Instrumenty finansowe w krajowych regulacjach rachunkowości (cz. VII) – wyłączanie z ksiąg aktywów i zobowiązań finansowych
Zasady wyłączania z ksiąg aktywów/zobowiązań finansowych posiadanych przez jednostkę określa rozporządzenie MF z 17.11.2024 r. w sprawie uznawania i metod wyceny oraz ujawniania i prezentacji instrumentów finansowych (DzU poz. 1750, dalej rozporządzenie). Aktywa finansowe mogą zostać m.in. przekazane innej jednostce (w drodze sprzedaży bądź zamiany), spłacone przez drugą stronę czy umorzone. Podobnie zobowiązania finansowe mogą być spłacone przez jednostkę, ulec przedawnieniu bądź konwersji na kapitał własny. Jednostka może również być zwolniona przez drugą stronę umowy z obowiązku wypełnienia zobowiązania. Pamiętając, że instrument finansowy jest umową (kontraktem), należy też wziąć pod uwagę, że umowy mogą podlegać modyfikacjom, które niekiedy prowadzą do usunięcia (wyłączenia) jednego składnika aktywów/zobowiązań finansowych i wprowadzenia do ksiąg rachunkowych nowego składnika. Poniżej objaśniono reguły ustalania:
- w jakich przypadkach dochodzi do wyłączenia aktywów/zobowiązań finansowych oraz
- w jaki sposób ustalić, a następnie wykazać skutki takiego wyłączenia bądź sytuacji, gdy do wyłączenia nie dochodzi, natomiast występują skutki finansowe.
Ten artykuł pochodzi z miesięcznika
Rachunkowość 11/2025
Prenumeratorzy miesięcznika „Rachunkowość” mają dostęp bezpłatnie.
