Czy uchwała o likwidacji wyklucza rozliczenie w formie ryczałtu od dochodów spółek

Wątpliwości wynikają z art. 28k ust. 1 updop, który wyłącza niektóre kategorie podatników z zakresu estońskiego CIT. Stanowi, że przepisów rozdziału traktującego o tej formie opodatkowania nie stosuje się do:

1) przedsiębiorstw finansowych,

2) instytucji pożyczkowych,

3) podatników osiągających dochody strefowe zwolnione z podatku (z tytułu prowadzenia działalności w specjalnej strefie ekonomicznej albo na podstawie decyzji o wsparciu),

4) podatników postawionych w stan upadłości lub likwidacji,

a ponadto do niektórych podmiotów objętych restrukturyzacją (pkt 5 i 6).

Problematyczne jest, czy to wyłączenie odnosi się wyłącznie do podmiotów rozważających wybór estońskiego CIT, czy również do podatnika, który już rozlicza się w ten sposób (np. w momencie „wejścia” na ryczałt nie spełniał warunków, by uznać go za przedsiębiorstwo pożyczkowe, a dopiero później się nim stał).

Kwestię tę w odniesieniu do spółki, która będąc na ryczałcie, została postawiona w stan likwidacji w październiku, a już w listopadzie zapadła decyzja o kontynuacji jej działalności, rozpatrywała KIS w interpretacji z 5.12.2025 r. (0111-KDIB2-1.4010.404.2025.2.AS). Uznała, że updop w innym przepisie – art. 28l ust. 1 – wymienia zamknięty katalog przesłanek powodujących utratę prawa do ryczałtu przez spółkę już stosującą tę formę opodatkowania (m.in. naruszenie warunków stosowania ryczałtu, złożenie informacji o rezygnacji z ryczałtu, nieprowadzenie ksiąg rachunkowych) i określa, od kiedy ta utrata następuje (z końcem bieżącego czy początkiem nowego roku podatkowego). Według KIS podjęcie uchwały o otwarciu likwidacji (postawienie spółki w stan likwidacji) nie zostało wymienione w tym katalogu jako okoliczność skutkująca automatyczną utratą prawa do ryczałtu.

Natomiast wyłączenie zawarte w art. 28k ust. 1 updop odnosi się do etapu przed „wejściem” na estoński CIT – dotyczy jedynie tych podmiotów, które zamierzają dopiero przystąpić do ryczałtu.

Jest to stanowisko korzystne dla podatników. Identyczne KIS zajęła również w pismach z 21.10.2024 r. (0114-KDIP2-2.4010.449.2024.1.PK) i 5.10.2023 r. (0114-KDIP2-1.4010.373.2023.1.MW).

Szkopuł w tym, że odmienne wyraził MF w odpowiedzi z 20.08.2025 r. (DD8.054.5.2025) na interpelację poselską nr 10946. Stwierdził, że wyłączenie podmiotów wskazanych w art. 28k ust. 1 pkt 1–4 updop ma charakter bezwzględny i dotyczy wszystkich podatników – zarówno tych, którzy zamierzają wybrać ryczałt, jak i już go stosujących. Tylko wyłączenie zawarte w art. 28k ust. 1 pkt 5 i 6 (dotyczące spółek, które uczestniczyły w określonych w tych przepisach czynnościach restrukturyzacyjnych) odnosi się do podatnika wybierającego ryczałt, ale nie do już opodatkowanego w tej formie.

Jeśli chodzi o moment utraty prawa do ryczałtu w przypadku podatnika już go stosującego (którego przepis nie reguluje), MF stwierdził, że jest nim dzień wystąpienia zdarzenia, którego skutek stanowi spełnianie przez podatnika dyspozycji art. 28k ust. 1 pkt 1–4 updop (w przypadku podatnika postawionego w stan likwidacji – dzień podjęcia uchwały o likwidacji). Od tej pory nie może on stosować przepisów o estońskim CIT. W związku z tym dzień poprzedzający dzień wystąpienia ww. zdarzenia jest jego ostatnim dniem opodatkowania ryczałtem.

Więcej nt. utraty prawa do wyboru ryczałtu albo do kontynuowania tej formy opodatkowania piszemy artykułach:

Z estońskiego CIT można „wypaść” także w trakcie roku, „Rachunkowość” 2025, nr 11.

Które spółki mogły w 2025 r. korzystać z estońskiego CIT, Zamknięcie roku 2025.