Odszkodowanie za zerwanie umowy z powodu siły wyższej – czy jest kosztem podatkowym
Skoro konieczność wypłaty odszkodowania nie wynikała z zaniedbań spółki, lecz z okoliczności, na które nie miała ona wpływu (tzw. siła wyższa), to czy może ona zaliczyć ten wydatek w ciężar kosztów uzyskania przychodów?
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop (art. 15 ust. 1 updop).
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop (art. 15 ust. 1 updop).
W myśl art. 16 ust. 1 pkt 22 updop za koszty uzyskania przychodów nie uważa się kar umownych i odszkodowań z tytułu:
- wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz
- zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo
- zwłoki w usunięciu wad towarów lub wykonanych robót i usług.
Nie ma przy tym znaczenia, czy są one skutkiem szkody powstałej wskutek winy zobowiązanego, czy też szkody, której powstanie było od niego niezależne.
Jak wskazała KIS w interpretacji z 15.06.2022 r. (0111-KDIB2-1.4010.274.2022.1.DD), zgodnie z literalnym brzmieniem tej regulacji (…) poniesione przez podatnika wydatki z tytułu kar umownych lub odszkodowań, których zapłata była następstwem innych zdarzeń niż wymienionych w przedmiotowym wyłączeniu, nie są automatycznie wyłączone z rachunku podatkowego podatnika, lecz mogą stanowić koszt uzyskania przychodów pod warunkiem, że spełniają ogólne przesłanki potrącalności wynikające z art. 15 ust. 1 updop (podobnie interpretacja KIS z 7.10.2024 r., 0114-KDIP2-2.4010.141.2020.12.S/SP).
Odpowiedzialność za szkodę
Ogólne zasady odpowiedzialności dłużnika z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania zostały unormowane w Kc. Z art. 471, art. 472 i art. 476 Kc wynika, że dłużnik może być zobowiązany do zapłaty odszkodowania z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania także wtedy, gdy nie można mu przypisać winy, innymi słowy – gdy dochował należytej staranności przy jego realizacji. Jest to tzw. odpowiedzialność na zasadzie ryzyka. Odszkodowanie to świadczenie, które wyrównuje straty poniesione przez poszkodowanego oraz utracone przez niego korzyści. Pełni ono funkcję kompensacyjną – stanowi finansową rekompensatę uszczerbku, który powstał u poszkodowanego wskutek zdarzenia wywołującego szkodę. Trzeba także mieć na względzie, że okoliczności powodujące konieczność wypłaty odszkodowania, powinny być możliwe do przewidzenia – wynikać z „ryzyka zawodowego”.
Kc w niektórych przypadkach zwalnia przedsiębiorców z odpowiedzialności, jeśli szkoda powstała wskutek działania siły wyższej lub okoliczności, za które żadna ze stron nie ponosi odpowiedzialności (np. wprost art. 433, art. 435 i art. 846, albo – mówiąc o niewykonaniu umowy wskutek okoliczności, za które żadna ze stron nie ponosi odpowiedzialności albo za które ponoszą odpowiedzialność obie strony – art. 394 lub art. 495).
Kc nie zawiera przy tym definicji „siły wyższej”. W orzecznictwie wskazuje się trzy kluczowe cechy: zewnętrzne pochodzenie, nieprzewidywalność i nieuniknioność (wyrok SN z 9.04.2019 r., V CSK 59/18). Za „siłę wyższą” można zatem uznać zdarzenie nagłe i nieprzewidywalne, niezależne od strony, zewnętrzne, niemożliwe do przewidzenia i zapobieżenia, które wystąpiło po zawarciu umowy i uniemożliwiło stronie wykonanie obowiązków wynikających z umowy, nie obejmując przy tym winy własnej strony ani braku należytej staranności.
Takie zdarzenia mogą obejmować m.in.: katastrofy naturalne, wojny, rewolucje, epidemie, ogłoszone strajki generalne w określonych gałęziach przemysłu, blokady dróg, nałożone embarga oraz oficjalne decyzje organów władzy i administracji publicznej, przede wszystkim niewywołane działaniem strony.
Ustalenie, czy mamy do czynienia z siłą wyższą, zależy od okoliczności danego zdarzenia, a więc od tego, czy w konkretnej sytuacji zdarzenie było nadzwyczajne, nieprzewidywalne, niezależne od podmiotu, który się na nie powołuje, i czy jego następstw nie można było uniknąć mimo zachowania należytej staranności.
Odstąpienie od nierentownej umowy
W orzecznictwie NSA można spotkać pogląd, że działając w warunkach rynkowych, podatnik musi podejmować racjonalne, oparte na analizach ekonomicznych i kalkulacjach działania, zmierzające do uzyskania możliwie największej efektywności ekonomicznej. Działania te mogą również polegać na dokonywaniu określonych oszczędności, zmniejszaniu kosztów i wydatków, minimalizowaniu strat w określonych segmentach działalności oraz eliminowaniu nieopłacalnych przedsięwzięć.
Gospodarczo racjonalne decyzje, podejmowane pierwotnie w określonych warunkach, w związku z negatywną zmianą okoliczności lub rozwojem działalności gospodarczej, mogą skutkować koniecznością podejmowania działań mających na celu zachowanie lub zabezpieczenie źródeł przychodów oraz ponoszenia w związku z tym wydatków, które można zakwalifikować do kosztów podatkowych.
[1] Por. także pismo KIS z 25.04.2025 r. (0114-KDIP2-2.4010.266.2024.1.AS), aprobujące uznanie za koszt podatkowy odszkodowania za zerwanie umowy sprzedaży całych budynków przez dewelopera, który dzięki temu spodziewał się uzyskania wyższych przychodów ze sprzedaży pojedynczych mieszkań (ze względu na znaczny wzrost ich ceny). Na możliwość zaliczenia do kosztów podatkowych kary umownej związanej z niewypełnieniem warunków umowy i niezamówieniem wymaganej ilości surowców z powodu zmiany sytuacji rynkowej wskazuje także interpretacja KIS z 30.05.2023 r. (0111-KDIB1-1.4010.143.2023.2.RH).
Wydatki związane z odstąpieniem od nierentownej umowy mogą być zatem uznane za koszt podatkowy (zob. wyroki NSA z 14.03.2023 r., II FSK 2145/20, 6.07.2022 r., II FSK 3063/19, 2.07.2019 r., II FSK 2220/17, 26.04.2019 r., II FSK 1248/17, 7.11.2017 r., II FSK 1125/16, oraz uchwała NSA z 25.06.2012 r., II FPS 2/12)[1].
Jak wskazał NSA w wyroku z 20.04.2017 r. (II FSK 703/15), gospodarczo racjonalne decyzje, podejmowane pierwotnie w określonych warunkach, w związku z negatywną zmianą okoliczności (np. wzrostem cen, spadkiem popytu, wzrostem kosztów, zmianą koniunktury), mogą skutkować koniecznością podejmowania działań zmierzających do zachowania lub zabezpieczenia źródeł przychodów oraz ponoszenia w związku z tym wydatków, które można zakwalifikować do kosztów podatkowych w rozumieniu art. 15 ust. 1 updop.
Podsumowując: należy uznać, że opisane w pytaniu wydatki, tj. wynikające z zawartych ugód pozasądowych stwierdzających wypłaty odszkodowania z tytułu siły wyższej w postaci nieprzewidywanego gwałtownego wzrostu cen jednego z surowców, spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów (por. interpretacja KIS z 25.09.2025 r., 0114-KDIP2-2.4010.380.2025.1.PK).
Dla takiej oceny ważne jest, że wypłacona kontrahentowi kwota nie stanowi kary umownej lub odszkodowania z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług, zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad lub zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.
Zaloguj się
Aby czytać dalej, jeśli masz wykupiony abonament
Kup dostęp do tego artykułu
Cena dostępu do pojedynczego artykułu tylko 12,30
Kup abonament
| Abonamenty on-line | Prenumeratorzy | Członkowie SKwP | ||||||||
|
Bezpłatny dostęp do tego artykułu i ponad 3500 innych, dla prenumeratorów miesięcznika „Rachunkowość". Pomoc w uzyskaniu dostępu:
|
15% rabat na wszystkie zakupy. Zapytaj o kod w swoim Oddziale. Stowarzyszenie Księgowych w Polsce jest organizacją, do której należy ponad 26 000 księgowych, a członkostwo wiąże się z licznymi korzyściami. |
„Rachunkowość” - od 75 lat źródło rzetelnej wiedzy!
Skróty w artykułach
- dyrektywa 112 – dyrektywa Rady 2006/112/WE z 28.11.2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (DzUrz UE L 347 z 11.12.2006 r.)
- dyrektywa 2013/34/UE – dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z 26.06.2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek (...) (DzUrz UE L 182 z 29.06.2013 r.)
- Kc – ustawa z 23.04.1964 r. Kodeks cywilny (DzU z 2023 r. poz. 1610)
- KIMSF – interpretacje Komitetu ds. Interpretacji Międzynarodowej Sprawozdawczości Finansowej
- Kks – ustawa z 10.09.1999 r. Kodeks karny skarbowy (DzU z 2023 r. poz. 654)
- Kp – ustawa z 26.06.1974 r. Kodeks pracy (DzU z 2023 r. poz. 1465)
- Kpc – ustawa z 17.11.1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (DzU z 2023 r. poz. 1550)
- Ksh – ustawa z 15.09.2000 r. Kodeks spółek handlowych (DzU z 2022 r. poz. 1467)
- KSR – Krajowe Standardy Rachunkowości
- MSR – Międzynarodowe Standardy Rachunkowości (ang. International Accounting Standards) wydawane od 2002 r. jako MSSF
- MSSF – Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (ang. International Financial Reporting Standards)
- Op – ustawa z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (DzU z 2023 r. poz. 2383)
- Ppsa – ustawa z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU z 2023 r. poz. 1634)
- rozporządzenie o instrumentach finansowych – rozporządzenie Ministra Finansów z 12.12.2001 r. w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych (DzU z 2017 r. poz. 277)
- rozporządzenie o konsolidacji – rozporządzenie Ministra Finansów z 25.09.2009 r. w sprawie szczegółowych zasad sporządzania przez jednostki inne niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji skonsolidowanych sprawozdań finansowych grup kapitałowych (DzU z 2017 r. poz. 676)
- rozporządzenie składkowe – rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18.12.1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (DzU z 2023 r. poz. 728)
- rozporządzenie z 13.09.2017 r. – rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, państwowych funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (DzU z 2020 r. poz. 342)
- specustawa – ustawa z 2.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. DzU z 2023 r. poz. 1327)
- uobr – ustawa z 11.05.2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (DzU z 2023 r. poz. 1015)
- uor – ustawa z 29.09.1994 r. o rachunkowości (DzU z 2023 r. poz. 120)
- updof – ustawa z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (DzU z 2022 r. poz. 2647)
- updop – ustawa z 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (DzU z 2022 r. poz. 2587)
- upol – ustawa z 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (DzU z 2023 r. poz. 70)
- US GAAP – Amerykańskie Standardy Rachunkowości (ang. Generally Accepted Accounting Principles)
- ustawa akcyzowa – ustawa z 6.12.2008 r. o podatku akcyzowym (DzU z 2023 r. poz. 1542)
- ustawa emerytalna – ustawa z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (DzU z 2023 r. poz. 1251)
- ustawa KAS – ustawa z 16.11.2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (DzU z 2023 r. poz. 615)
- ustawa o KRS – ustawa z 20.08.1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (DzU z 2023 r. poz. 685)
- ustawa o PCC – ustawa z 9.09.2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (DzU z z 2023 r. poz. 170)
- ustawa o VAT – ustawa z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (DzU z 2023 r. poz. 1570)
- ustawa o zfśs – ustawa z 4.03.1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (DzU z 2023 r. poz. 998)
- ustawa zasiłkowa – ustawa z 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (DzU z 2022 r. poz. 1732)
- ustawa zdrowotna – ustawa z 27.08.2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (DzU z 2022 r. poz. 2561)
- usus – ustawa z 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (DzU z 2023 r. poz. 1230)
- uzpd – ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne
- Założenia koncepcyjne MSSF – Założenia koncepcyjne sprawozdawczości finansowej (Conceptual Framework for Financial Reporting)
- CEIDG – Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej
- EOG – Europejski Obszar Gospodarczy
- FEP – Fundusz Emerytur Pomostowych
- FGŚP – Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych
- FP – Fundusz Pracy
- FS – Fundusz Solidarnościowy
- IASB – Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości
- IS – izba skarbowa
- KAS – Krajowa Administracja Skarbowa
- KIS – Krajowa Informacja Skarbowa
- KNF – Komisja Nadzoru Finansowego
- KRBR – Krajowa Rada Biegłych Rewidentów
- KRS – Krajowy Rejestr Sądowy
- KSB – Krajowe Standardy Badania
- MF – Minister Finansów
- MPiPS – Minister Pracy i Polityki Społecznej
- MRiF – Minister Rozwoju i Finansów
- MRiPS – Minister Rodziny i Polityki Społecznej
- MSiG – Monitor Sądowy i Gospodarczy
- NSA – Naczelny Sąd Administracyjny
- PANA – Polska Agencja Nadzoru Audytowego
- PIBR – Polska Izba Biegłych Rewidentów
- PKD – Polska Klasyfikacja Działalności
- pkpir – podatkowa księga przychodów i rozchodów
- PPK – pracownicze plany kapitałowe
- RM – Rada Ministrów
- SA – sąd apelacyjny
- sf – sprawozdanie finansowe
- skok – spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa
- SN – Sąd Najwyższy
- SO – sąd okręgowy
- TK – Trybunał Konstytucyjny
- TSUE – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
- UCS – urząd celno-skarbowy
- UE – Unia Europejska
- US – urząd skarbowy
- WDT – wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
- WNT – wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
- WSA – wojewódzki sąd administracyjny
- zfśs – zakładowy fundusz świadczeń socjalnych