Podwyższone koszty uzyskania przychodów z tytułu zatrudnienia w dwóch zakładach pracy
W myśl art. 22 ust. 2 updof koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:
- wynoszą 250 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie niewięcej niż 3000 zł – gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku pracy,
- nie mogą przekroczyć łącznie 4500 zł za rok podatkowy – gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku pracy,
- wynoszą 300 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie niewięcej niż 3600 zł – gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę,
- nie mogą przekroczyć łącznie 5400 zł za rok podatkowy – gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku pracy, miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.
Jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów, o których mowa powyżej, są niższe od wydatków na dojazd do zakładu/zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu PIT koszty te mogą być przyjęte w wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi biletami okresowymi (art. 22 ust. 11 updof).
Przepisów art. 22 ust. 2 pkt 3 i 4 oraz ust. 11 updof nie stosuje się, gdy pracownik otrzymuje zwrot kosztów dojazdu do zakładu pracy, z wyjątkiem gdy zwrócone koszty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu (art. 22 ust. 13 updof).
Na mocy art. 32 ust. 7 updof, jeśli podatnik złoży płatnikowi oświadczenie o spełnieniu warunku określonego w art. 22 ust. 2 pkt 3 updof (tj. w sprawie korzystania z podwyższonych pracowniczych kosztów uzyskania przychodów – część F druku PIT-2), płatnik oblicza zaliczki, uwzględniając koszty określone w tym przepisie.
Przy obliczaniu zaliczki na PIT oba zakłady pracy mogą więc (a wręcz mają taki obowiązek) stosować podwyższone koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 3 updof, tj. 300 zł miesięcznie, o ile każdemu z nich pracownik złoży stosowne oświadczenie (por. interpretacja KIS z 26.06.2026 r., 0115-KDIT1.4011.425.2026.1.JG).
Wypełniając zeznanie roczne, podatnik musi przy tym pamiętać o rocznym limicie tych kosztów – nie mogą one przekroczyć łącznie 5400 zł za rok podatkowy. Na płatnikach, nawet powiązanych, nie ciąży obowiązek pilnowania limitu.
