni do korekty złożonych deklaracji podatkowych CIT-8, uwzględniając przy tym tzw. hipotetyczne odsetki z tytułu zatrzymanego na kapitale zapasowym zysku wypracowanego w 2018 r.

Powyższe dotyczy spółek, których rok podatkowy pokrywa się z kalendarzowym. Te z niestandardowym rokiem podatkowym też oczywiście mają prawo do korekt, ale biorą pod uwagę własny termin przedawnienia.

Więcej nt. zasad stosowania opisanej ulgi jest mowa w Zamknięciu roku 2025 , a o implikacjach korekt (lub ich braku) piszemy w „Rachunkowości” 2026, nr 5.