Droga Użytkowniczko, Drogi Użytkowniku, klikając AKCEPTUJĘ I PRZECHODZĘ DO SERWISU wyrazisz zgodę na to aby Rachunkowość Sp. z o.o. oraz Zaufani Partnerzy przetwarzali Twoje dane osobowe takie jak identyfikatory plików cookie, adresy IP, otwierane adresy url, dane geolokalizacyjne, informacje o urządzeniu z jakiego korzystasz. Informacje gromadzone będą w celu technicznego dostosowanie treści, badania zainteresowań tematami, dostosowania niektórych treści do lokalizacji z której jest odczytywana oraz wyświetlania reklam we własnym serwisie oraz w wykupionych przez nas przestrzeniach reklamowych w Internecie. Wyrażenie zgody jest dobrowolne.

Klikając w przycisk AKCEPTUJĘ I PRZECHODZĘ DO SERWISU wyrażasz zgodę na zapisanie i przechowywanie na Twoim urządzeniu plików cookie. W każdej chwili możesz skasować pliki cookie oraz ograniczyć możliwość zapisywania nowych za pomocą ustawień przeglądarki.

Wyrażając zgodę, pozwalasz nam na wyświetlanie spersonalizowanych treści m.in. indywidualne rabaty, informacje o wykupionych przez Ciebie usługach, pomiar reklam i treści.

AKCEPTUJĘ I PRZECHODZĘ DO SERWISU

Logowanie

email:

hasło:

 

 

Logowanie za pomocą emaila

Jeżeli nie pamiętasz hasła albo nie masz konta, to wyślemy na Twój email wiadomość weryfikującą. Po kliknięciu w link z emaila będziesz zalogowany na urządzeniu do chwili wylogowania.

email:

Klikając w poniższy link zgadzasz się na zapisanie podanych w formularzu danych i wykorzystywanie ich zgodnie z polityką przetwarzania danych dostępną w dokumencie ⇒Polityka przetwarzania danych osobowych (RODO)⇐

 

Logowanie do za pomocą emaila

Sprawdzanie danych....

Można potrącić koszty, nie czekając na spóźnioną fakturę

Krzysztof Hałub

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodu bezpośrednio związanego z przychodem może być uznany dzień, w którym koszt ten zostanie ujęty w księgach rachunkowych (zaksięgowany) na podstawie innego niż faktura dowodu, tj. polecenia księgowania.

Tak wynika z interpretacji KIS z 25.01.2021 (0113-KDIPT2-1.4011.881.2020.3.AP598785/I). Wystąpił o nią wspólnik spółki komandytowej (w okresie, gdy ta nie była jeszcze podatnikiem CIT).

Spółka kupuje usługi transportowe od krajowych i zagranicznych przewoźników, aby kompleksowo obsłużyć swoich klientów. Zlecenia im udzielane ewidencjonuje w specjalnym systemie, dzięki czemu jest na bieżąco poinformowana o wykonanych na jej rzecz w danym miesiącu transportach i o wysokości kosztów realizowanych przez danego przewoźnika usług. Z posiadanych przez nią danych (zlecenia zapisane w systemie, dokumenty przewozowe CMR) wynika sposób wyliczenia należności za wykonane w danym miesiącu usługi. Spółka potrafi precyzyjnie określić wysokość kosztów do ujęcia w księgach w tym okresie. Są to koszty bezpośrednio związane z przychodami spółki, rozliczane w tym miesiącu kalendarzowym co uzyskane przychody, na podstawie wystawionych przez przewoźników faktur.

Niestety, część przewoźników – z nieznanych spółce lub nieuzasadnionych przyczyn – wystawia faktury ze znacznym opóźnieniem. Ujmowanie ich w księgach w miesiącu otrzymania powodowałoby zniekształcenie wyniku podatkowego – oznaczałoby, że koszty podatkowe bezpośrednio związane z odpowiadającymi im przychodami byłyby rozliczane w innych miesiącach niż miesiąc, w którym uzyskano przychód podatkowy. W efekcie wspólnicy są zmuszeni do cyklicznych korekt rozliczeń podatku dochodowego.

Aby ich uniknąć, spółka zamierza ujmować w księgach rachunkowych niezafakturowane przez przewoźników wynagrodzenia za zlecone i wykonane w danym miesiącu usługi transportowe jako koszt tego okresu rozliczeniowego, na podstawie wewnętrznego dowodu księgowego zastępczego. Koszty te byłyby ujmowane na koncie rodzajowym zespołu 4 po stronie Wn i jednocześnie uznawane za koszty uzyskania przychodów, a po stronie Ma na koncie zespołu 3 jako „Rozliczenie zakupu z tytułu dostaw niefakturowanych”. W świetle przepisów bilansowych kategoria dostaw niefakturowanych nie stanowi ani rezerw, ani rozliczeń międzyokresowych kosztów, dlatego będą one ujmowane jako koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 5d updof.

Zdaniem wnioskodawcy brak faktury czy rachunku w momencie zamykania ksiąg rachunkowych nie dyskwalifikuje takich kosztów jako podatkowych, gdyż zgodnie z uor będą one ujmowane w księgach w wiarygodnie określonej kwocie na podstawie wewnętrznego dowodu księgowego – polecenia księgowania. W tym przypadku jest ono „innym dowodem księgowym” wymienionym w art. 22 ust. 5d updof. Koszt taki jest jednocześnie kosztem uzyskania przychodu w okresie sprawozdawczym, w którym ujęto go w księgach.

KIS potwierdziła prawidłowość tego stanowiska, mimo że przywołując w interpretacji ww. przepis, wyraźnie wskazała, że odnosi się on do kosztów pośrednio związanych z przychodem, a pytanie podatnika dotyczyło kosztów bezpośrednich, których moment potrącenia określają ust. 5, 5a i 5b art. 22 updof. Z przepisów tych wynika, że generalną zasadą jest ujęcie (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem, chyba że koszt taki został poniesiony po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego po zakończonym roku podatkowym (nie późniejszym jednak niż termin określony do złożenia zeznania podatkowego) – w takim przypadku jest on potrącalny w roku podatkowym następującym po roku, którego dotyczy.

Z kolei w myśl art. 22 ust. 5c updof koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, to stanowią koszty podatkowe proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Przywoływany art. 22 ust. 5d updof stanowi zaś, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.