Co się zmienia w CIT, PIT i VAT w 2026 r.

Niższy limit kosztów z tytułu nabycia samochodów osobowych

Większość samochodów osobowych (auta spalinowe) jest od 1.01.2026 r. objęta niższym limitem w zakresie kosztów uzyskania przychodów. Maksymalna kwota wydatków na ich nabycie, podlegająca ujęciu w kosztach podatkowych, zmalała ze 150 tys. zł do 100 tys. zł. W sumie zamiast dwóch są teraz trzy limity (art. 23 ust. 1 pkt 4 updof i art. 16 ust. 1 pkt 4 updop). Kosztu nie stanowią odpisy amortyzacyjne w tej części, która została ustalo‑na od wartości auta przewyższającej kwotę:

• 225 tys. zł – w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z 11.01.2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (tekst jedn. DzU z 2024 r. poz. 1289) oraz w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem napędzanym wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej ustawy,
• 150 tys. zł – jeżeli emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego wynosi mniej niż 50 g na kilometr,
• 100 tys. zł – jeżeli emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego jest równa lub wyższa niż 50 g na kilometr.

Emisję określa się na podstawie danych z centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z 20.06.1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. DzU z 2024 r. poz. 1251).

Obniżony limit ma zastosowanie do samochodów osobowych (m.in. zakupionych i w leasingu finansowym) wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (wnip) podatnika od 1.01.2026 r. (art. 30 ustawy nowelizującej). Do pojazdów, które wprowadzono do ewidencji przed tą datą, stosuje się przepisy w brzmieniu dotychczasowym (obowiązuje stary limit).

Analogicznie zmieniły się limity kosztów uzyskania przychodów z tytułu opłat wynikających z umowy leasingu (operacyjnego), najmu, dzierżawy lub innej o podobnym charakterze samochodu osobowego. Opłaty te (z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego) nie są kosztem podatkowym w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota – odpowiednio 225 tys. zł, 150 tys. zł lub 100 tys. zł – pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem umowy (art. 23 ust. 1 pkt 47a updof i art. 16 ust. 1 pkt 49a updop).

Nie przewidziano tu żadnych regulacji przejściowych. W świetle wypowiedzi Ministerstwa Finansów (por. np. odpowiedź MF z 17.09.2025 r., DD2.054.16.2025, na interpelację poselską nr 12100) nowy niższy limit dotyczy też samochodów używanych na podstawie umów zawartych przed 1.01.2026 r.

Przypomnijmy, że w przypadku umów leasingu operacyjnego proporcja ma zastosowanie jedynie do opłaty wstępnej oraz części kapitałowej rat leasingowych (art. 23 ust. 5c updof i art. 16 ust. 5c updop). W odniesieniu do pozostałych umów (np. najmu, dzierżawy) ograniczenie obejmuje całą opłatę. 

Od 2026 r. nie zmieniły się natomiast zasady:

• potrącania kosztów używania samochodu osobowego tylko do wysokości odpowiednio 75% lub 20% poniesionych wydatków – w zależności od tego, czy chodzi o auto firmowe wykorzystywane do celów mieszanych (służbowych i prywatnych), czy prywatny samochód przedsiębiorcy używany na potrzeby działalności gospodarczej (art. 23 ust. 1 pkt 46 i 46a updof oraz art. 16 ust. 1 pkt 51 updop),
• że składki na ubezpieczenie firmowego samochodu osobowego nie są kosztem w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 tys. zł pozostaje do wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia (art. 23 ust. 1 pkt 47 updof oraz art. 16 ust. 1 pkt 49 updop),
• że limit dotyczący odpisów amortyzacyjnych nie ma zastosowania, jeżeli podatnik oddał samochód do odpłatnego używania na podstawie umowy leasingu, najmu, dzierżawy lub innej o podobnym charakterze, a oddawanie w odpłatne używanie na podstawie takiej umowy stanowi przedmiot jego działalności (art. 23 ust. 5b updof oraz art. 16 ust. 5b updop).

Podstawa prawna: ustawa z 2.12.2021 r. o zmianie ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych oraz niektórych innych ustaw (DzU poz. 2269).

Przyspieszona amortyzacja w gminach o wysokim bezrobociu

Złagodzono warunki przyspieszonej amortyzacji budynków (lokali) niemieszkalnych i budowli zaliczonych do grup 1 i 2 KŚT, wytworzonych we własnym zakresie, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wnip danego podatnika (art. 22j ust. 7 updof oraz art. 16j ust. 7 updop).

Jedynym warunkiem stosowania do nich indywidualnych stawek amortyzacyjnych jest to, aby gmina, na obszarze której jest zlokalizowany dany budynek (lokal) niemieszkalny lub budowla, znajdowała się w powiecie lub mieście na prawach powiatu, gdzie przeciętny poziom bezrobocia wynosi co najmniej 120% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. Nie będzie już brany pod uwagę wskaźnik zamożności gminy (lub miasta na prawach powiatu). Dotychczasowy przepis wymagał, aby był on niższy niż 100% wskaźnika zamożności ogółu gmin (miast na prawach powiatu).

Z przyspieszonej amortyzacji mogą korzystać mikroprzedsiębiorcy oraz mali i średni przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z 6.08.2028 r. – Prawo przedsiębiorców (tekst jedn. DzU z 2025 r. poz. 1480). Zmiana ma zastosowanie do budynków (lokali) niemieszkalnych i budowli, w przypadku których po 31.12.2025 r.:

• uprawomocniła się decyzja o pozwoleniu na budowę albo
• upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec zgłoszenia budowy lub wydano zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia takiego sprzeciwu, albo
• środek trwały został wprowadzony po raz pierwszy do ewidencji środków trwałych – jeżeli jego budowa nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę albo zgłoszenia budowy lub z innych przyczyn nie doszło do wydania takiego pozwolenia albo do takiego zgłoszenia.

Podstawa prawna: ustawa z 7.11.2025 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (DzU poz. 1817).

Złagodzone zasady zwrotu podatku dochodowego w PSI i SSE

Od 1.01.2026 r. złagodzone zostały zasady zwrotu PIT i CIT w sytuacji uchylenia decyzji o wsparciu wydanej na podstawie ustawy z 10.05.2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (DzU z 2025 r. poz. 469), czyli w tzw. Polskiej Strefie Inwestycji (PSI), lub cofnięcia zezwolenia na działalność w specjalnej strefie ekonomicznej (SSE).

Zasadą jest, że w razie uchylenia decyzji/cofnięcia zezwolenia podatnik musi zapłacić podatek należny od wynikającego z nich dochodu. Dotychczas należało zwrócić:

• podatek niezapłacony od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w uchylonej decyzji/cofniętym zezwoleniu – jeżeli podatnik posiadał wyłącznie jedną taką decyzję/zezwolenie, lub
• maksymalną dopuszczalną pomoc publiczną określoną w uchylonej decyzji/cofniętym zezwoleniu – jeśli podatnik posiadał więcej niż jedną decyzję/więcej niż jedno zezwolenie albo zarówno decyzję/decyzje, jak i zezwolenie/zezwolenia.

Praktyka pokazała, że konieczność zwrotu maksymalnej dopuszczalnej pomocy jest nieproporcjonalna i może prowadzić do niezamierzonych skutków, włącznie z ryzykiem zaprzestania dalszego funkcjonowania inwestorów w PSI i SSE, a nawet ich upadłości. Podkreślano, że ze względu na zawirowania rynkowe lub nadzwyczajne zdarzenia (takie jak wojna w Ukrainie, powódź z 2024 r.) mogą oni nie być w stanie spełnić warunków przewidzianych w decyzji/zezwoleniu.

Dlatego złagodzono skutki zwrotu. Podatnik, który posiada kilka decyzji o wsparciu/kilka zezwoleń, od 1.01.2026 r. może zwrócić podatek niezapłacony tylko od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w uchylonej decyzji/cofniętym zezwoleniu. Warunkiem jest prowadzenie ksiąg rachunkowych w sposób, który pozwala określić dochód z tej działalności oraz kwotę niezapłaconego od niego podatku (art. 21 ust. 5c pkt 1 updof i art. 17 ust. 6 pkt 1 updop).

Zmiana ta ma zastosowanie także do decyzji/zezwoleń wydanych przed dniem wejścia w życie nowelizacji, które zostaną cofnięte lub uchylone po 31.12.2025 r. (art. 4 ustawy nowelizującej).

Nie zmieniły się zasady zwrotu pomocy publicznej, w przypadku gdy podatnik posiada tylko jedną decyzję o wsparciu/tylko jedno zezwolenie.

Podstawa prawna: ustawa z 25.06.2025 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (DzU poz. 1022).

Informacja o podatnikach składana przez spółki jawne

Spółka jawna, która złożyła lub złoży informację o podatnikach (CIT-15J), nie musi od 2026 r. składać jej ponownie, jeżeli uprzednio złożona informacja pozostanie aktualna.

Informację tę składają spółki jawne, których wspólnikami nie są wyłącznie osoby fizyczne. To warunek, by spółka nie była podatnikiem CIT. W CIT-15J spółka informuje o podatnikach podatku dochodowego (CIT i PIT) posiadających – bezpośrednio lub pośrednio (za pośrednictwem podmiotów niebędących podatnikami podatku dochodowego) – prawa do udziału w zysku takiej spółki. Niezłożenie CIT-15J w terminach wskazanych w art. 1 ust. 3 pkt 1a updop powoduje, że spółka jawna staje się podatnikiem CIT ze wszystkimi tego konsekwencjami podatkowymi.

Dotychczas zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1a updop wymagane było złożenie CIT-15J:

• w terminie 14 dni, licząc od dnia zarejestrowania spółki jawnej – w przypadku nowo utworzonej spółki jawnej oraz spółki jawnej powstałej z przekształcenia innej spółki,
• przed rozpoczęciem roku obrotowego.

Niezależnie od tego konieczna była aktualizacja CIT-15J w terminie 14 dni, licząc od dnia zaistnienia zmian w składzie podatników.

Na tle dotychczasowych przepisów powstały wątpliwości, czy jeśli informacja CIT-15J została już raz złożona, należy ją składać przed rozpoczęciem każdego roku obrotowego, czy tylko ją aktualizować, gdy zmieni się skład podatników posiadających – bezpośrednio lub pośrednio – prawa do udziału w zysku spółki jawnej. W wyroku z 13.11.2025 r. (II FSK 327/25) NSA orzekł, że w świetle obowiązujących dotychczas przepisów spółka jawna musi składać CIT-15J przed rozpoczęciem każdego roku obrotowego. W uzasadnieniu sąd podkreślił, że złagodzenie tego wymogu nastąpi dopiero od 1.01.2026 r.

Od tej daty, zgodnie z ust. 3a dodanym w art. 1 updop, spółka jawna nie musi ponawiać składania informacji CIT-15J, „jeżeli uprzednio złożona informacja pozostaje aktualna”. W uzasadnieniu projektu nowelizacji przyznano, że coroczne składanie takiej informacji jest nadmiarowe, a skutek pominięcia tego obowiązku zbyt surowy. Zasadne jest więc złagodzenie obowiązków w tym zakresie.

Podstawa prawna: ustawa z 25.06.2025 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (DzU poz. 1022).

Zmiany w CIT dla PGK

Uchylono jeden z wymogów nałożonych na spółki tworzące podatkową grupę kapitałową (PGK). Dotychczas zgodnie z art. 1a ust. 2 pkt 3 lit. b updop od spółek tworzących PGK wymagano, aby w transakcjach kontrolowanych (w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 6 updop) z podmiotami powiązanymi (w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 updop) spoza PGK nie ustalały lub nie narzucały innych warunków niż rynkowe. Był to jeden z warunków utrzymania przez PGK statusu podatnika CIT, wiążący się z koniecznością sporządzania dokumentacji cen transferowych także dla transakcji kontrolowanych realizowanych z podmiotami powiązanymi spoza grupy (nawet o niewielkiej wartości) – by wykazać, że ceny zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane. Od 1.01.2026 r. regulację tę skreślono. Uzasadniając zmianę, podkreślono, że:

• usunięta jest tylko sankcja polegająca na utracie przez PGK statusu podatnika CIT,
• nie są zniesione obowiązki wynikające z przepisów dotyczących cen transferowych – ustalania cen transferowych na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, oraz sporządzania dokumentacji cen transferowych w celu wykazania, że ceny zostały ustalone na takich warunkach (rynkowych).

PGK, która naruszyła dotychczasowy warunek (określony w art. 1a ust. 2 pkt 3 lit. b updop) przed 1.01.2026 r., w świetle art. 3 ustawy nowelizującej nie przestaje być podatnikiem CIT, jeżeli przed tym dniem:

• nie została wydana decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji o rejestracji umowy o utworzeniu PGK oraz
• spółki tworzące uprzednio tę grupę nie rozliczyły podatku dochodowego, o którym mowa w art. 1a ust. 10a updop, wymaganego w razie utraty przez PGK statusu podatnika CIT.

Podstawa prawna: ustawa z 25.06.2025 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (DzU poz. 1022).

Wyższy CIT od banków

Z dniem 1.01.2026 r. zmienił się (skomplikował) system opodatkowania CIT banków, instytucji kredytowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych (skok). Jednocześnie podniesiono stawki CIT od dochodów tych podmiotów. Docelowo mają wynieść:

• 23% podstawy opodatkowania – dla banków krajowych, banków zagranicznych i instytucji kredytowych, z wyjątkiem banków spółdzielczych, a także PGK, w skład której wchodzi bank krajowy, w części, w jakiej jego dochód pozostaje do sumy dochodów spółek z grupy,
• 21% podstawy opodatkowania – dla banków spółdzielczych i skok,
• 11% podstawy opodatkowania – dla ww. banków i instytucji (z wyjątkiem PGK), których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 2 mln euro.

Przewidziano jednak okres przejściowy, w którym obowiązują wyższe stawki. Przykładowo, u podatników, których rok podatkowy pokrywa się kalendarzowym, stawka docelowa 23% będzie obowiązywać dopiero w 2028 r. W roku 2026 zastosują oni stawkę 30%, a w 2027 r. – 26%. Natomiast podatnicy, których rok podatkowy nie pokrywa się z kalendarzowym, będą dochodzić do właściwej stawki, ustalając stawkę obowiązującą na dany rok w sposób dużo bardziej skomplikowany. Przykładowo, zanim docelowa stawka wyniesie 23%, bank będzie musiał stosować stawkę:

1) 30% – w roku podatkowym rozpoczynającym się w:

• 2026 r.,
• 2027 r. – gdy rok podatkowy podatnika utworzonego przed 1.01.2026 r. nie rozpoczął się w 2026 r. albo rozpoczął się w 2026 r. i łączny dotychczasowy okres opodatkowania stawką 30% trwał krócej niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych,
• 2028 r. – gdy rok podatkowy podatnika utworzonego przed 1.01.2026 r. nie rozpoczął się w 2026 r., lecz rozpoczął się w 2027 r., i łączny dotychczasowy okres opodatkowania stawką 30% trwał krócej niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych;

2) 26% – w roku podatkowym:

• rozpoczynającym się w 2027 r. – w przypadku
• podatnika utworzonego po 31.12.2026 r.,
• następującym bezpośrednio po roku, w którym zastosowano stawkę podatku w wysokości 30% – w przypadku podatnika utworzonego przed 1.01.2026 r.,
• kolejno następującym po roku określonym w punkcie powyżej – gdy łączny dotychczasowy okres opodatkowania stawką 26% trwał krócej niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych.

Osobny system ustalania stawki CIT przewidziano dla ww. podatników wpłacających zaliczki na podatek w formie uproszczonej, na zasadach z art. 25 ust. 6 lub 6a updop.

Ponadto od 1.01.2027 r. zróżnicowane zostaną stawki podatku od niektórych instytucji finansowych. W 2026 r. nadal obowiązuje tylko jedna stawka – 0,0366% podstawy opodatkowania miesięcznie. Natomiast w 2027 r. podatek wyniesie miesięcznie:

• 0,0366% podstawy opodatkowania,
• 0,0329% podstawy opodatkowania – dla banków krajowych, oddziałów banków zagranicznych, oddziałów instytucji kredytowych i skok (począwszy od 2028 r. stawka ta zmaleje do 0,0293%).

Podstawa prawna: ustawa z 6.11.2025 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i ustawy o podatku od niektórych instytucji finansowych (DzU poz. 1658).

Obniżona 9-proc. stawka CIT

W art. 19 updop, określającym warunki stosowania preferencyjnej 9-proc. stawki CIT przez podatników, których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości w złotych 2 mln euro, ustawodawca wskazał, że nie mają do niej prawa banki i instytucje kredytowe (są one objęte 11-proc. stawką, o czym była mowa powyżej).

Kwota 2 mln euro będzie – jak dotychczas – przeliczana na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 tys. zł.

Przepisy obowiązujące do końca 2025 r. nie nakazywały proporcjonalnego przeliczania ww. limitu przychodów w przypadku skrócenia czy wydłużenia roku podatkowego. KIS potwierdzała, że powinien on być stosowany niezależnie od długości roku podatkowego (por. pisma KIS z 10.12.2024 r., 0111-KDIB1-1.4010.607.2024.1.AW, i 14.12.2023 r., 0111-KDIB1-2.4010.536.2023.2.MK).

Nowy art. 19 ust. 1 pkt 2 lit. b, wprowadzony do updop od 1.01.2026 r., nakłada w takich przypadkach obowiązek stosowania proporcji. Zgodnie z nim, jeżeli rok podatkowy podatnika był dłuższy albo krótszy niż 12 mies., kwotę 2 mln euro ustala się jako iloczyn 1/12 tej kwoty i liczby pełnych miesięcy w tym roku podatkowym, a gdy rok podatkowy nie obejmuje pełnego miesiąca kalendarzowego, za pełny miesiąc przyjmuje się okres 30 dni.

Zgodnie z regulacją przejściową obowiązek proporcjonalnego przeliczenia limitu 2 mln euro nie dotyczy podatników, których rok podatkowy rozpoczął się przed 1.01.2026 r., a zakończy się po 31.12.2025 r. – do końca tego roku podatkowego stosują oni przepisy updop w brzmieniu dotychczasowym.

Podstawa prawna: ustawa z 6.11.2025 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i ustawy o podatku od niektórych instytucji finansowych (DzU poz. 1658).

Pliki JPK_KR_PD i JPK_ST_KR

Od 1.01.2026 r. kolejna grupa podatników CIT oraz PIT prowadzących księgi rachunkowe musi to robić za pomocą programów komputerowych, a po zakończeniu roku przesyłać te księgi do US w ustrukturyzowanej formie, tj. w postaci pliku:

• JPK_KR_PD – Jednolity Plik Kontrolny Księgi Rachunkowe Podatek Dochodowy,
• JPK_ST_KR – Jednolity Plik Kontrolny Środki Trwałe.
• Obowiązek ten (tzw. JPK_CIT/JPK_PIT) mają:
• od 1.01.2025 r. – podatnicy CIT i spółki niebędące osobami prawnymi, których wartość przychodu uzyskanego w poprzednim roku podatkowym (a w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi – roku obrotowym) przekroczyła 50 mln euro, a także podatkowe grupy kapitałowe,
• od 1.01.2026 r. – podatnicy CIT i spółki niebędące osobami prawnymi oraz podatnicy PIT prowadzący księgi rachunkowe, którzy rozliczają się z VAT miesięcznie (co miesiąc przekazują plik JPK_V7M),
• od 1.01.2027 r. – pozostali podatnicy CIT i spółki niebędące osobami prawnymi oraz pozostali podatnicy PIT prowadzący księgi rachunkowe, w tym rozliczający VAT za okresy kwartalne (tj. przesyłający JPK_V7K).

Pliki JPK_KR_PD i JPK_ST_KR[1] w ramach JPK_CIT/JPK_PIT trzeba będzie przesłać do US po zakończeniu roku podatkowego/obrotowego – odpowiednio do końca 3. miesiąca (JPK_CIT) lub do końca kwietnia (JPK_PIT). Planowane jest jednak przesunięcie tego terminu do końca 7. miesiąca (aby wykonanie obowiązku przypadało po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i ostatecznym zamknięciu ksiąg rachunkowych). Odpowiedni projekt ustawy ma być przyjęty przez RM w I kwartale 2026 r.

Księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie updop bądź updof muszą zawierać dodatkowe dane, określone w rozporządzeniach MF. Są to:

1) NIP kontrahenta, o ile został nadany (wykazuje się go, w postaci zapisu, w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń ujętych w księgach);

2) numer identyfikujący fakturę w KSeF, jeżeli została wystawiona przy użyciu KSeF, przez podmiot prowadzący księgi;

3) znaczniki identyfikujące konta ksiąg, wykazywane według słownika określonego w załącznikach do rozporządzeń MF;

4) dane dotyczące nabycia, wytworzenia, przyjęcia do używania lub wykreślenia środka trwałego/wnip z ewidencji środków trwałych oraz wnip:

a) numer identyfikujący fakturę w KSeF, jeżeli została wystawiona przy użyciu KSeF – w przypadku gdy dotyczy zbycia środka trwałego/wnip,

b) numer dokumentu, na podstawie którego przyjęto do używania lub wykreślono z ewidencji środek trwały/wnip,

c) rodzaj dokumentu stwierdzającego nabycie lub wytworzenie,

d) data nabycia, wytworzenia, przyjęcia do używania lub wykreślenia z ewidencji,

e) numer inwentarzowy nadawany przez jednostkę,

f) przyczyna wykreślenia z ewidencji (w przypadku podatników CIT);

5) wysokość różnicy między wynikiem finansowym ustalonym na podstawie przepisów o rachunkowości a: 

podstawą opodatkowania ustaloną na podstawie przepisów updop (podatnicy CIT),

dochodem/stratą z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej (podatnicy PIT),

w podziale na poszczególne przychody/koszty tworzące tę różnicę (tzw. węzeł RPD)[2].

Księgi podatników CIT oraz PIT mogą nie być uzupełniane o następujące dodatkowe dane dotyczące środków trwałych/wnip wprowadzonych do ewidencji przed 1.01.2025 r. (bądź przed 1.01.2026 r. – w przypadku podatników PIT):

• numer dokumentu, na podstawie którego przyjęto je do używania,
• rodzaj dokumentu stwierdzającego nabycie lub wytworzenie,
• data nabycia, wytworzenia lub przyjęcia do używania,
• numer inwentarzowy nadawany przez jednostkę.

Księgi podatników CIT za rok podatkowy (obrotowy), który rozpoczął się po 31.12.2024 r., a przed 1.01.2026 r., mogą nie być uzupełniane o dodatkowe dane, o których mowa w pkt 1, 2, 4 i 5 powyżej, a więc wymagane będzie tylko wprowadzenie do nich znaczników identyfikujących konta ksiąg. Przy tym podatnicy CIT stosujący MSSF mogą nie uzupełniać ksiąg o te znaczniki za lata podatkowe rozpoczynające się po 31.12.2024 r., a przed 1.01.2028 r.

• art. 2 pkt 11 lit. a i c oraz art. 66 ust. 2 i 3 ustawy z 29.10.2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (DzU poz. 2105 ze zm.),
• rozporządzenie MF z 16.08.2024 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (DzU poz. 1314), zmienione rozporządzeniem MFiG z 15.12.2025 r. (DzU poz. 1828),
• rozporządzenie MF z 13.12.2024 r. w sprawie zwolnienia z obowiązku przesyłania części ksiąg rachunkowych na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (DzU poz. 1861),
• rozporządzenie MFiG z 6.09.2025 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe i ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (DzU poz. 1311).

Pliki JPK_PKPIR, JPK_EWP oraz JPK_ST

Od 1.01.2026 r. część podatników PIT prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów bądź ewidencję przychodów (na potrzeby ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych – dalej ryczałt) musi to robić w postaci elektronicznej (wyłącznie przy użyciu programów komputerowych), a po zakończeniu roku przesłać księgę bądź ewidencję do US w ustrukturyzowanej formie.

Obowiązek ten (JPK_PIT) mają:

• od 1.01.2026 r. – podatnicy PIT, w tym ryczałtu, którzy co miesiąc rozliczają się z VAT (przekazują plik JPK_V7M),
• od 1.01.2027 r. – pozostali podatnicy PIT, w tym zobowiązani do rozliczenia VAT za okresy kwartalne (przesyłający plik JPK_V7K).

W ramach JPK_PIT podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów przesyłają do US pliki:

• JPK_PKPIR (podatkowa księga przychodów i rozchodów),
• JPK_ST (ewidencja środków trwałych oraz wnip).

Z kolei podatnicy ryczałtu prowadzący ewidencję przychodów przesyłają pliki:

• JPK_EWP (ewidencja przychodów),
• JPK_ST (wykaz środków trwałych oraz wnip).

MF w rozporządzeniach określających zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ewidencji przychodów i wykazu środków trwałych oraz wnip wskazał na obowiązek zamieszczania w nich nowych, dotychczas niewymaganych danych (jak NIP kontrahenta czy numer faktury w KSeF) niezbędnych do prawidłowego sporządzenia JPK_PIT.

Ponadto podatnicy PIT prowadzący księgę przychodów i rozchodów muszą uzupełnić ewidencję środków trwałych i wnip o dodatkowe dane dotyczące nabycia, wytworzenia, przyjęcia do używania lub wykreślenia z tej ewidencji środka trwałego/wnip:

1) numer identyfikujący fakturę w KSeF, jeżeli została wystawiona przy użyciu KSeF i dotyczy zbycia środka trwałego/wnip,

2) numer dokumentu, na podstawie którego przyjęto je do używania lub wykreślono z ewidencji,

3) rodzaj dokumentu stwierdzającego nabycie lub wytworzenie,

4) data wytworzenia.

Przy tym w przypadku środków trwałych/wnip wprowadzonych do tej ewidencji przed 1.01.2026 r. nie trzeba podawać danych wskazanych w pkt 2 – w zakresie numeru dokumentu, na podstawie którego przyjęto je do używania, pkt 3 – w zakresie rodzaju dokumentu stwierdzającego wytworzenie, oraz pkt 4.

Pliki JPK_PKPIR, JPK_EWP i JPK_ST będą przesyłane w terminie do 30 kwietnia roku następnego po roku podatkowym (po raz pierwszy za 2026 r. w terminie do 30.04.2027 r.). Ministerstwo Finansów zapowiedziało, że nie planuje odraczać tego obowiązku.

art. 66 ust. 1 ustawy z 29.10.2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (DzU poz. 2105 ze zm.),

art. 15 ust. 12 i 13 ustawy z 20.11.1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przy‑

chodów osiąganych przez osoby fizyczne (tekst jedn. DzU z 2025 r. poz. 843),

rozporządzenie MFiG z 6.09.2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (DzU poz. 1299),

rozporządzenie MFiG z 6.09.2025 r. w sprawie prowadzenia ewidencji przychodów i wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

(DzU poz. 1294),

rozporządzenie MFiG z 6.09.2025 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe i ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (DzU poz. 1311).

Wyższy limit zwolnienia podmiotowego z VAT

Od 1.01.2026 r. obowiązuje podwyższony – z 200 tys. zł do 240 tys. zł – limit rocznej wartości sprzedaży (z wyłączeniem VAT), którego nieprzekroczenie – w poprzednim i bieżącym roku podatkowym – zwalnia z tego podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Podatnicy z siedzibą działalności gospodarczej w Polsce, u których wartość sprzedaży w 2025 r. była wyższaniż 200 tys. zł i nie przekroczyła 240 tys. zł, mogą skorzystać ze zwolnienia już od 1.01.2026 r. – wyjaśnił MF w odpowiedzi z 22.10.2025 r. (PT3.054.7.2025) na interpelację poselską nr 12839. Odnosząc się do art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej, poinformował, że ten przepis przejściowy wyłącza zasadę z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT, wskazującą na tzw. roczny okres karencji w odniesieniu do podatników, których sprzedaż przekroczyła w 2025 r. kwotę 200 tys. zł, lecz nie przekroczyła 240 tys. zł.

To samo dotyczy podatników z siedzibą działalności gospodarczej w Polsce, którzy rozpoczęli w 2025 r. wykonywanie czynności podlegających VAT i u których zarazem wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczyła 200 tys. zł i nie przekroczyła 240 tys. zł (art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej).

Nieprzekroczenie limitu 200 tys. zł (od 1.01.2026 r. – 240 tys. zł) jest również jednym z warunków zwolnienia z VAT w Polsce podatników mających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium innego państwa unijnego (tzw. procedura SME – art. 113a ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT). Do nich także stosuje się odpowiednio art. 2 ust. 1 i 2 ustawy nowelizującej.

Podstawa prawna: ustawa z 24.06.2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (DzU poz. 896).

KSeF 2.0

W 2026 r. zacznie obowiązywać Krajowy System e-Faktur, co oznacza, że ustrukturyzowane elektroniczne faktury przy użyciu tego systemu muszą wystawiać:

• od 1.02.2026 r. – podatnicy, u których w 2024 r. łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku przekroczyła 200 mln zł,
• od 1.04.2026 r. – podatnicy, u których łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą VAT udokumentowana fakturami („zwykłymi” elektronicznymi lub w postaci papierowej), wystawionymi w danym miesiącu, przekroczy 10 tys. zł (podatnik traci prawo do wystawiania zwykłych faktur elektronicznych oraz w postaci papierowej począwszy od faktury, którą przekroczył ten limit),
• od 1.01.2027 r. – pozostali podatnicy VAT.

Ponadto do 31.12.2026 r. obowiązek wystawiania w KSeF nie obejmuje:

• faktur wystawianych przy zastosowaniu kas rejestrujących – od 2027 r. nie będzie już można wystawiać takich faktur,
• paragonów fiskalnych z NIP nabywcy, gdy kwota należności ogółem nie przekracza 450 zł albo 100 euro (art. 106e ust. 5 pkt 3 ustawy o VAT) – od 2027 r. nie będą uznawane za faktury uproszczone.

Wszystkie odroczenia dotyczą obowiązku wystawiania, a nie otrzymywania faktur w KSeF. Od 1.02.2026 r. – co do zasady – wszyscy podatnicy będą odbierali faktury przez KSeF, jeżeli zostaną one w ten sposób wystawione.

Dobrowolnie będą wystawiane przy użyciu KSeF faktury na rzecz osób fizycznych:

• nieprowadzących działalności gospodarczej,
• prowadzących działalność gospodarczą, lecz dotyczące zakupu towarów lub usług na użytek prywatny.

Decyzję o wystawieniu faktury w KSeF (bądź nie) podejmie w tych przypadkach sprzedający.

MFiG w rozporządzeniu określił też, kiedy nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych. Dotyczy to m.in.:

1) świadczenia usług przejazdu autostradą płatną (dokumentowanych paragonem z NIP uznanym za fakturę),

2) świadczenia usług przewozu osób na dowolną odległość: kolejami normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami (dokumentowanych biletami uznanymi za faktury),

3) świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 i 37–41 ustawy o VAT (finansowych i ubezpieczeniowych, dokumentowanych fakturami uproszczonymi o węższym zakresie danych).

Poza KSeF mogą być wystawiane faktury w ramach samofakturowania przez nabywcę:

• będącego tzw. podmiotem zagranicznym, który nie ma NIP, lub
• gdy upoważnił go do tego podmiot zagraniczny, niemający NIP.

Zmianą rozporządzenia w sprawie wystawiania faktur dostosowano do KSeF zasady wystawiania faktur uproszczonych:

• przez podatników zwolnionych z VAT,
• dokumentujących transakcje zwolnione z VAT.

Od 1.02.2026 r., wystawiając fakturę uproszczoną przy użyciu KSeF, należy podawać swój NIP. Nie dotyczy to faktur uproszczonych wystawianych poza KSeF (np. dla konsumentów) – nadal mogą być wystawiane bez NIP sprzedawcy. Również NIP nabywcy, o ile się nim posługuje, będzie podawany na fakturze uproszczonej.

W rozporządzeniu w sprawie korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur MFiG określił:

• rodzaje uprawnień do korzystania z KSeF, sposoby ich nadawania oraz odbierania, a także wzór zawiadomienia o nadaniu oraz odebraniu uprawnień;
• sposoby uwierzytelniania podmiotów korzystających z KSeF, w tym sposób potwierdzenia tożsamości wystawcy faktury przy użyciu certyfikatu (o którym mowa w art. 106nda ust. 7 ustawy o VAT), a także wymagania techniczne dla tych sposobów uwierzytelniania;
• zakres danych, których podanie umożliwia dostęp w KSeF do faktur ustrukturyzowanych, faktur wystawionych offline (o których mowa w art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 i art. 106nh ust. 1 ustawy o VAT), po przesłaniu ich do KSeF, oraz faktur VAT RR i faktur VAT RR KOREKTA wystawionych przy użyciu KSeF, bez konieczności uwierzytelniania;
• sposób oznaczania faktur ustrukturyzowanych, faktur wystawionych offline, po przesłaniu ich do KSeF, udostępnianych nabywcy szczególnemu, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 ustawy (np. nabywcy zagranicznemu, konsumentowi) w sposób inny niż przy użyciu KSeF lub używanych poza KSeF, oraz faktur VAT RR i faktur VAT RR KOREKTA wystawionych przy użyciu KSeF, używanych poza KSeF, umożliwiający dostęp do nich w KSeF oraz weryfikację danych z tych faktur, a także wymagania techniczne dla tego sposobu oznaczania;
• sposób oznaczania faktur wystawionych offline, udostępnianych nabywcy w sposób inny niż przy użyciu KSeF, umożliwiający weryfikację danych z tych faktur oraz zapewnienie autentyczności pochodzenia i integralności treści tych faktur, a także wymagania techniczne dla tego sposobu oznaczania;
• szczegółowy zakres danych, jakie powinno zawierać zgłoszenie o zamiarze:

• wystawiania i przesyłania do KSeF faktur z załącznikiem, w tym treść oświadczenia o spełnieniu warunków koniecznych do wystawiania i przesyłania do KSeF takich faktur oraz oświadczenia o świadomości skutków naruszenia zasad ich wystawiania i przesyłania do KSeF,
• zaprzestania wystawiania i przesyłania do KSeF faktur z załącznikiem;

• szczegółowy sposób postępowania w sprawie potwierdzenia możliwości wystawiania i przesyłania do KSeF faktur z załącznikiem (będą one potwierdzane przez e-Urząd Skarbowy poprzez urzędowe poświadczenie odbioru – UPO) oraz w sprawie odebrania takiej możliwości;
• wymagania techniczne, jakie powinny być spełnione przy wystawianiu i przesyłaniu do KSeF faktur z załącznikiem.

Przepisy te wejdą w życie 1.02.2026 r. z wyjątkiem tych, które pozwalają podatnikom przygotować się na wystawianie od tej daty w KSeF faktur z załącznikiem (zaczęły obowiązywać 1.01.2026 r.).

• ustawa z 16.06.2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (DzU poz. 1598 ze zm.),
• rozporządzenie MFiG z 7.12.2025 r. w sprawie przypadków, w których nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych (DzU poz. 1740),
• rozporządzenie MFiG z 7.12.2025 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wystawiania faktur (DzU poz. 1742),
• rozporządzenie MFiG z 12.12.2025 r. w sprawie korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur (DzU poz. 1815).

Dostosowanie JPK_VAT do KSeF i systemu kaucyjnego

Pliki JPK_VAT zostaną dostosowane do KSeF, i to począwszy od składanych już za okresy rozliczeniowe od 1.02.2026 r. Podatnicy będą podawać w ewidencji sprzedaży i zakupu – według stanu na dzień złożenia JPK_VAT – numer identyfikujący fakturę w KSeF (tzw. numer KSeF), jeżeli zostanie ona wystawiona w tym systemie, bez względu na tryb jej wystawienia i przesłania do KSeF (online, offline 24, niedostępność KSeF, awaria).

Jeżeli na moment złożenia JPK_VAT nie zostanie nadany fakturze numer KSeF, podatnik zastosuje jedno z trzech oznaczeń:

• OFF – dla faktury wystawionej w trybie awarii KSeF, która na dzień złożenia ewidencji nie ma jeszcze przydzielonego numeru identyfikującego ją w KSeF;
• BFK – dla faktury „zwykłej” elektronicznej oraz faktury w postaci papierowej;
• DI – dla dowodu innego niż faktura, czyli dla:

• dokumentów nieobjętych oznaczeniami OFF i BFK,
• faktur wystawionych w trybie offline24 (art. 106nda ustawy o VAT), które na dzień przesłania ewidencji nie mają numeru identyfikującego w KSeF; po uzyskaniu numeru KSeF podatnik będzie musiał skorygować JPK_VAT z deklaracją w części sprzedażowej i skorygować oznaczenie przez podanie numeru KSeF tej faktury.

Ministerstwo Finansów w komunikacie z 16.12.2025 r.[3] poinformowało, że zasadniczo rozporządzenie MFiG nie zakłada wymogu korygowania ewidencji sprzedaży/zakupu o uzupełnienie numeru KSeF faktur, którym na dzień przesłania ewidencji ten numer nie został nadany. Wyjątek stanowi obowiązek korekty, jeśli faktury ujmowane w ewidencji sprzedaży, wystawione w trybie offline24, uzyskają numer KSeF już po złożeniu JPK_VAT.

Resort finansów zakłada, że sytuacje, kiedy termin złożenia JPK_VAT (do 25. dnia następnego miesiąca) zbiegnie się z nieuzyskaniem numeru KSeF dla faktur wystawionych w trybie offline24 (do 15. dnia następnego miesiąca), będą sporadyczne.

Zdaniem ministerstwa ujmowanie w JPK_VAT w ewidencji zakupu faktur z nadanym numerem KSeF nie powinno stanowić nadmiernego obciążenia dla podatników. Przykładowo, w oprogramowaniu e-mikrofirma zostaną zapewnione rozwiązania, które pozwolą na automatyczne zasilanie JPK_VAT z deklaracją fakturami otrzymanymi w KSeF, wraz z nadanym numerem KSeF. Wyeliminuje to konieczność manualnego przenoszenia numeru KSeF do pliku. W systemach komercyjnych można przewidzieć możliwości sprawdzenia powiązań systemów księgowych z KSeF. Wprowadzenie konkretnych rozwiązań technicznych zależy od firmy wdrażającej u danego podmiotu system KSeF oraz od rozwiązania księgowego i informatycznego.

Oprócz nowych oznaczeń podatnicy będą stosowali w ewidencji dotychczasowe oznaczenia, takie jak:

• po stronie sprzedaży: RO (zbiorczy dowód sprzedaży z kas rejestrujących), WEW (dowód wewnętrzny), FP (faktura, o której mowa w art. 106h ust. 1 ustawy o VAT),
• po stronie zakupu: VAT_RR (zakup od rolnika ryczałtowego), WEW, MK (zakup od przedsiębiorcy stosującego metodę kasową).

W komunikacie Ministerstwo Finansów zapewniło też, że w razie błędów w JPK_VAT podatnik będzie mógł, tak jak dotychczas, skorygować plik zgodnie z art. 109 ust. 3e–3g ustawy o VAT – również wtedy, gdy błędy te stwierdzi naczelnik US i wezwie do ich usunięcia. Przypadki takie będą rozpatrywane – jak dotychczas – indywidualnie. Kary za błędnie wypełnione pliki JPK_VAT nie mają zatem charakteru automatycznego i mogą zostać nałożone dopiero, gdy podatnik nie skoryguje ich odpowiednio po uprzednim wezwaniu przez naczelnika US.

Rozporządzenie MFiG określa ponadto zasady ujmowania w JPK_VAT kwot podstawy opodatkowania oraz podatku należnego od niezwróconej kaucji pobranej za produkty w opakowaniach na napoje objęte systemem kaucyjnym, podlegającego wpłacie przez tzw. podmiot reprezentujący. Jeśli chodzi o dane za 2025 r. podatnicy (którymi są tzw. wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje) wykażą je:

• w ewidencji i deklaracji za luty 2026 r. – jeżeli składają deklaracje podatkowe za okresy miesięczne,
• w ewidencji za luty 2026 r. i w deklaracji za I kwartał 2026 r. – jeżeli składają deklaracje podatkowe za okresy kwartalne[4].

Nowe wersje struktur JPK_V7M(3) oraz JPK_V7K(3), obowiązujące od 1.02.2026 r., zostały 19.12.2025 r. udostępnione w Centralnym Repozytorium Wzorów Dokumentów Elektronicznych na platformie ePUAP. 

Podstawa prawna: rozporządzenie MFiG z 12.12.2025 r. w sprawie zmiany rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (DzU poz. 1800).

Korygowanie faktur

W związku z wejściem w życie obowiązkowego KSeF od 1.02.2026 r. zmienią się też przepisy dotyczące wystawiania faktur korygujących (art. 29a ust. 13–13c i 14 ustawy o VAT). Nie będzie już potrzebna dokumentacja potwierdzająca uzgodnienie z nabywcą towaru lub usługobiorcą obniżenia podstawy opodatkowania. Potwierdzenie dostarczenia nabywcy faktury korygującej zapewni KSeF.

Podatnik wystawiający faktury ustrukturyzowane obniży podstawę opodatkowania za okres rozliczeniowy, w którym wystawił fakturę korygującą w postaci ustrukturyzowanej. Jeżeli wystawi ją w trybie offline (art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 lub art. 106nh ust. 1 ustawy o VAT), to podstawę opodatkowania obniży w rozliczeniu za okres, w którym przesłał fakturę korygującą do KSeF. Natomiast podatnik, który wystawi fakturę korygującą inną niż ustrukturyzowana, obniży podstawę opodatkowania za okres rozliczeniowy, w którym otrzymał potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi.

Nowe przepisy o korygowaniu faktur będą stosowane odpowiednio w razie stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Wyeliminowane zostaną noty korygujące oraz duplikaty faktur wystawionych w KSeF.

Podstawa prawna: ustawa z 16.06.2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (DzU poz. 1598 ze zm.).

Termin zwrotu VAT

Podstawowy termin zwrotu różnicy VAT (art. 87 ust. 2 ustawy o VAT) będzie od 1.02.2026 r. skrócony – z 60 do 40 dni. Do tej zmiany będą dostosowane zasady doręczeń postanowień o przedłużeniu terminu zwrotu. Zmieniony art. 87 ust. 6j przewiduje fikcję doręczenia, jeżeli postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT albo decyzja o odmowie tego zwrotu nie zostaną podjęte albo odebrane w ciągu 4 dni od dnia:

• rozpoczęcia przechowywania pisma w placówce pocztowej – w przypadku, o którym mowa w art. 150 § 1 pkt 1 Op,
• złożenia pisma w urzędzie gminy (miasta) – w przypadku, o którym mowa w art. 150 § 1 pkt 2 Op,
• wpłynięcia tego postanowienia/decyzji na adres do
• doręczeń elektronicznych – w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z 18.11.2020 r. o doręczeniach elektronicznych (tekst jedn. DzU z 2024 r. poz. 1045),
• umieszczenia tego postanowienia/decyzji na koncie w e-Urzędzie Skarbowym – w przypadku, o którym mowa w art. 35e ust. 10 ustawy o KAS.

We wszystkich powyższych przypadkach doręczenie będzie uważane za dokonane z upływem tych 4 dni.

Podstawa prawna: ustawa z 16.06.2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (DzU poz. 1598 ze zm.).

VAT od importu towarów – procedura uproszczona

Od 2.01.2026 r. wprowadzono zmiany w procedurze uproszczonej dotyczącej importu towarów. Podatnicy mający status upoważnionego przedsiębiorcy (Authorised Economic Operator – AEO) oraz mający pozwolenie na stosowanie zgłoszenia uproszczonego (art. 166 unijnego kodeksu celnego) mogą rozliczać import towarów w procedurze uproszczonej (tj. bezpośrednio w deklaracji podatkowej – art. 33a ustawy o VAT) również wtedy, gdy zgłoszenie uzupełniające złożą po upływie 4 mies. od miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów, jednak nie później niż w terminie miesiąca po upływie terminu na złożenie zgłoszenia uzupełniającego.

Nowelizacja ma związek z wdrożonym od 19.06.2025 r. nowym systemem celnym AIS/IMPORT PLUS. Dlatego zmieniony art. 33a ust. 6a ustawy o VAT stosuje się do importu towarów, dla których zgłoszenie uproszczone zostało złożone po 18.06.2025 r.

Podstawa prawna: ustawa z 7.11.2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (DzU poz. 1811).