Oznaczenie MPP na fakturze – czy jest naruszeniem, gdy wartość transakcji nie przekracza 15 tys. zł

Jak wskazuje Ministerstwo Finansów, MPP, czyli split payment, polega na tym, że płatność za towar lub usługę, zrealizowana przez nabywcę specjalnym przelewem – tzw. komunikatem przelewu, nie trafia w całości na rachunek odbiorcy, ale zostaje rozdzielona na kwotę netto i podatek VAT. Kwota netto trafia na rachunek sprzedawcy, a kwota podatku VAT – na jego rachunek VAT¹.

Nabywca towarów lub usług może mieć możliwość albo obowiązek zapłaty z zastosowaniem MPP. Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować MPP. Podatnik może zatem (lecz nie musi) opłacić w ten sposób każdą fakturę, na której wykazano kwotę podatku. Zastosowanie MPP jest w takim przypadku dobrowolne i zależy wyłącznie od wyboru dokonującego płatności.

Są jednak transakcje, przy których MPP staje się obowiązkowy. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przypadku wskazanym w art. 108a ust. 1a ustawy o VAT, zgodnie z którym przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w zał. nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 tys. zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, podatnicy są obowiązani zastosować MPP.

Z perspektywy nabywcy istotne jest, by każdorazowo prawidłowo określił charakter transakcji. Jest to szczególnie ważne, gdy druga strona nie zamieści na fakturze adnotacji „mechanizm podzielonej płatności”. W przypadku podatnika, który dobrowolnie reguluje każdą fakturę przy użyciu MPP, ryzyko popełnienia błędu lub uchybienia obowiązkom jest znacząco ograniczone.

Jeśli jednak podatnik nie korzysta z MPP na co dzień i opiera się wyłącznie na informacjach zawartych na fakturze, to powinien samodzielnie przeprowadzić analizę i ustalić, czy zakup towaru lub usługi mieści się w zakresie transakcji objętych obowiązkowym MPP. Sam fakt, że sprzedawca pominął na fakturze stosowną adnotację, nie zwalnia nabywcy z obowiązku zapłaty w tej formie, jeśli spełnione są przesłanki wynikające z art. 108a ust. 1a ustawy o VAT.

Jeżeli zatem transakcja, o której mowa w pytaniu, nie mieści się w zakresie obowiązkowego MPP, to jednostka budżetowa nie ma obowiązku regulowania należności za fakturę przy zastosowaniu tej metody, nawet jeśli na otrzymanym dokumencie została zamieszczona adnotacja „mechanizm podzielonej płatności”. Samo pojawienie się takiego oznaczenia na fakturze nie przesądza jeszcze o powstaniu obowiązku zapłaty z wykorzystaniem MPP.

Nasuwa się tu pytanie, czy sprzedawca może zamieszczać adnotację „mechanizm podzielonej płatności” na każdej wystawianej fakturze, niezależnie od charakteru dokumentowanej transakcji oraz tego, czy podlega ona obowiązkowemu MPP. W świetle stanowiska organów podatkowych nie powinien tego robić na fakturze ustrukturyzowanej w polu przeznaczonym do umieszczenia takiego zapisu, jednak może zawrzeć taką adnotację w dodatkowych polach. Jak czytamy w interpretacji KIS z 19.05.2026 r. (0112-KDIL1-3.4012.185.2026.1.KM), odnosząc się do sytuacji, gdy na fakturze umieszczono adnotację „mechanizm podzielonej płatności”, mimo że takiego obowiązku ustawowego nie ma, należy zauważyć, że przepisy regulujące zakres danych na fakturze określają elementy konieczne do zamieszczenia. Podatnik może oprócz tych elementów zamieścić również inne informacje, co nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących wystawiania faktur.

Analogiczne stanowisko zostało przedstawione w przygotowanych przez Ministerstwo Finansów pytaniach i odpowiedziach dotyczących MPP², gdzie wskazano dodatkowo, że również z punktu widzenia Kks faktura zawierająca, oprócz elementów koniecznych, dodatkowe informacje nie jest fakturą wadliwą.