1.10.Hipotetyczne odsetki od kapitału własnego jako koszt podatnika CIT
- Moment potrącenia i wysokość kosztu
- Jeden limit dla zysków ze wszystkich lat
- Limit dla poszczególnych spółek, a nie dla PGK
- Skutki zmiany stopy referencyjnej NBP w trzyletnim okresie
- Ustalenie wysokości kosztu w przypadku uzyskiwania dochodów zwolnionych
- Podział zysku po latach
- Konwersja wierzytelności nie jest wniesieniem dopłaty
- Przekazanie zysków na kapitał rezerwowy albo zapasowy
- Oprocentowane tylko zyski podatnika CIT
- Pokrycie straty bilansowej
- Skutki zwrotu dopłat i wypłaty zysku
- Umorzenie udziałów za wynagrodzeniem
- Przekształcenie w inną spółkę będącą podatnikiem CIT
- Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania
Przedsiębiorcy finansują swoją działalność zarówno kapitałem własnym, jak i obcym. Korzystając z cudzego kapitału, mają prawo zaliczać do kosztów podatkowych związane z tym odsetki, opłaty czy prowizje. Aby zachęcić spółki do zatrzymywania zysków (w miejsce ich wypłaty w formie dywidendy) bądź do finansowania działalności za pomocą dopłat i ograniczyć tym samym finansowanie z zewnątrz, w art. 15cb updop umożliwiono wykazanie jako kosztu uzyskania przychodów kosztu hipotetycznego oprocentowania kapitału własnego w postaci:
- zatrzymanych zysków lub
- wniesionych przez wspólników dopłat (dalej koszt kapitału własnego).
Tekst jedn. DzU z 2026 r. poz. 521.
Z tej preferencji podatkowej mogą korzystać jedynie spółki będące podatnikami CIT, co oznacza, że kosztu nie wykażą inne podmioty, np. spółdzielnie. Potwierdziła to KIS w interpretacji z 3.09.2025 r. (0111-KDIB1-2.4010.392.2025.2.END), uznając za nieprawidłowe stanowisko spółdzielni, która zamierzała wykazać koszt kapitału własnego od zysku przekazanego na fundusz zasobowy, pełniący funkcję zbliżoną do kapitału zapasowego. Organ wskazał, że spółdzielnia działa w formie prawnej odrębnej od spółek handlowych, na podstawie ustawy z 16.09.1982 r. – Prawo spółdzielcze1, i nie mieści się w definicji spółki z art. 4a pkt 21 updop, a preferencja z art. 15cb updop została ustawowo zastrzeżona dla spółek.
Estoński CIT wyklucza prawo do preferencji
Opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (tzw. estoński CIT) wyłącza możliwość wykazania kosztu z tytułu hipotetycznych odsetek, co potwierdza interpretacja KIS z 17.02.2023 r. (0111-KDIB2-1.4010.760.2022.1.DD). Estoński CIT jest alternatywnym sposobem opodatkowania podatkiem dochodowym w stosunku do klasycznego CIT. Do ustalenia podstawy opodatkowania w ryczałcie nie stosuje się ogólnych przepisów updop regulujących zasady ustalania dochodu, podstawy opodatkowania, stawki podatkowej ani przepisów o podatku od przychodów z budynków czy podatku minimalnym. Wybierając estoński CIT, spółka stosuje regulacje dedykowane temu modelowi opodatkowania, określone w rozdz. 6b updop, w tym m.in. ustala swoje przychody i koszty zgodnie z przepisami o rachunkowości. W przypadku spółek opodatkowanych ryczałtem nie przewidziano możliwości uwzględniania kosztów hipotetycznych odsetek od zatrzymanych zysków lub dopłat wniesionych do spółki.
Koszt kapitału własnego odpowiada iloczynowi stopy referencyjnej NBP, obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy, powiększonej o jeden punkt procentowy, oraz kwoty dopłaty wniesionej do spółki w trybie i na zasadach określonych w Ksh bądź zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki.
Ten rozdział pochodzi z publikacji
Zamknięcie roku 2026
Pełna treść jest dostępna dla osób, które kupiły wydanie papierowe z dostępem on-line albo sam dostęp on-line. Wybierz wariant i dokończ zamówienie na stronie publikacji – tam też wpiszesz kod rabatowy.
