Wybrane zmiany w prawie cywilnym, handlowym i gospodarczym wprowadzone przepisami poprawiającymi otoczenie prawne przedsiębiorców

Paweł Ziółkowski
Opublikowana tuż przed końcem roku ustawa z 16.12.2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców ma ułatwić prowadzenie biznesu w Polsce m.in. przez redukcję niektórych obowiązków administracyjnych, zmiany wspierające rozwój przedsiębiorczości i podniesienie efektywności pracy, usprawnienie procesu inwestycyjnego oraz zmniejszenie uciążliwości kontroli działalności gospodarczej.

Większość jej przepisów weszła w życie 1.01.2017 r. Wśród nich są regulacje wprowadzające zmiany w Kc, Ksh i usdg, które omawiamy poniżej.

Zmiany w prawie cywilnym

Istota zmian:

  • wprowadzenie prokury mieszanej (art. 1094 i 1098 Kc),
  • zrównanie sobót z niedzielami i świętami na potrzeby ustalania terminów (art. 115 Kc).

Ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie nowego typu prokury obejmującej umocowanie także albo wyłącznie do dokonywania czynności wspólnie z członkiem organu zarządzającego lub wspólnikiem uprawnionym do reprezentowania handlowej spółki osobowej (prokura mieszana).

Celem było zapewnienie przedsiębiorcom możliwie pełnej swobody wyboru rodzaju prokury. Nasuwa się jednak pytanie, czy taka regulacja w ogóle była potrzebna. Prokura jest bowiem pełnomocnictwem udzielonym przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, które obejmuje umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych, wiążących się z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Czym innym jest natomiast sposób reprezentacji, czyli chociażby wyrażania woli.

  • US – urząd skarbowy
  • Kc – Kodeks cywilny
  • Ksh – Kodeks spółek handlowych
  • usdg – ustawa o swobodzie działalności gospodarczej
  • CEIDG – Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej

Praktycznie od zawsze w umowach spółek stosowane były zapisy, zgodnie z którymi np. spółkę może reprezentować 2 członków zarządu albo jeden członek zarządu łącznie z prokurentem. Omawiana zmiana zalegalizowała i sformalizowała istniejącą praktykę, a jednocześnie wprowadziła możliwość zapisania mieszanego sposobu reprezentacji bezpośrednio w akcie powołania prokurenta. Konsekwentnie wprowadzono też zapis, że w przypadku prokury mieszanej należy określić sposób jej wykonywania.

Druga zmiana dotyczy zrównania sobót z niedzielami i świętami na potrzeby ustalania terminów. Według wcześniejszego zapisu przesunięcie terminu na kolejny dzień następowało wyłącznie w przypadku, gdy termin upływał w dniu uznanym ustawowo za wolny od pracy (niedziela lub święto). Zasada ta nie przystawała jednak do współczesności – w Polsce zakorzenił się bowiem „wolny weekend” (sobota i niedziela). W praktyce zatem sobota – mimo że formalnie pozostała dniem powszednim – stała się co do zasady dodatkowym dniem wolnym od pracy dla większości osób.

Ustawodawca, zrównując sobotę z niedzielą i świętem, zapisał, że jeżeli koniec terminu wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą.

Zmiana ujednolica procedurę cywilistyczną z administracyjną, w szczególności podatkową – tu od lat bowiem regułą jest, że jeżeli termin zapłaty podatku przypada w sobotę, zapłaty należy dokonać pierwszego dnia roboczego po sobocie (najczęściej w poniedziałek). Prawo stało się tym samym bardziej przejrzyste.

W soboty zazwyczaj nie działa administracja (sądy, urzędy itp.), a banki z reguły nie realizują przelewów (pieniądze oczywiście „schodzą” z konta, ale do adresata docierają w poniedziałek), poczta pracuje krócej. Powoduje to, że wypełnienie zobowiązania, którego termin upływa w sobotę, bywa niemożliwe lub utrudnione. Przed zmianą, aby dotrzymać terminu, należało wykonać zobowiązanie do piątku. Od 1.01.2017 r. termin uległ wydłużeniu do pierwszego dnia roboczego (niebędącego świętem, niedzielą lub sobotą).

Zmiany w prawie handlowym

Istota zmian:

  • dostosowanie przepisów o reprezentacji w związku z wprowadzeniem prokury mieszanej (art. 205 § 3 i art. 373 § 3 Ksh),
  • nałożenie na członków zarządu obowiązku ujawnienia sprzeczności interesów (art. 209 i art. 377 Ksh),
  • poprawa ochrony wspólników mniejszościowych spółki z o.o. (art. 236 i art. 237 Ksh),
  • rezygnacja z opatrywania akcji pieczęcią (art. 328 Ksh),
  • modyfikacja uprawnień do dywidendy (art. 348 Ksh),
  • uproszczenie zapisu o przekształceniu przedsiębiorcy w spółkę kapitałową (art. 5841 Ksh).

Zmiana w zakresie reprezentacji ma charakter porządkujący i nie wywołuje większych skutków prawnych.

Od 1.01.2017 r. w przypadku , sprzeczności interesów spółki z interesami członka zarządu, jego współmałżonka, krewnych i powinowatych do II stopnia oraz osób, z którymi jest powiązany osobiście, członek zarządu powinien ujawnić sprzeczność interesów (tego obowiązku nie było wcześniej) i wstrzymać się od udziału w rozstrzyganiu takich spraw oraz może żądać zaznaczenia tego w protokole. Zmiana ma na celu zwiększenie transparentności zarządzania spółkami kapitałowymi w warunkach wystąpienia konfliktu interesów, a w konsekwencji lepszą ochronę spółki kapitałowej oraz jej udziałowców lub akcjonariuszy.

Ustawodawca postanowił, że wspólnik lub wspólnicy reprezentujący co najmniej 1/20 kapitału zakładowego mogą żądać umieszczenia określonych spraw w porządku obrad najbliższego zgromadzenia wspólników. Żądanie takie należy złożyć na piśmie zarządowi najpóźniej na 3 tygodnie przed terminem zgromadzenia wspólników. Sprawy objęte żądaniem zarząd wprowadza do porządku obrad najbliższego zgromadzenia wspólników i zawiadamia o tym wspólników. Umowa spółki może przyznać takie uprawnienia wspólnikom reprezentującym mniej niż 1/20 kapitału zakładowego.

Konsekwencją powyższych zasad jest zapis mówiący, że jeżeli w terminie 2 tygodni od dnia przedstawienia zarządowi żądania nadzwyczajne zgromadzenie wspólników nie zostanie zwołane zgodnie z porządkiem obrad zgodnym z żądaniem albo gdy w porządku obrad najbliższego zgromadzenia wspólników nie zostaną zamieszczone sprawy zgłoszone przez wspólników, sąd rejestrowy może – po wezwaniu zarządu do złożenia oświadczenia – upoważnić do zwołania nadzwyczajnego zgromadzenia wspólnika lub wspólników występujących z żądaniem. Wspólnik lub wspólnicy, na których żądanie zostało zwołane zgromadzenie, mogą zwrócić się do sądu rejestrowego o zwolnienie z obowiązku pokrycia kosztów nałożonych uchwałą zgromadzenia.

Dotychczas dokument akcji musiał być opatrywany pieczęcią i podpisem zarządu (mógł być mechanicznie odtwarzany). Ustawodawca pozostawił wymóg podpisu, rezygnując z pieczęci. W związku z łatwością wyrabiania pieczęci przestały one podnosić wiarygodność dokumentu.

Zmiany w zakresie uprawnień do dywidendy mają charakter porządkujący. Ustawodawca dodatkowo zapisał jednak, że w przypadku spółki publicznej dzień dywidendy może być wyznaczony na dzień przypadający nie wcześniej niż 5 dni i nie później niż 3 miesiące od dnia powzięcia uchwały. Termin wypłaty dywidendy może być wyznaczony w ciągu kolejnych 3 miesięcy, licząc od dnia dywidendy.

Wcześniej nie było regulacji określających termin wypłaty dywidendy przez spółki publiczne – stosowały one zasady wynikające z „Dobrych Praktyk Spółek Notowanych na GPW 2016” oraz „Dobrych Praktyk Spółek notowanych na NewConnect”.

Proponowana zmiana ma na celu nadanie wskazanej normie rangi ustawowej i tym samym wzmocnienie ochrony akcjonariuszy mniejszościowych spółek publicznych. Wprowadzenie zaś zasady, zgodnie z którą dzień wypłaty dywidendy nie może być wyznaczony wcześniej niż 5 dni po dniu powzięcia uchwały o ustaleniu dnia dywidendy, jest uzasadnione specyfiką cyklu rozliczeniowego transakcji w obrocie zorganizowanym i ma na celu umożliwienie uczestnikom obrotu podejmowania świadomych decyzji dotyczących obrotu akcjami spółek w okresie bliskim dnia dywidendy, natomiast spółce prowadzącej giełdę – podjęcie wymaganych prawem i regulaminem giełdy działań, w szczególności korekty kursu odniesienia.

Zmiany w przepisie określającym zasady przekształcenia przedsiębiorcy w spółkę mają charakter porządkujący, wymuszony zmianami innych przepisów.

Zmiany w prawie gospodarczym

Istota zmian:

  • wprowadzenie możliwości powołania się na utrwaloną praktykę interpretacyjną (art. 10a ust. 5 i ust. 6 usdg),
  • wprowadzenie wyraźnych zasad publikacji interpretacji urzędowych, w tym obowiązek publikacji adnotacji o przyczynie ich usunięcia z BIP[1], ew. przyczynach zmiany (art. 10b usdg),
  • zmiana zasad zawieszania działalności w przypadku opieki nad dzieckiem (art. 14 ust. 1d usdg),
  • zmiany w katalogu informacji zamieszczanych w CEIDG (art. 25 ust. 1 pkt 3, 5, 14 i 15 oraz ust. 7, art. 37 ust. 1 pkt 1 usdg),
  • nowe zasady postępowania w przypadku posługiwania się adresem bez tytułu prawnego (art. 25 ust. 7 pkt 3, art. 33a ust. 3, art. 35 ust. 2b–2d usdg),
  • uchylenie zakazu przekazywania dalej danych uzyskanych z CEIDG w trybie szczególnym (art. 39 usdg),
  • wprowadzenie automatyzmu wykreślania z rejestru działalności regulowanej (art. 73 usdg),
  • wprowadzenie nowych zasad kontroli (art. 78a, art. 79 ust. 5a–5e, art. 81a ust. 1, art. 82 ust. 1 pkt 2a, art. 83b, art. 84a pkt 5, art. 84c pkt 15a–15b usdg).

[1] Biuletyn Informacji Publicznej.

[2] Kwestia utrwalonej praktyki interpretacyjnej została też uregulowana w przepisach Op. Dodano tam również 2 dodatkowe instrumenty ochrony interpretacyjnej podatników – objaśnienia podatkowe (wydawane z urzędu przez MF) oraz protokół kontroli podatkowej, który chroni w razie powtórnej kontroli podatkowej w zakresie stosowania stawki VAT – przyp. red.

Przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie.

Interpretacja nie jest wiążąca dla przedsiębiorcy, jednak nie może być on obciążony jakimikolwiek daninami publicznymi, sankcjami administracyjnymi, finansowymi lub karami w zakresie, w jakim zastosował się do uzyskanej interpretacji. Od 1.01.2017 r. podobne skutki wywołuje zastosowanie się przedsiębiorcy do utrwalonej praktyki interpretacyjnej[2] właściwego organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej.

Przez utrwaloną praktykę interpretacyjną rozumie się wyjaśnienia zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, dominujące w wydawanych w takich samych stanach faktycznych lub zdarzeniach przyszłych oraz w takim samym stanie prawnym – w trakcie danego okresu rozliczeniowego oraz w okresie 12 miesięcy przed rozpoczęciem okresu rozliczeniowego – interpretacjach.

Mimo takiego zapisu pojęcie to nie jest bynajmniej ścisłe – w wielu przypadkach np. sądy mają jedno dominujące stanowisko, a US lub ZUS – inne dominujące stanowiska. Nasuwa się zatem pytanie: zastosowanie się do którego stanowiska będzie podlegało ochronie? Jak się wydaje, ustawodawcy chodziło o interpretacje wydawane przez organy podatkowe (także ZUS czy NFZ). Problemem może być jednak znalezienie interpretacji, w których wszystkie elementy stanu faktycznego będą identyczne jak u podatnika (a co w przypadku, gdy stan faktyczny będzie się różnić w nieistotnych szczegółach?) Inną kwestią jest to, jaka liczba interpretacji musi być wydana, by stwierdzić, że mamy do czynienia z dominującą linią interpretacyjną.

Wprowadzenie wyraźnych zasad publikacji interpretacji ma na celu ułatwienie przedsiębiorcom powoływania się na utrwaloną praktykę interpretacyjną.

Ustawodawca zapisał, że organ administracji publicznej lub państwowa jednostka organizacyjna niezwłocznie zamieszczają w BIP, na swoich stronach podmiotowych, interpretacje, o które wystąpili przedsiębiorcy, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji. W przypadku uchylenia albo stwierdzenia nieważności interpretacji organ administracji publicznej lub państwowa jednostka organizacyjna niezwłocznie usuwają interpretację z BIP i zamieszczają adnotację o przyczynie jej usunięcia. W przypadku zmiany interpretacji organ administracji publicznej lub państwowa jednostka organizacyjna niezwłocznie zamieszczają w BIP, na swoich stronach podmiotowych, zmienioną interpretację i zamieszczają adnotację o przyczynie zmiany.

Kolejna zmiana dotyczy zawieszania działalności gospodarczej w związku ze sprawowaniem opieki nad dzieckiem – do końca 2016 r. była taka możliwość do ukończenia przez dziecko 5 lat, a obecnie – do końca roku, w którym dziecko kończy 6 lat. Wydłużenie terminu ujednolica uprawnienie związane z rodzicielstwem – w tym samym terminie można bowiem korzystać z urlopu wychowawczego i części urlopu rodzicielskiego w wymiarze do 16 tygodni.

W zakresie danych zgłaszanych w CEIDG ustawodawca zapisał, że NIP się zgłasza, o ile taki numer został nadany. Ta zmiana jest w gruncie rzeczy nieistotna, bo gdy numeru nie nadano, to i tak nie można było go zgłosić.

[3] Opisane zasady wymagają odpowiednich zmian formularza CEIDG.

Dodatkowo ustawodawca zrezygnował z konieczności podawania w CEIDG adresu zamieszkania przedsiębiorcy, ale wprowadził obowiązek składania oświadczenia o posiadaniu tytułu prawnego do nieruchomości, których adresy podlegają wpisowi do CEIDG – pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia[3].

Brak w CEIDG adresu zamieszkania oznacza, że nie będzie on używany do wysyłania wezwań do przedstawienia tytułu prawnego do nieruchomości oraz udostępniany przez CEIDG.

Poza tym ustawodawca zapisał, że na wniosek osoby, której dane adresowe zostały dopisane do CEIDG bez posiadania przez przedsiębiorcę tytułu prawnego do nieruchomości, której adres dotyczy, po dokonaniu wykreślenia lub zmiany dane te nie są publikowane w CEIDG. Ponadto na wniosek osoby, która miała tytuł prawny do nieruchomości w okresie, w którym dane adresowe tej nieruchomości były wpisane do CEIDG, a następnie zostały zmienione przez osobę uprawnioną w innym trybie niż na wezwanie ministra właściwego do spraw gospodarki, dane te mogą nie być publikowane w CEIDG na podstawie decyzji administracyjnej wydanej przez tego ministra.

Wszystkie powyższe zmiany weszły w życie 1.01. 2017 r.

Z kolei od 1.04.2017 r. w CEIDG będzie się dodatkowo zgłaszać informacje o:

  • upadłości, ukończeniu tego postępowania oraz dane syndyka,
  • otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego, ukończeniu postępowania restrukturyzacyjnego albo uprawomocnieniu się postanowienia o zatwierdzeniu układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu oraz dane nadzorcy lub zarządcy.

Są to jedyne opisane w niniejszym opracowaniu zmiany, które wchodzą w życie z opóźnieniem.

Ustawodawca zniósł też zakaz przekazywania danych uzyskanych w trybie szczególnym, ustalonym z ministrem właściwym do spraw gospodarki.

Umożliwiono także wykreślanie z rejestrów działalności regulowanej po uzyskaniu informacji z CEIDG albo KRS o wykreśleniu przedsiębiorcy (wcześniej organ prowadzący rejestr działalności regulowanej mógł dokonać wykreślenia jedynie na podstawie informacji z CEIDG).

Najwięcej zmian dotyczy kontroli przedsiębiorcy. Przede wszystkim ustawodawca próbował je „ucywilizować”. Zgodnie z nowymi zasadami kontrole planuje się i przeprowadza po uprzedniej analizie prawdopodobieństwa naruszenia prawa w ramach wykonywania działalności gospodarczej. Analiza obejmuje identyfikację obszarów podmiotowych i przedmiotowych, w których ryzyko naruszenia przepisów jest największe. Sposób przeprowadzenia analizy określa organ kontroli lub organ nadrzędny. Zasady tej nie stosuje się do kontroli:

  • gdy organ kontroli poweźmie uzasadnione podejrzenie:
    • zagrożenia życia lub zdrowia,
    • popełnienia przestępstwa lub wykroczenia,
    • popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego,
    • innego naruszenia prawnego zakazu lub niedopełnienia prawnego obowiązku

w wyniku wykonywania tej działalności,

  • działalności przedsiębiorców w zakresie objętym nadzorem, o którym mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z 21.07.2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (DzU z 2016 r. poz. 174 ze zm.),
  • gdy jest ona niezbędna do przeprowadzenia postępowania w celu sprawdzenia wykonania zaleceń pokontrolnych organu lub wykonania decyzji nakazujących usunięcie naruszeń prawa, w związku z przeprowadzoną kontrolą.

Organ kontroli zamieszcza w BIP, na swojej stronie podmiotowej, ogólny schemat procedur kontroli, które wynikają z przepisów powszechnie obowiązującego prawa.

Poza tym ustawodawca postanowił, że czynności kontrolne związane z pobieraniem próbek i dokonywaniem oględzin, w tym pojazdów, lub dokonywaniem pomiarów mogą być przeprowadzane przed upływem terminu na wszczęcie kontroli. Kontrolę wszczyna się bowiem nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, a po 7 dniach już często nie ma czego kontrolować.

W przypadku podejmowania omawianych czynności kontrolnych zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli może być doręczone kontrolowanemu albo osobie przez niego upoważnionej, a w razie ich nieobecności – zarządzającemu, w imieniu kontrolowanego, zakładem lub inną wyodrębnioną częścią przedsiębiorstwa lub kierownikowi wyodrębnionej komórki organizacyjnej przedsiębiorstwa.

Czynności związane z pobieraniem próbek i dokonywaniem oględzin nie mogą przekraczać jednego dnia roboczego, natomiast dokonywanie pomiarów – kolejnych 24 godzin, liczonych od chwili rozpoczęcia tych czynności.

Z czynności związanych z pobieraniem próbek lub dokonywaniem oględzin, w tym pojazdów, lub dokonywaniem pomiarów sporządza się protokół.

Ustawodawca wyraźnie zapisał, że oględziny nie mogą dotyczyć treści dokumentów. Zapis ten ma na celu ograniczenie nadużyć kontrolujących – oględziny dokumentów to bowiem nic innego jak sama kontrola.

W odniesieniu do książki kontroli ustawodawca zapisał możliwość prowadzenia jej w formie elektronicznej – na wypadek kontroli przedsiębiorca zapewnia w takim przypadku dostęp przy użyciu urządzenia pozwalającego na zapoznanie się z jej treścią i dokonanie wpisu albo wykonanie wydruków z systemu informatycznego, w którym prowadzona jest książka kontroli, poświadczonych przez przedsiębiorcę za zgodność z wpisem w książce kontroli.

Ustawodawca umożliwił też przedsiębiorcy wyrażenie zgody na równoczesne przeprowadzenie więcej niż jednej kontroli. Przedsiębiorca, wiedząc, że i tak będzie kontrolowany, może wyrazić zgodę na równoczesne kontrole, dzięki czemu straci na nie mniej czasu, a jednocześnie kontrolujący (np. US i ZUS) będą mogli uzgodnić stanowisko.

Ustawodawca ograniczył także możliwość ponownej kontroli, tzw. rekontroli. Zgodnie z nowymi zapisami organ kontroli nie przeprowadza jej w przypadku, gdy ma ona dotyczyć przedmiotu kontroli objętego uprzednio zakończoną kontrolą przeprowadzoną przez ten sam organ. Zabezpiecza to przedsiębiorcę przed nadmiernymi szykanami ze strony organu kontroli.

Zakazu rekontroli nie stosuje się, gdy:

  • kontrola ma dotyczyć okresu nieobjętego uprzednio zakończoną kontrolą,
  • rekontrola ma na celu przeciwdziałanie zagrożeniu życia lub zdrowia,
  • rekontrola jest niezbędna do przeprowadzenia postępowania:

ws. stwierdzenia nieważności, wygaśnięcia, uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej lub wznowienia postępowania ws. zakończonej ostateczną decyzją,

    • w związku z uchyleniem lub stwierdzeniem nieważności decyzji przez sąd administracyjny,
    • w celu sprawdzenia wykonania zaleceń pokontrolnych organu lub wykonania decyzji bądź postanowień nakazujących usunięcie naruszeń prawa, w związku z przeprowadzoną kontrolą,
    • związanego ze złożeniem korekty rozliczenia objętego uprzednio zakończoną kontrolą,
  • organ kontroli poweźmie uzasadnione podejrzenie, że uprzednio zakończona kontrola została przeprowadzona z naruszeniem prawa, mającym wpływ na wynik kontroli lub dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe lub protokół kontroli został sporządzony w wyniku przestępstwa,
  • po sporządzeniu protokołu z poprzedniej kontroli wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody nieznane organowi kontroli w chwili przeprowadzenia kontroli, w tym wskazujące na wystąpienie nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o VAT,
  • przedsiębiorca prowadzi działalność w zakresie objętym nadzorem, o którym mowa w art. 1 ust. 2 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym.

Zmiany w zakresie kontroli przemieszczających się środków transportu, osób z nich korzystających oraz towarów nimi przewożonych mają charakter porządkujący – skorygowane zostały odesłania do innych przepisów.

Ustawodawca uzupełnił przepisy odnoszące się do sprzeciwu przedsiębiorcy wobec działań organu kontroli o regulację umożliwiającą złożenie do sądu administracyjnego skargi na przewlekłe prowadzenie kontroli. Przedsiębiorca musi odbyć całą procedurę, wniesienie skargi do sądu jest bowiem możliwe po wydaniu postanowienia w przedmiocie zażalenia na postanowienie wydane po sprzeciwie przedsiębiorcy. Co istotne, wniesienie skargi nie wstrzymuje czynności kontrolnych.

Do omawianej skargi stosuje się odpowiednio przepisy Ppsa dotyczące skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania.

Spis treści artykułu
Spis treści artykułu:

Logowanie

email:

hasło:

 

 

Logowanie za pomocą emaila

Jeżeli nie pamiętasz hasła albo nie masz konta, to wyślemy na Twój email wiadomość weryfikującą. Po kliknięciu w link z emaila będziesz zalogowany na urządzeniu do chwili wylogowania.

email:

Klikając w poniższy link zgadzasz się na zapisanie podanych w formularzu danych i wykorzystywanie ich zgodnie z polityką przetwarzania danych dostępną w dokumencie ⇒Polityka przetwarzania danych osobowych (RODO)⇐

 

Logowanie do za pomocą emaila

Sprawdzanie danych....