Ewidencja analityczna środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych z perspektywy JPK_ST_KR

Pierwsza grupa jednostek prowadzących księgi rachunkowe (będących zarówno podatnikami CIT, jak i PIT) będzie sporządzać JPK_ST_KR po raz pierwszy w lipcu 2027 r., za 2026 r.[1] Warto z wyprzedzeniem zacząć przygotowywać się do tego obowiązku. Jednostki powinny przeanalizować ewidencję analityczną środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (wnip) w celu dostosowania jej do raportowania na potrzeby podatkowe. Jest to również dobry moment na taką organizację ewidencji analitycznej, aby w sposób zautomatyzowany pozyskiwać inne informacje o środkach trwałych oraz wnip, np. na potrzeby sporządzania dodatkowych informacji do sprawozdania finansowego[2].

Ewidencja analityczna (księgi pomocnicze) zawiera zapisy będące uszczegółowieniem i uzupełnieniem zapisów kont księgi głównej. Prowadzi się ją w ujęciu systematycznym jako wyodrębniony system ksiąg, kartotek (zbiorów kont), komputerowych zbiorów danych, uzgodniony z saldami i zapisami na kontach księgi głównej (art. 16 ust. 1 uor). Konta ksiąg pomocniczych prowadzi się m.in. dla środków trwałych, w tym także środków trwałych w budowie, wnip oraz dokonywanych od nich odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych (art. 17 ust. 1 pkt 1 uor). Wymogi informacyjne dotyczące prowadzenia ksiąg pomocniczych dla środków trwałych oraz wnip przedstawiono w tabeli.

Warto także przytoczyć zapisy KSR 11 Środki trwałe, w którym stwierdza się, że:

• Dla uzyskania danych do sporządzania sprawozdań, zapewnienia ochrony majątku jednostki, ułatwienia rozliczeń kosztów itp. jednostka uwzględnia w księgach pomocniczych (ewidencji środków trwałych), w których ujęto poszczególne obiekty inwentarzowe, odpowiednie przekroje klasyfikacyjne. Przykładowo, jest to podział obiektów inwentarzowych środków trwałych według grup KŚT, podział na własne i przyjęte w leasing finansowy, podział według miejsc użytkowania (pkt 10.5).
• Ewidencję środków trwałych jednostka prowadzi zgodnie z przepisami rozdziału 2 uor, w sposób zapewniający zaspokojenie zarówno jej potrzeb zarządczych, sprawozdawczych (w tym dotyczących ustalania odroczonego podatku dochodowego), jak i wymogów podatkowych (pkt 10.6).

Z regulacji odnoszących się do rachunkowości wynika, że ewidencja środków trwałych oraz wnip powinna być tak zorganizowana, aby zaspokajała różne potrzeby informacyjne, w tym wymogi podatkowe, związane ze sporządzaniem pliku JPK_ST_KR.

Podstawa prawna sporządzania JPK_ST_KR

Obowiązek raportowania danych w formie elektronicznej do organów kontroli skarbowej został określony w standardzie SAF-T (Standard Audit File for Tax). Warto podkreślić, że SAF-T nie jest aktem prawa powszechnie obowiązującego. Są to wytyczne (standard rekomendowany) OECD. Jego celem jest ujednolicenie sposobu przekazywania danych finansowo-księgowych, aby ułatwić kontrole podatkowe, zwiększyć przejrzystość i umożliwić automatyczną analizę danych przez organy skarbowe. Standard obejmuje księgi rachunkowe, faktury, środki trwałe i dane magazynowe. Staje się on obowiązkowy dopiero wtedy, gdy dane państwo wdroży go do swojego prawa. W Polsce odpowiednikiem SAF-T jest JPK (Jednolity Plik Kontrolny), którego obowiązek sporządzania – w zakresie ksiąg rachunkowych i ewidencji składników majątku trwałego – wynika z:

• Op (art. 193a – obowiązek przekazywania danych w formie elektronicznej),
• updop (art. 9 ust. 1c, 1e i 1g – obowiązek przekazywania ksiąg rachunkowych i ewidencji środków trwałych oraz wnip przez podatników CIT),
• updof (art. 24a ust. 1e i 1f – obowiązek przekazywania ksiąg rachunkowych i ewidencji środków trwałych oraz wnip przez podatników PIT),
• przepisów wykonawczych MF określających struktury JPK (JPK_KR_PD, JPK_ST_KR).

Wdrożenie oraz funkcjonowanie systemu elektronicznej wysyłki danych do organów administracji skarbowej odbywa się przy istotnym wsparciu producentów oprogramowania finansowo-księgowego, co stanowi znaczące ułatwienie dla podmiotów gospodarczych. Należy jednak podkreślić, że przyjęta forma przekazywania danych na potrzeby kontroli fiskalnej powoduje, że informacje te są generowane bezpośrednio z systemów informatycznych jednostki, bez możliwości ich uprzedniego ręcznego opracowania lub modyfikacji. W konsekwencji na jednostce spoczywa obowiązek zachowania szczególnej staranności w zakresie prowadzenia ewidencji operacji gospodarczych, tak aby zapewnić rzetelność, kompletność oraz zgodność danych przekazywanych w ramach JPK.

Zanim przejdę do omówienia zasad wypełniania poszczególnych pól w JPK_ST_KR, czyli pliku dotyczącym środków trwałych oraz wnip, należy przypomnieć, że struktura ta obowiązuje od:

• 1.01.2025 r. – w przypadku podatników CIT i spółek niebędących osobami prawnymi, których wartość przychodu uzyskanego w poprzednim roku podatkowym (a w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi – roku obrotowym) przekroczyła 50 mln euro, oraz podatkowych grup kapitałowych – przy czym MF zwolnił te podmioty z obowiązku przesyłania struktury JPK_ST_KR za rok podatkowy, który rozpoczyna się po 31.12.2024 r., a przed 1.01.2026 r. (rozporządzenie MF z 13.12.2024 r. w sprawie zwolnienia z obowiązku przesyłania części ksiąg rachunkowych na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, DzU poz. 1861); w praktyce będą więc one obowiązane do raportowania dopiero począwszy od 2026 r.;
• 1.01.2026 r. – w przypadku podatników CIT i spółek niebędących osobami prawnymi oraz podatników PIT prowadzących księgi rachunkowe, obowiązanych przesyłać pliki JPK_V7M;
• 1.01.2027 r. – w przypadku pozostałych podatników CIT i spółek niebędących osobami prawnymi oraz pozostałych podatników PIT prowadzących księgi rachunkowe (w tym zobowiązanych do składania pliku JPK_V7K).

Pliki JPK_ST_KR mają być przesyłane w terminie do końca 7. miesiąca po zakończeniu roku podatkowego/obrotowego (zatem w przypadku jednostek, w których rok podatkowy/obrotowy jest równy podatkowemu – do końca lipca).

Struktura danych ujmowanych w JPK_ST_KR wynika natomiast z:

1. rozporządzenia MF z 16.08.2024 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (DzU poz. 1314; dalej rozporządzenie z 16.08.2024 r.),
2. rozporządzenia MFiG z 6.09.2025 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe i ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (DzU poz. 1311; dalej rozporządzenie z 6.09.2025 r.).

Charakterystyka pól JPK_ST_KR

Zasadnicza część pliku JPK_ST_KR (węzeł ST_KR) składa się z pól (i węzłów) od E_1 do E_32[3]. Zasady ich wypełniania, biorąc pod uwagę odpowiedzi Ministerstwa Finansów[4], są następujące:

E_1 – Numer inwentarzowy – pole znakowe (do 256 znaków)
Zgodnie z pkt 5.3 KSR 11 każdemu obiektowi inwentarzowemu nadaje się unikalny (niepowtarzalny), kolejny numer inwentarzowy, zamieszczany – w miarę możliwości – w sposób trwały na obiekcie. Numer ten, wraz z opisem obiektu środka trwałego, ujmuje się we wchodzącej w skład ewidencji środków trwałych (przyjmującej formę np. kart inwentarzowych) – księdze obiektów (księdze inwentarzowej), prowadzonej na bieżąco oraz odpowiednio przechowywanej i zabezpieczonej, zgodnie z wymogami uor. W związku z tym w polu E_1 należy wpisać numer inwentarzowy, a w przypadku jego braku – inny numer unikatowy charakteryzujący środek trwały. Dotyczy to również składników wnip.

E_2 – Data nabycia/wytworzenia środka trwałego – pole daty; E_3 – Data nabycia wnip lub zakończenia prac rozwojowych zaliczanych do wnip – pole daty
Ujmuje się tu datę dokumentu potwierdzającego nabycie danego składnika. Jeżeli jego wartość początkowa została ustalona na podstawie więcej niż jednego dokumentu nabycia, pola E_2 i E_3 nie mogą pozostać puste; należy wskazać datę ostatniego dowodu nabycia/wytworzenia. Natomiast w przypadku przyjęcia środka trwałego z inwestycji (środki trwałe w budowie) – w polach E_2 i E_3 można wskazać datę protokołu jej odbioru, a w sytuacji ujawnienia środka trwałego podczas inwentaryzacji – datę protokołu komisji inwentaryzacyjnej.

E_4 – Data przyjęcia środka trwałego lub wnip do używania/data ujęcia w księgach rachunkowych udokumentowanego przyjęcia zakończonych prac rozwojowych jako obiektu inwentarzowego wnip
Jest to data wynikająca z dokumentu potwierdzającego ujęcie danego składnika w ewidencji księgowej.

E_5 – Określenie numeru dokumentu (OT), na podstawie którego wprowadzono środek trwały lub wnip do ewidencji – pole znakowe
Może się pojawić wątpliwość, jakie dane wykazać w tym polu, jeżeli jednostka nie stosuje dokumentów OT, a przyjmuje środek trwały do ewidencji na podstawie faktur czy innych dowodów. Resort finansów odwołuje się tu do pkt 10.4 KSR 11, zgodnie z którym podstawowym dokumentem księgowym, na podstawie którego następuje wprowadzenie środka trwałego do ksiąg rachunkowych, jest dokument OT, w którym są zawarte informacje o środku trwałym, takie jak: wartość początkowa, oznaczenie dokumentu stanowiącego podstawę jego pozyskania, data pozyskania, data przyjęcia do używania, numer inwentarzowy obiektu, numer KŚT, stawka lub stopa amortyzacji. Zaleca się prowadzenie kart środków trwałych odrębnie dla każdego obiektu inwentarzowego. W polu E_5 wskazane jest zatem wpisać numer dokumentu OT, a w przypadku jego braku – numer dokumentu, na podstawie którego wprowadzono środek trwały. Wynika z tego, że w polu E_5 mogą być ujmowane inne rodzaje dowodów, na podstawie których ujmuje się w ewidencji środki trwałe lub wnip, np. polecenia księgowania.

E_6 – Określenie rodzaju dokumentu stwierdzającego nabycie/wytworzenie: S – umowa sprzedaży, D – umowa darowizny, N – wkład niepieniężny, W – wytworzenie, F – faktura VAT, I – inne
Możliwy jest wybór tylko jednego oznaczenia. Jeżeli podatnik ma więcej niż jeden rodzaj dokumentu nabycia i na podstawie tych dowodów wystawia dokument OT oraz przyjmuje środek trwały do ewidencji, to wybiera w tym polu opcję „inne”.

E_7 – Nazwa środka trwałego lub wnip – pole znakowe (do 256 znaków)
Nazwa składnika majątkowego w ewidencji księgowej powinna być precyzyjna, jednoznaczna i umożliwiać łatwą jego identyfikację.

E_8 – Symbol klasyfikacji środków trwałych (KŚT) – pole znakowe opcjonalne (do 256 znaków)
Symbol nadany zgodnie z rozporządzeniem RM z 3.10.2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (DzU poz. 1864; dalej rozporządzenie o KŚT). Dla środka trwałego należy wprowadzić symbol KŚT, natomiast w przypadku wnip, tym praw spółdzielczych[5] – pole to pozostaje niewypełnione.

E_9_1 – Metoda amortyzacji podatkowej: D – degresywna, L – liniowa, J – jednorazowa, I – inna, X – brak amortyzacji; E_9_2 – Metoda amortyzacji podatkowej (pole opcjonalne) wybierana z listy wskazanej w E_9_1; E_9_3 – Metoda amortyzacji podatkowej (pole opcjonalne) wybierana z listy wskazanej w E_9_1
Ponieważ występują trzy pola dotyczące amortyzacji, pojawia się pytanie, czy wszystkie mają być wypełnione lub w jakim przypadku uzupełnia się pola E_9_2 oraz E_9_3. Zazwyczaj będzie wypełniane jedno pole – E_9_1. Pozostałe mogą być wykorzystywane np. w przypadku wyboru kilku metod amortyzacji podatkowej dla jednego środka trwałego. Przykładowo, podatnik skorzystał z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego nowego środka trwałego zaliczonego do grup 3–6 i 8 KŚT wynikającego z art. 16k ust. 14 updop[6] i wartość jednorazowego odpisu nie przewyższyła wartości początkowej środka trwałego. Pozostała niezamortyzowana część będzie podlegała odpisom amortyzacyjnym według innej metody – np. liniowej. Jeśli dany środek trwały, ujęty w ewidencji księgowej, jest środkiem trwałym w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ale nie jest środkiem trwałym w rozumieniu przepisów podatkowych, to w polu E_9_1 stosuje się oznaczenie „X – brak amortyzacji”. Warto podkreślić, że prawa spółdzielcze będą dodatkowo ujęte jako wnip.

E_10A – Stawka amortyzacyjna podatkowa podstawowa (procentowa) wynikająca z wykazu stawek amortyzacyjnych; E_10B – Stawka amortyzacyjna podatkowa podstawowa (kwotowa), w tym wartość amortyzacji jednorazowej – pole kwotowe; E_11 – Stawka amortyzacyjna podatkowa po korekcie (procentowa) stosowana przez podatnika, jeżeli jest inna niż wynikająca z wykazu stawek amortyzacyjnych (E_10A) – pole opcjonalne
W polu E_10A ujmuje się procentową stawkę amortyzacji, która wynika z KŚT i jest podana w zał. nr 1 „Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych” do updop lub updof czy też wynika tzw. indywidualnych stawek amortyzacyjnych dla używanych lub ulepszonych środków trwałych oraz regulacji w zakresie amortyzacji wnip (art. 16m updop, art. 22i updof). Gdy stawka amortyzacyjna jest wyrażona w procentach, w polu E_10A podaje się stawkę procentową podstawową wynikającą z wykazu stawek amortyzacyjnych i w takim przypadku nie wypełnia się pola E_10B. Jeżeli stawka amortyzacyjna jest kwotowa (nie procentowa), to w polu E_10B podawana jest kwota tej amortyzacji. Pole to ma zastosowanie także w przypadku skorzystania przez podatnika z odpisu jednorazowego do części lub całości wartości początkowej środka trwałego lub wnip – podatnik podaje kwotę jednorazowej amortyzacji (będzie to stawka amortyzacyjna podatkowa kwotowa). Dotyczy to wartości amortyzacji jednorazowej zaksięgowanej w roku, za który składa się JPK_ST_KR. W związku z tym dla środków trwałych podlegających amortyzacji jednorazowej w całości, z datą przyjęcia do użytkowania:

• w okresie, za który składany będzie JPK_ST_KR – w polu E_10B należy wskazać wartość kwotową tej amortyzacji,
• przed okresem, za który składany będzie JPK_ST_KR, w polu E_10B należy wskazać wartość „0”.

Pola E_10A oraz E_10B są polami wymaganymi (a nie polami do wyboru), co oznacza, że oba muszą zostać wypełnione. Gdy jedno z nich nie będzie miało zastosowania i nie będzie do niego przypisana żadna wartość, wpisuje się „0”.

Natomiast pole E_11 wypełnia się w przypadku zastosowania innej stawki amortyzacyjnej niż wynikająca z regulacji podatkowych. Przykładowo, gdyby stawka amortyzacji została obniżona do 10%, natomiast stawka wynikająca z regulacji podatkowych wynosiłaby 14%, wówczas w polu E_10A należałoby wpisać 14%, a w polu E_11 – 10%.

E_12 – Wartość początkowa podatkowa – pole kwotowe; E_21 – Wartość początkowa rachunkowa – pole kwotowe
Przykładowo, wartość początkowa środka trwałego wynosi 200 000 zł (wartość księgowa). Należy ją ująć w polu E_21. Natomiast kwota 50 000 zł nie stanowi kosztów uzyskania przychodów według przepisów podatkowych, zatem wartość podatkowa środka trwałego, ujmowana w polu E_12, wynosi 150 000 zł. W obu polach, w przypadku środka trwałego lub wnip przyjętych do ewidencji:

• przed danym rokiem podatkowym i nadal używanych – należy podać wartość początkową ustaloną na pierwszy dzień okresu, za który składany będzie JPK_ST_KR, bez uwzględnienia zwiększeń lub zmniejszeń wartości w danym roku (tj. z uwzględnieniem zmian z lat ubiegłych),
• w trakcie roku podatkowego – należy podać wartość początkową ustaloną na dzień przyjęcia ich do używania.

E_13 – Zaktualizowana wartość początkowa podatkowa – pole kwotowe opcjonalne; E_14 – Zaktualizowana kwota odpisów amortyzacyjnych (podatkowa) – pole kwotowe opcjonalne
Pola te wypełnia się tylko w przypadku, gdy nastąpiła aktualizacja wyceny środków trwałych na podstawie rozporządzenia MF, podając nową wartość zaktualizowanego środka trwałego. W polu E_14 wykazuje się kwotę odpisów po aktualizacji. Nie ujmuje się kwoty różnicy między wartością amortyzacji przed i po aktualizacji.

E_15 – Zmiana wartości początkowej podatkowej: (+) zwiększenie; (–) zmniejszenie – pole kwotowe opcjonalne
W polu tym są wykazywane zmiany wartości początkowej podatkowej z powodów innych niż aktualizacja wyceny środków trwałych na podstawie rozporządzenia MF – np. w wyniku ulepszenia lub częściowej likwidacji. Ujmuje się tylko te zmiany, które zaszły w roku podatkowym, za który sporządza się JPK_ST_KR.

E_16 – Kwota odpisów amortyzacyjnych według stanu na ostatni dzień roku poprzedzającego rozpoczęcie ewidencji – pole kwotowe opcjonalne
Ujmuje się tu wartość dotychczasowej amortyzacji ustalonej według przepisów podatkowych.

E_17 – Częstotliwość odpisu: M – miesięczny, K – kwartalny, R – roczny, J – jednorazowy, S – sezonowa, I – inna, X – brak odpisu
Ujmuje się tu symbol częstotliwości odpisu – zgodnie z przyjętymi przez jednostkę zasadami.

E_18 – Wysokość odpisu amortyzacyjnego podatkowego – niestanowiącego kosztu uzyskania przychodu dla danego roku podatkowego/obrotowego – pole kwotowe opcjonalne
W updop i updof wskazano przypadki, w których – pomimo dokonywania odpisu amortyzacyjnego zgodnie z zasadami określonymi w tych ustawach – odpis ten nie stanowi kosztu uzyskania przychodów (np. odpisy amortyzacyjne od wartości samochodów osobowych powyżej 150 000 zł bądź od środków trwałych, których zakup sfinansowano dotacją).

E_19 – Suma odpisów amortyzacyjnych podatkowych dla danego roku podatkowego/obrotowego – pole kwotowe
Należy wykazać sumę odpisów amortyzacyjnych za dany rok, zarówno stanowiącą koszty uzyskania przychodów, jak i niestanowiącą takich kosztów.

E_20 – Suma odpisów amortyzacyjnych podatkowych narastająco w całym okresie amortyzacji – pole kwotowe
Wykazuje się tu sumę odpisów amortyzacyjnych narastająco, zarówno stanowiącą koszty uzyskania przychodów, jak i niestanowiącą takich kosztów. Jest to suma odpisów amortyzacyjnych narastająco w całym okresie amortyzacji, tj. z uwzględnieniem wartości amortyzacji za raportowany okres.

E_22 – Zaktualizowana wartość początkowa rachunkowa – pole kwotowe opcjonalne; E_23 – Zaktualizowana kwota odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych rachunkowa – pole kwotowe opcjonalne
Wykazuje się tu odpowiednio zaktualizowaną wartość początkową i zaktualizowaną wartość dotychczasowego umorzenia na podstawie art. 31 ust. 3 uor. W myśl tego przepisu wartość początkowa i dotychczas dokonane od środków trwałych odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe mogą, na podstawie odrębnych przepisów, ulegać aktualizacji wyceny. Ustalona w wyniku aktualizacji wyceny wartość księgowa netto środka trwałego nie powinna być wyższa od jego wartości godziwej, której odpisanie w przewidywanym okresie jego dalszego używania jest ekonomicznie uzasadnione.

E_24 – Zmiana wartości początkowej rachunkowej: (+) zwiększenie; (–) zmniejszenie – pole kwotowe opcjonalne
Wykazywane są tu zmiany wartości początkowej z powodów innych niż na podstawie art. 31 ust. 3 uor, np. ulepszenia, częściowej likwidacji.

E_25A – Stawka amortyzacyjna rachunkowa (procentowa); E_25B – Stawka amortyzacyjna rachunkowa (kwotowa)
Sposób wypełniania tych pozycji jest analogiczny jak pól E_10A i E_10B, z tą różnicą, że trzeba uwzględnić przepisy uor.

E_26 – Suma odpisów amortyzacyjnych rachunkowych dla danego roku podatkowego/obrotowego – pole kwotowe
Należy tu wykazać sumę odpisów amortyzacyjnych za dany rok, wynikającą z przepisów o rachunkowości.

E_27 – Suma odpisów amortyzacyjnych rachunkowych narastająco w całym okresie amortyzacji – pole kwotowe
Jest to suma odpisów amortyzacyjnych narastająco w całym okresie amortyzacji, tj. z uwzględnieniem wartości amortyzacji za raportowany okres, wynikająca z przepisów o rachunkowości.

E-28 – Data wykreślenia z ewidencji – pole daty
Podaje się tu datę z dokumentu będącego podstawą wyksięgowania środka trwałego lub wnip z ewidencji. Będzie to w przypadku:

• likwidacji – data likwidacji środka trwałego z dokumentu LT,
• sprzedaży – data sprzedaży, np. z faktury,
• stwierdzenia niedoboru – data stwierdzenia niedoboru,
• częściowej likwidacji – data dotycząca ostatniej czynności w roku raportowanym, na podstawie której doszło do likwidacji częściowej.

E_29 – Przyczyna wykreślenia z ewidencji: A – przekwalifikowanie do innej grupy aktywów, S – sprzedaż, X – stwierdzenie niedoboru, K – kradzież, D – darowizna, N – wkład niepieniężny, I – inne
Podaje się właściwy symbol przyczyny wyksięgowania środka trwałego lub wnip. Częstą przyczyną wykreślenia z ewidencji jest likwidacja w wyniku zużycia środka trwałego lub utraty prawa do korzystania z wnip. W takich przypadkach należy zaznaczyć symbol „I – inne”.

E_30 – Określenie numeru dokumentu stwierdzającego wykreślenie z ewidencji – pole znakowe (do 256 znaków)
Trzeba wskazać numer dowodu księgowego stwierdzającego wykreślenie/likwidację składnika majątkowego. Przykładowo, wykazuje się numer dowodu LT, PT lub innego stosowanego przez jednostkę dowodu stanowiącego podstawę wyksięgowania z ewidencji.

E_31 (KSeF) – Wskazanie numeru dokumentu KSeF stwierdzającego zbycie – pole opcjonalne
Wykazuje się wszystkie numery KSeF przydzielone fakturom związanym ze zbyciem lub częściowym zbyciem składnika majątkowego.

E_32 – Reklasyfikacja (zmiana klasyfikacji KŚT w trakcie roku podatkowego/obrotowego): 1 – TAK, 2 – NIE
Cyfrę 1 wpisuje się w przypadku zmiany klasyfikacji KŚT w wyniku zmiany rozporządzenia o KŚT lub błędnej pierwotnej klasyfikacji. Jeżeli nie nastąpiła zmiana (zazwyczaj), wpisuje się 2.

Dodatkowe uwagi

W pliku JPK_ST_KR za dany okres wykazuje się wszystkie składniki majątkowe, które są na stanie jednostki, czyli zostały ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wnip, nawet takie, które są w całości zamortyzowane księgowo i podatkowo. Nie są natomiast wykazywane środki trwałe/wnip:

• zlikwidowane przed okresem, od którego jednostka ma obowiązek raportowania,
• zaliczane do inwestycji (nieruchomości zaliczane do inwestycji),
• zaliczane do środków trwałych w budowie oraz wnip w realizacji.

Warto również wskazać, że w przypadku:

• dużej liczby danych nie jest przewidziana możliwość dzielenia pliku JPK_ST_KR,
• wykreślenia z ewidencji środka trwałego/wnip niezamortyzowanego w całości, w JPK_ST_KR nie wykazuje się wartości niezamortyzowanej części,
• środków trwałych/wnip wprowadzonych do ewidencji środków trwałych przed rokiem, od którego jest obowiązek raportowania, nie ma obowiązku wykazywania danych, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia z 16.08.2024 r. i rozporządzenia z 6.09.2025 r., z wyjątkiem przewidzianych w lit. a oraz w lit. d tego przepisu, w zakresie daty wykreślenia z ewidencji[7]; obowiązkowe w strukturze pola dotyczące nabycia, wytworzenia środków trwałych sprzed roku, od którego jest obowiązek raportowania, należy wypełniać, wskazując „brak obowiązku” lub – w przypadku dat – minimalną datę z zakresu, tj. „1900-01-01”.