Cyfrowe benefity dla pracownika mogą być wolne od składek

Potwierdził to Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z 19.02.2025 r. (III AUa 1247/24). Sprawa dotyczyła systemu benefitów w formie programu komputerowego współpracującego z systemem kart płatniczych. Program ten umożliwia pracownikom korzystanie z cashbacków, rabatów i płatnych subskrypcji w niższych cenach, ponadto użytkownicy uzyskują punkty premiowe, którymi mogą dowolnie dysponować, np. przenosić do systemu, przechowywać lub sprzedać innemu użytkownikowi.

Pracownicy częściowo partycypowali w pokryciu kosztów zakupu dostępu (licencji) do tego programu komputerowego.

Wyłączenie, które trzeba interpretować ściśle…

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia składkowego podstawy wymiaru składek nie stanowią korzyści materialne wynikające z układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu, a polegające na uprawnieniu do zakupu po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług oraz korzystaniu z bezpłatnych lub częściowo odpłatnych przejazdów środkami lokomocji.

Według ZUS zakup programu komputerowego należy interpretować ściśle jako zakup licencji, a licencja nie jest artykułem, przedmiotem ani usługą w rozumieniu § 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia składkowego. W części finansowanej przez pracodawcę wydatek ten powinien zatem stanowić podstawę wymiaru składek społecznych, bo przywołany przepis jest odstępstwem od generalnej zasady oskładkowania przychodu w rozumieniu przepisów updof i jako wyjątek nie podlega wykładni rozszerzającej.

…ale nie zawężająco

Sąd zgodził się, że wyłączenie z oskładkowania przychodów osiąganych przez pracowników z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy następuje wyłącznie w przypadkach enumeratywnie wskazanych w § 2 rozporządzenia składkowego. Stwierdził jednak, że nie oznacza to możliwości restrykcyjnej wykładni zawężającej. Konieczne jest dokonanie wykładni ścisłej.

Zdaniem sądu dostęp do zakupu programu współfinansowanego przez pracodawcę należy traktować jako usługę cyfrową, która nie stanowi elementu wynagrodzenia za pracę. Taka korzyść materialna nie może być oceniana jedynie w odniesieniu do definicji licencji, ale do całego systemu benefitów (przysporzeń), które pracownik uzyska po zakupie dostępu do tego programu współfinansowanego przez pracodawcę. Ten system benefitów to system rabatowania cen, który nie może być postrzegany jako wynagrodzenie za pracę.

W tym przypadku pracownik uzyskuje efekt, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia składkowego, gdyż to pracodawca kupuje dostęp do programu, a potem umożliwia korzystanie z niego po niższej cenie. Gdyby pracownik chciał kupić dostęp osobiście (w oderwaniu od zatrudnienia), cena byłaby wyższa.

Przychód wyłączony z podstawy wymiaru składek

Sąd uznał, że takie świadczenie na rzecz pracownika, wprowadzone do regulaminu wynagradzania, przybiera postać zakupu po cenach niższych niż detaliczne dostępu do programu rabatowania, a więc nie stanowi ekwiwalentu w formie pieniężnej, lecz przychód uzyskiwany przez pracownika w ramach stosunku pracy w rozumieniu przepisów updof, który powinien być wyłączony z podstawy wymiaru składek ZUS.

O ile zatem wartość różnicy między ceną nabycia usługi a ponoszoną przez pracownika odpłatnością stanowi dla niego przychód w PIT (art. 11 ust. 2b updof), o tyle nie ma obowiązku opłacania od niej składek na ubezpieczenia społeczne.