Wspomnienie śp. Antoniego Kacpra Kwasiborskiego


18.08.2019 r. zmarł Antoni Kacper Kwasiborski, biegły rewident, członek władz Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, prezes zarządu firmy audytorskiej Rewiks spółka z o.o., współpracownik Redakcji mięsięcznika „Rachunkowość”.

Antoni Kacper Kwasiborski - biegły rewident, członek władz Polskiej Izby Biegłych Rewidentów, prezes zarządu fi rmy audytorskiej Rewiks spółka z o.o., współpracownik Redakcji mięsięcznika „Rachunkowość”.

Urodził się 6.01.1943 r. Był synem Franciszka, działacza Stowarzyszenia Księgowych w Polsce, organizatora szkolenia w ramach ogólnopolskiego Ośrodka Zaocznego Szkolenia Pracowników Drobnej Wytwórczości. Do ojca, na którego często się powoływał, był podobny zarówno zewnętrznie, jak i pod względem cech osobowościowych, a zwłaszcza solidności, samodyscypliny, obowiązkowości i pracowitości oraz nieprzeciętnej mądrości życiowej. Antoni Kwasiborski należy bowiem do grona tych nielicznych, których osobowość pozostawia trwały ślad w nauce i praktyce polskiej rachunkowości i rewizji finansowej, a także w naszych sercach.

Cokolwiek robił, zawsze traktował to poważnie i odpowiedzialnie. Nigdy nie pozwolił sobie na zdawkowe podejście do jakiegokolwiek problemu czy przedsięwzięcia, a zwłaszcza na nienależyte potraktowanie swojego rozmówcy lub kontrahenta.

Nie myślał o sobie, lecz o innych. Zawsze chciał dawać od siebie coś wartościowego, przydatnego, ułatwiającego wykonywanie zawodu biegłego rewidenta, z którym czuł się bardzo związany. Starał się, aby Jego dorobek ułatwiał rozstrzyganie skomplikowanych zagadnień i spełnianie trudnych obowiązków wynikających ze standardów zawodowych.

Jego umiejętność jasnego wyrażania myśli i przekazywania wiedzy była godna podziwu. Bardzo trudne, a niekiedy niezrozumiałe fragmenty unormowań potrafił przedstawić w prosty sposób. Zgłębiał regulacje prawne i żmudnie tłumaczył ich sens z urzędowego języka – pełnego niejasności, a nawet sprzeczności – na język prosty i zrozumiały dla odbiorcy. Bez Jego interpretacji wykonanie wielu wynikających z międzynarodowych standardów badania obowiązków biegłych rewidentów byłoby niemożliwe.

Był perfekcjonistą. Każde komentowane przez Niego zagadnienie musiało być wszechstronnie rozpoznane i dopiero po uwzględnieniu wszystkich istotnych aspektów zinterpretowane.

Z ogromną precyzją i wyjątkową trafnością posługiwał się słowem mówionym i pisanym. Czytelnicy i słuchacze cenili Jego książki, artykuły, wypowiedzi i wykłady. Cechowała je jasność wywodów i logika, a także rzetelność. W Jego opracowaniach dotyczących rachunkowości i rewizji finansowej uderza przejrzyste ujęcie związków i zależności między wieloma obszarami tych dziedzin.

Był też recenzentem wielu pozycji z zakresu standardów rewizji finansowej.

Antoni Kwasiborski ukończył studia i uzyskał magisterium na Wydziale Finansów i Statystyki SGPiS (obecnie SGH). Przez kilka lat, jako asystent prof. dr. hab. Tadeusza Pechego, prowadził zajęcia dla studentów – ćwiczenia, a potem wykłady. Współpracował też z jednym z twórców polskiej rachunkowości, prof. dr. Stanisławem Skrzywanem.

Już w czasie studiów był zatrudniony w Związku Spółdzielni Rękodzieła Ludowego i Artystycznego „Cepelia”, gdzie wdrażał programy przetwarzania danych. W pierwszej połowie lat 70. XX w. objął funkcję kierownika Ośrodka Przetwarzania Danych i Obliczeń Numerycznych SGPiS.

Następnie, przez 4 lata, pełnił bardzo odpowiedzialną funkcję dyrektora administracyjnego SGPiS. Przeprowadził z powodzeniem trudne przedsięwzięcie, jakim był jej generalny remont, co stanowiło okazję do zapoznania się „od podszewki” z wieloma zagadnieniami przydatnymi w późniejszej pracy zawodowej księgowego i biegłego rewidenta.

Przez kolejne lata kierował – jako dyrektor – Ośrodkiem Informatycznym Centralnego Związku Spółdzielczości Pracy.

Nie zaniedbując pracy zawodowej, zdał egzaminy i uzyskał tytuł oraz dyplom biegłego księgowego. Jako pracownik naukowy wyższej uczelni miał prawo uzyskać ten tytuł bez egzaminu. Nie skorzystał z tego przywileju i aby udowodnić swoją wiedzę, zdał egzamin w normalnym trybie.

W kolejnych latach piastował funkcję dyrektora Biura Kontroli GUS, które organizował od podstaw, powołany na to stanowisko przez prof. dr. hab. Wiesława Sadowskiego (rektora SGPiS, a potem Prezesa GUS), który go bardzo cenił.

W 1991 r., po transformacji i nawiązaniu przez Polskę współpracy z UE, SKwP powołało Krajową Radę Dyplomowanych Biegłych Księgowych i powierzyło Mu stanowisko dyrektora biura oraz redaktora naczelnego Biuletynu, wydawanego przez Radę. Opublikowano w nim polskojęzyczne wersje Międzynarodowych Standardów Rachunkowości i Międzynarodowych Wytycznych Rewizji Finansowej.

Jednym z następstw wdrożenia w Polsce zasad gospodarki rynkowej było stworzenie możliwości przekształcenia statusu dyplomowanego biegłego księgowego na biegłego rewidenta. W tym celu zwołano pierwszy, inauguracyjny Krajowy Zjazd Biegłych Rewidentów, któremu faktycznie przewodniczył Antoni Kwasiborski, choć był tylko jego wiceprzewodniczącym. Doceniając okazaną umiejętność taktownego i sprawnego panowania nad przebiegiem obrad, niezmiennie już powierzano Mu potem przewodniczenie obradom wszystkich kolejnych Zjazdów. Prowadził także tegoroczny Zjazd biegłych rewidentów.

Zarówno podczas pierwszego Zjazdu, jak i kolejnych był wybierany do pełnienia funkcji Krajowego Rzecznika Dyscyplinarnego, członka Krajowej Rady Biegłych Rewidentów (KRBR), przewodniczącego Krajowej Komisji Nadzoru, członka Komisji Egzaminacyjnej dla kandydatów na biegłych rewidentów, jak również do udziału w pracach Komisji powoływanych przez KRBR.

Od 27 lat – ostatnim już – miejscem stałego zatrudnienia była powołana przez Niego wraz z żoną Ewą oraz kolegami Antonim Kalińskim, Tadeuszem Naumiukiem i Andrzejem Wojtyrą spółka audytorska Rewiks. Pełnił w niej nieprzerwanie funkcję Prezesa Zarządu.

Przez całe swoje życie organizował i prowadził lub uczestniczył jako wykładowca w wielu szkoleniach dla księgowych, głównych księgowych, dyplomowanych biegłych księgowych, biegłych rewidentów, w tym w specjalistycznych kursach organizowanych dla różnych krajowych i międzynarodowych instytucji. Prowadził również – z ramienia Rewiks i innych podmiotów – szkolenia w ramach obligatoryjnego doskonalenia zawodowego dla biegłych rewidentów.

Jego dorobek piśmienniczy jest znaczący. Od wczesnej młodości przygotowywał materiały dydaktyczne dla wielu organizacji i ośrodków prowadzących działalność edukacyjną z dziedziny finansów, rachunkowości, rewizji finansowej i pokrewnych, m.in. dla nowo powstałych uczelni ekonomicznych. Napisał kilkadziesiąt książek oraz kilkaset artykułów z tych dziedzin. Z uwagi na zalety Antoniego Kwasiborskiego – jako wykładowcy i autora – z Jego pomocy chętnie korzystały różne ośrodki organizujące szkolenia, a także firmy wydawnicze przygotowujące książki poświęcone poszczególnym segmentom rachunkowości i rewizji finansowej.

Jednym z ważniejszych obszarów aktywności zawodowej Antoniego Kwasiborskiego była Jego współpraca z Redakcją „Rachunkowości”, z którą łączyły go zarówno wspólne zainteresowania, jak i obopólna sympatia. Redagował i współredagował dodatek „Audytor”, zamieszczając w nim też swoje opracowania.

Do wielu rzeczy miał smykałkę. Do remontów instalacji wodociągowych, elektrycznych czy elektronicznych. Miał też zamiłowanie do pielęgnacji ogrodu i ogromne uzdolnienia kulinarne, które Jego goście wysoko cenili. A na wyjazdach szkoleniowych przygrywał na keyboardzie.

Mówi się, że nie ma ludzi niezastąpionych. Trudno jednak będzie zastąpić śp. Antoniego Kwasiborskiego, osobę o tak ogromnej wiedzy i autorytecie, jakim cieszył się w środowisku. Zawsze kierował się zasadą, by trzymać się litery i ducha prawa oraz uzyskać dogłębną znajomość rzeczy.

Miał umiejętność łączenia faktów, trafnego rozumowania i wyciągania wniosków. Te walory uzupełniały zalety osobiste: takt i życzliwość, talent i inteligencja, poczucie humoru i poszanowanie dla innych, serdeczność i wyrozumiałość, gotowość do pomocy.

Był po prostu dobrym człowiekiem. Będzie nam Go bardzo brakowało. Ale, jak napisał ks. Jan Twardowski: Nie umiera ten, kto trwa w pamięci żywych.

Nowe artykuły na naszych stronach:
VAT

Zmiany w VAT w 2019 i 2020 r. (cz. I)

Tomasz Krywan
Likwidacja odwrotnego obciążenia w transakcjach krajowych i wprowadzenie obowiązkowej podzielonej płatności VAT, zastąpienie deklaracji VAT-7 i VAT-7K nowym plikiem JPK_VAT, zakaz wystawiania faktur z NIP nabywcy do paragonów bez NIP, wprowadzenie nowej definicji pierwszego zasiedlenia i ograniczenie zwolnienia podmiotowego to tylko niektóre z licznych zmian przepisów ustawy o VAT, wchodzących w życie w najbliższych miesiącach.

Nowości te wprowadzają dwie ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw:

  • z 4.07.2019 r. (dalej nowelizacja z 4.07.2019 r.),
  • z 9.08.2019 r. (dalej nowelizacja z 9.08.2019 r.).

Zmiany w PIT od 1.10.2019 r. – niższa stawka podatkowa, wyższe koszty pracownicze

Od października 2019 r. z 18% do 17% obniżona została najniższa stawka PIT, co jest istotne dla wszystkich podatników tego podatku, rozliczających się według skali podatkowej. W konsekwencji zmieniła się też skala podatkowa oraz wysokość kwoty zmniejszającej podatek. Niezależnie od tego podniesiono pracownicze koszty uzyskania przychodów.

Z działalności SKwP

Przejść od teorii do praktyki – rozmowa z Jerzym Konieckim, prezesem Zarządu Głównego SKwP

Redakcja: Prezesem Zarządu Głównego SKwP jest Pan od 25.06.2019 r., jednak przez ponad 5 lat był Pan jego wiceprezesem, a od 20 lat pełni funkcję prezesa zarządu Oddziału Okręgowego SKwP w Warszawie. Zna Pan organizację „od podszewki”. Od czego Pan zaczyna na nowym stanowisku?

Jerzy Koniecki: Od szczegółowego zapoznania się z działalnością i strukturą Biura Zarządu Głównego (ZG) i Instytutu Certyfikacji Zawodu Księgowego, a także z dokumentacją zatrudnionych tam osób. To wiedza niezbędna do oceny stanu i wprowadzenia zmian, które umożliwią zwiększenie efektywności całej organizacji.


CIT i PIT

Zbycie przedawnionych wierzytelności handlowych a przepisy o kosztach podatkowych

Piotr Kaim
W myśl regulacji ustaw o podatkach dochodowych do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wierzytelności odpisanych jako przedawnione. Znaczenie tego przepisu budzi wątpliwości, gdy wierzytelność ulega przedawnieniu, a następnie jest przedmiotem odpłatnego zbycia.
Pojawia się wówczas pytanie, czy nominalna wartość wierzytelności może być uwzględniona w kosztach transakcji dokonanej po przedawnieniu. Ostatnie orzeczenia sądowe sugerują odpowiedź przeczącą.

Przedmiotem niniejszego artykułu są skutki przedawnienia tzw. własnych wierzytelności handlowych, a więc takich, które znalazły się w majątku podatnika na skutek sprzedaży towarów lub usług.


Sprawozdawczość

Sprawozdanie z zysku lub straty i innych składników całkowitego dochodu (cz. I)

Radosław Ignatowski
Artykuł przedstawia cel, strukturę i składowe sprawozdania prezentującego szeroko rozumiany wynik (dochód), powstały w rezultacie działalności podmiotu w okresie, a także zasady jego sporządzania w myśl MSSF[1].

Celem artykułu jest omówienie ogólnych zasad prezentacji wyników działalności podmiotów sprawozdawczych (dalej podmiotów) w sprawozdaniu z zysku lub straty i innych składników całkowitego dochodu, sporządzanym zgodnie z MSSF. Na tym tle zostaną przedstawione zależności między powszechnie stosowanymi w MSSF pojęciami: dochodu, przychodu, zysku, całkowitego dochodu, kosztu i straty.


Temat miesiąca

Jak stosować kryteria „zerowego PIT” dla osób do 26. roku życia

Renata Majewska
Nowe zwolnienie podatkowe (wprowadzone od 1.08.2019) przysługuje pod warunkiem nieprzekroczenia limitów – wiekowego i kwotowego. Obowiązki płatników z tym związane są inne w ostatnich 5 mies. 2019 i inne w 2020.

Ulga nazywana „zerowym PIT” (art. 21 ust. 1 pkt 148 updof) obejmuje przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy i umowy zlecenia uzyskane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia i do kwoty 85 528 zł (w 2019 wyjątkowo 35 636,67 zł). Jeśli chodzi o umowę zlecenia, to zwolnieniu podlegają przychody z racji wykonywania usług na podstawie takiej umowy otrzymane wyłącznie od:


Rachunkowość

Zasada istotności w jednostkach budżetowych

Czy państwowa jednostka budżetowa może w dokumentacji zasad (polityki) rachunkowości ustalić jeden wskaźnik istotności, czy też określić odrębne wskaźniki dla poszczególnych obszarów? Czy np. dla wyceny rzeczowych aktywów obrotowych w cenach zakupu, a nie nabycia, bądź niestosowania rozliczeń międzyokresowych powinna być ustalona istotność cząstkowa, która składa się na ogólny wskaźnik istotności?

Rachunkowość

Przechowywanie wyłącznie w formie elektronicznej dowodów poniesienia wydatków przez pracowników

Nasza spółka z o.o. ponosi wydatki – m.in. na przejazdy taksówkami, bilety kolejowe i posiłki spożywane przez pracowników podczas podróży służbowych – które są pierwotnie opłacone przez nich z ich własnych środków. Aby uzyskać zwrot pieniędzy, pracownik dostarcza spółce dowód poniesienia wydatku (fakturę lub rachunek wystawiony na spółkę). Dotychczas przechowywaliśmy te dokumenty w formie papierowej, jednak w celu ograniczenia kosztów i pracochłonnej archiwizacji chcemy przechowywać je w formie elektronicznej. Oryginały dowodów będą niszczone.
Czy tak przechowywane faktury/rachunki spełniają warunki zaliczenia do kosztów księgowych udokumentowanych nimi wydatków?

Rachunkowość

Informacja dodatkowa do skonsolidowanego sprawozdania finansowego

Badamy skonsolidowane sprawozdanie finansowe (ssf) obejmujące m.in. jednostkowe sprawozdania finansowe spółek zależnych w Meksyku i Maroku. Sprawozdania te zostały zbadane przez lokalnych audytorów i uzyskaliśmy stosowne dane pozwalające na dokonanie konsolidacji.
Jak w ssf ma brzmieć pkt 3.5 informacji dodatkowej, dotyczący „rozliczenia różnicy pomiędzy podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym a wynikiem finansowym (zyskiem, stratą) brutto”?
Rzecz w tym, że:
• ssf nie stanowi podstawy ustalania wysokości podatku dochodowego,
• nie są nam znane systemy podatkowe zagranicznych jednostek zależnych objętych konsolidacją (ponadto, jak podzielić wynik na dotyczący operacji kapitałowych i pozostałej działalności, co przewiduje ustrukturyzowana nota?),
• ew. rozliczenie różnicy, o której mowa, nie jest informacją komukolwiek przydatną.

Rachunkowość

Ewidencja pracowniczych planów kapitałowych w księgach rachunkowych pracodawcy

Od 1.01.2019 r. obowiązuje nowa ustawa o pracowniczych planach kapitałowych.
W jaki sposób spółka z o.o. – jako pracodawca – powinna ujmować wpłaty na pracownicze plany kapitałowe (PPK) w swoich księgach rachunkowych?

Podatki i prawo gospodarcze

Do którego źródła przychodów zaliczyć wydatki pośrednio związane z zakupem akcji zagranicznej spółki

Edyta Głębicka
Jesteśmy – jako spółka z o.o. – zainteresowani zakupem akcji włoskiej spółki o profilu działalności podobnym do naszego. Pojawimy się dzięki temu na włoskim rynku, a być może zdobędziemy od niej bezcenną wiedzę produkcyjną i handlową. Zanim jednak podejmiemy decyzję o zakupie, zamierzamy przeprowadzić różne konsultacje, analizy i badania dotyczące włoskiego podmiotu, zaangażować w to firmy doradcze (także zagraniczne), spotykać się z przedstawicielami drugiej strony w celu prowadzenia negocjacji.
Poniesiemy więc koszty m.in. doradztwa strategicznego, inwestycyjnego, podatkowego, prawnego, technicznego, badania włoskiej spółki pod kątem prawnym, podatkowym i finansowym (tzw. due diligence), tłumaczeń, podróży służbowych związanych z planowaną transakcją, inne opłaty, np. za notarialne poświadczenie dokumentów czy dotyczące pełnomocnictw. Jeżeli zakupimy akcje, to zapewne powstaną też różnice kursowe na cenie ich zakupu.
Jak podatkowo rozliczyć koszty związane z opisanym przedsięwzięciem?

Podatki i prawo gospodarcze

Podwójne limitowanie kosztów gwarancji i poręczeń

Edyta Głębicka
Inne spółki z grupy kapitałowej udzielają nam gwarancji i poręczeń spłaty zaciągniętych przez nas pożyczek. Płacimy im za to wynagrodzenie. Jak się domyślamy, tego rodzaju wydatek należy uznać za limitowany koszt finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c updop. Równocześnie w art. 15e updop wprost wymieniono koszty gwarancji i poręczeń udzielonych przez podmioty powiązane – jako tzw. koszty usług niematerialnych, również podlegające limitowaniu. Z żadnej regulacji updop nie wynika przy tym, że ten sam wydatek może podlegać ograniczeniom w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów tylko na podstawie jednego z ww. przepisów.
Co w przypadku, gdy na podstawie obu przepisów pojawi się u nas kwota, którą trzeba wyłączyć z kosztów podatkowych? Nie powinno chyba dochodzić do sytuacji, że ten sam wydatek w podwójnej wysokości nie stanowi kosztu uzyskania przychodów. Jak z tego wybrnąć?

Podatki i prawo gospodarcze

Sprzedaż nieruchomości z rozpoczętą inwestycją – rozliczenie PIT i VAT

Piotr Kaim
W 2009 r. wspólnicy spółki cywilnej (prowadzącej księgi rachunkowe) nabyli nieruchomość za łączną cenę 840 tys. zł (bez uwzględnienia VAT), na którą składała się cena budynku (700 tys. zł) oraz gruntu (140 tys. zł). Następnie nieruchomość była wykorzystywana do działalności gospodarczej spółki. Od 2017 r. spółka rozbudowuje budynek, a wydatki na ten cel (680 tys. zł netto, bez VAT) zostały zaksięgowane na koncie „Środki trwałe w budowie” (rozbudowa jeszcze trwa). W trakcie użytkowania budynku spółka dokonywała odpisów amortyzacyjnych, które łącznie wyniosły 150 tys. zł. Zarówno nabycie nieruchomości, jak i rozbudowa były finansowane kredytami we frankach szwajcarskich. Ostatnio wspólnicy podjęli decyzję o sprzedaży nieruchomości przed zakończeniem rozbudowy.
Jakie będą tego skutki w PIT i VAT?

Podatki i prawo gospodarcze

VAT od odszkodowania za przedłużające się prace budowlane

Marcin Szymankiewicz
Spółka i deweloper zawarli umowę przedwstępną sprzedaży i wykończenia lokalu niemieszkalnego. Spółka zawarła jednocześnie z inną firmą przedwstępną umowę najmu tego lokalu.
Umowa z deweloperem, przenosząca własność, miała być zawarta do końca stycznia 2019 r.
Inwestycja nie została jednak zrealizowana w terminie. Termin wydania lokalu zmieniono aneksem na 31.08.2019 r. Analogicznie zmieniono umowę najmu. Strony ustaliły, że deweloper od lutego 2019 r. do końca miesiąca, w którym podpisze akt notarialny przenoszący własność lokalu, będzie comiesięcznie wypłacał spółce równowartość miesięcznego czynszu najmu, w celu wynagrodzenia jej utraconych korzyści na skutek przesunięcia terminu świadczenia usług najmu (w zamian nie skorzysta ona z prawa odstąpienia od umowy i nie będzie żądać zapłaty kary przewidzianej w umowie przedwstępnej). Czy od otrzymanego od dewelopera odszkodowania spółka powinna odprowadzić VAT?

Praca, świadczenia i ubezpieczenia

Odszkodowanie pieniężne wypłacone pracownikowi w ramach zwolnienia z tytułu restrukturyzacji – czy jest opodatkowane PIT

Marcin Szymankiewicz
1.07.2019 r. spółka zawarła i podpisała ze związkami zawodowymi porozumienie zbiorowe (o którym mowa w art. 9 § 1 Kp) w sprawie restrukturyzacji spółki w okresie od 1.08.2019 do 31.12.2019 r. Restrukturyzacja będzie skutkowała zwolnieniami grupowymi. Zwalnianym pracownikom – z powodu likwidacji stanowiska – zgodnie z porozumieniem zbiorowym spółka wypłaca odprawę (o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników[1]) oraz dodatkowe odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o pracę.
Czy należy pobrać podatek dochodowy od tego dodatkowego odszkodowania wypłaconego z tytułu zwolnienia w ramach restrukturyzacji?

Praca, świadczenia i ubezpieczenia

Zapewnienie wyżywienia w czasie podróży służbowej a przychody pracownika

Marcin Szymankiewicz
Spółka z o.o. nie wypłaca diet pracownikom odbywającym zagraniczne podróże służbowe, lecz zapewnia im na swój koszt całodzienne wyżywienie. Kupując posiłki za granicą, pracownicy biorą fakturę na pracodawcę. Zwracane im wydatki odpowiadają kwotom z przedstawionych faktur, jednak często przekraczają wartość diet określonych przepisami rozporządzenia o podróżach służbowych.
Czy nadwyżka kwoty zwróconych pracownikowi wydatków na całodzienne wyżywienie ponad kwoty diet wynikających z powyższego rozporządzenia jest przychodem pracownika ze stosunku pracy, od którego pracodawca powinien pobrać zaliczkę na PIT?

Praca, świadczenia i ubezpieczenia

Odwołany urlop a wypłata dofinansowania do „wczasów pod gruszą”

Renata Majewska
Firma, zatrudniająca ponad 100 osób, prowadzi zfśs. Regulamin socjalny przewiduje wypłatę dofinansowania do „wczasów pod gruszą”. Mogą się o nie starać pracownicy, którzy złożą wniosek o urlop wypoczynkowy obejmujący co najmniej 10 kolejnych dni kalendarzowych. Zgodnie z tym regulaminem „gruszowe” wypłacamy w ciągu 14 dni po powrocie uprawnionego do pracy i przedstawieniu przez niego jakiegokolwiek rachunku potwierdzającego koszty takich wakacji, w kwocie od 800 do 1500 zł brutto na rodzinę – w zależności od progu dochodowego. Jeden z zatrudnionych zgłosił podanie o urlop odpowiedniej długości (od 12.08.2019 do 25.08.2019 r.), ale potem został z niego przez pracodawcę odwołany – od 19.08.2019 r. – z ważnych powodów.
Czy należy mu się to świadczenie?

Logowanie

email:

hasło:

 

 

Logowanie za pomocą emaila

Jeżeli nie pamiętasz hasła albo nie masz konta, to wyślemy na Twój email wiadomość weryfikującą. Po kliknięciu w link z emaila będziesz zalogowany na urządzeniu do chwili wylogowania.

email:

Klikając w poniższy link zgadzasz się na zapisanie podanych w formularzu danych i wykorzystywanie ich zgodnie z polityką przetwarzania danych dostępną w dokumencie ⇒Polityka przetwarzania danych osobowych (RODO)⇐

 

Logowanie do za pomocą emaila

Sprawdzanie danych....