Współczesne problemy rachunkowości, rewizji finansowej i podatków

XXVI Konferencja Naukowo-Zawodowa pod powyższym tytułem, zorganizowana przez Regionalny Oddział Polskiej Izby Biegłych Rewidentów (ROPIBR) we Wrocławiu oraz Instytut Rachunkowości Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu (UEW), odbyła się 06.12.2018 r. i zgromadziła 217 osób: biegłych rewidentów, pracowników naukowo-dydaktycznych, studentów UEW, doradców podatkowych oraz praktyków.

Konferencję zagaiła Prezes Regionalnej Rady RO PIBR we Wrocławiu dr Jadwiga Szafraniec, która powitała gości i stałych uczestników. Szczególnie serdecznie powitała członka KRBR i Prezesa RO PIBR w Poznaniu Macieja Ostrowskiego, Przewodniczącego Krajowej Komisji Nadzoru PIBR dr Władysława Fałowskiego oraz studentów Koła Naukowego Rachunkowości „AUDYTOR”.

Konferencję otworzył w imieniu władz uczelni, Dyrektor Instytutu Rachunkowości UEW, Prezes Oddziału Dolnośląskiego SKwP we Wrocławiu, prof. dr hab. inż. Zbigniew Luty, który stwierdził, że tego typu konferencje łączące praktykę i naukę dają niewymierne korzyści zarówno praktykom jak i pracownikom naukowym UEW. Zwrócił uwagę na stałe zmiany w otoczeniu, co wpływa na miejsce rachunkowości i rewizji finansowej w biznesie. Szczególnej uwagi wymagają nowe technologie – cyfryzacja, robotyzacja i sztuczna inteligencja.

Maciej Ostrowski w imieniu własnym i KRBR poinformował o aktualnej sytuacji w zakresie zmian uobr. Stwierdził, że pozbawienie samorządu funkcji kontrolnej i przyporządkowanie jej całkowicie specjalnej jednostce Polskiej Agencji Nadzoru Audytowego, ograniczy bardzo rolę i znaczenie PIBR. KRBR jest w kontakcie z Ministerstwem Finansów i ma nadzieje na racjonalne rozwiązanie problemu.

Moderatorem pierwszej sesji dotyczącej istotnych zagadnień rachunkowości, na której przedstawiono pięć referatów, był prof. dr hab. inż. Zbigniew Luty.

Biegły rewident Wojciech Baucz w prezentacji poświęconej „e-Sprawozdaniom” stwierdził, że nowelizacja ustawy o KRS z 26.01.2018 r. wprowadziła znaczące zmiany w zakresie sprawozdawczości finansowej. Tradycyjne papierowe sprawozdania finansowe zostały zastąpione przez obowiązkowo sporządzane sprawozdanie w formie elektronicznej. Również w przypadku sprawozdań z badania co do zasady obowiązuje obecnie ich sporządzanie w postaci elektronicznej.

Sporządzanie sprawozdań w postaci elektronicznej oznacza, iż muszą być one zapisywane i odczytywane za pomocą programu komputerowego (np. pliki tekstowe, graficzne, mieszane). Plik w wersji elektronicznej stanowi oryginał sprawozdania finansowego, zaś wydruk papierowy – kopię.

Omawiane zmiany wdrażają dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 z 14.06.2017 r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek. Preambuła tej dyrektywy stanowi wprawdzie, że „spółki powinny mieć możliwość wyboru składania swoich obowiązkowych dokumentów i informacji w formie papierowej lub elektronicznej”, nie mniej polski ustawodawca zdecydował się na rozwiązanie bardziej radykalne i przyjął jako powszechnie obowiązującą postać elektroniczną sprawozdań a obowiązek przesyłu (składania) sprawozdań w formie elektronicznej rozciągnął także na ich sporządzanie.

Postać elektroniczną przewidziano dla następujących sprawozdań:

  • Sprawozdania finansowe,
  • Sprawozdania z działalności,
  • Skonsolidowane sprawozdanie finansowe,
  • Sprawozdania z działalności grupy kapitałowej,
  • Sprawozdania z płatności na rzecz administracji publicznej,
  • Skonsolidowane sprawozdania z płatności na rzecz administracji publicznej,
  • Sprawozdania z badania.

Istotne znaczenie z punktu widzenia biegłego rewidenta ma wymóg sporządzenia sprawozdania z badania sprawozdania finansowego, dla którego ustawodawca przewidział również formę elektroniczną w przypadku podmiotów wpisanych do rejestru przedsiębiorców KRS. W przypadku sprawozdania z badania, dopuszczalny jest tylko kwalifikowany podpis elektroniczny.

Warto zwrócić uwagę, że w uor i uobr brak jest regulacji dotyczących sposobu sporządzania przez biegłych rewidentów innych dokumentów niż sprawozdania z badania, np. raportów z przeglądów.

Katarzyna Kowerska, biegły rewident, manager PriceWaterhause Coopers Polska w prezentacji na temat: MSSF 16 Leasing: ujęcie w księgach rachunkowych, przykłady praktyczne, implikacje biznesowe podkreśliła, że nowy standard wymaga od leasingobiorców ujęcia prawie wszystkich umów noszących znamiona leasingu w bilansie. Celem tego jest odzwierciedlenie prawa leasingobiorcy do używania aktywów w danym okresie oraz ujęcie wynikającego stąd zobowiązania do zapłaty rat leasingowych. Zgodnie z definicją zawartą w MSSF 16 umowa jest leasingiem lub zawiera leasing, jeżeli na jej mocy przekazuje się prawo do kontroli użytkowania zidentyfikowanego składnika aktywów na dany okres w zamian za wynagrodzenie. Oznacza to, że jeżeli składnik aktywów został zidentyfikowany jako przyjęty w leasing, korzystający posiada prawo do praktycznie wszystkich ekonomicznych korzyści oraz bezpośredniego korzystania z tego składnika i decydowania o jego użytkowaniu. Istotne zmiany w ujęciu leasingu odczują korzystający, którzy w przypadku wystąpienia znaczącego wydarzenia lub znaczącej zmiany w uwarunkowaniach aktywów będących pod ich kontrolą, będą musieli ponownie oszacować okres leasingu i ponownie wycenić płatności z tytułu leasingu. Nowy standard nie wpływa znacząco na rachunkowość finansujących. Jednak ich modele biznesowe oraz oferta mogą ulec zmianie ze względu na zmianę zachowań i potrzeb korzystających.

Zmiany w ujmowaniu leasingu wprowadzone przez MSSF 16 mają znaczący wpływ na procesy biznesowe, systemy informatyczne oraz kontrolę wewnętrzną korzystających. Korzystający będzie potrzebował zdecydowanie więcej danych na temat zawartych umów leasingowych ze względu na wymóg ich ujęcia w bilansie. Stąd konieczne jest zestawienie umów dotkniętych zmianami, identyfikacja, zgromadzenie i ocena danych na temat wiążących umów o leasing, ocena wpływu nowego standardu na te umowy oraz przeprojektowanie systemów informacyjnych.

Wymagania, co do ilości i szczegółowości posiadanych danych na temat leasingu zwiększą się ze względu na fakt, iż leasing operacyjny nie był dotychczas ujmowany w bilansie. Dodatkowo zwiększyły się też wymagania w zakresie ujawnień.

Efekty wprowadzenia nowego standardu odczują wszystkie branże, jednak mogą się one znacząco różnić w zależności od specyfiki branży. Branże, na które największy wpływ wywrze wejście w życie nowego standardu to przede wszystkim: handel detaliczny (dzierżawione powierzchnie handlowe, sklepy lub punkty sprzedaży), linie lotnicze, transport i logistyka (flota lotnicza, pociągi, statki, nieruchomości, ciężarówki), telekomunikacja (infrastruktura sieciowa, wieże telekomunikacyjne, odbiorniki satelitarne czy kable światłowodowe), służba zdrowia (kosztowne urządzenia i wyposażenie medyczne).

Biegły rewident Adrian Karaś, partner w Deloitte Polska zastanawiał się w swojej prezentacji: Oświadczenie Zarządu w świetle Krajowego (Międzynarodowego) Standardu Badania 580 jako krytyczny element dokumentacji z badania nad tym, jak pogodzić wymagania MSB z odpowiedzialnością biegłego rewidenta za uzyskane podczas badania sprawozdań finansowych dowody od kierownictwa i osób sprawujących nadzór. Spośród szeregu dokumentów, które podlegają badaniu i składają się na dokumentację z badania, oświadczenie Zarządu pełni szczególną rolę, której znaczenie rośnie wraz ze wzrostem skali oraz zakresu działalności jednostki.

Oświadczenie stanowi istotny dowód badania, potwierdzający zarówno kompletność i poprawność dokumentacji przekazanej do badania jak i wyraża stanowisko Zarządu, w konsekwencji których nastąpiły konkretne operacje księgowe i powstały informacje sprawozdawcze, co do których nie jest możliwe, co do zasady, uzyskanie innych, bardziej wiarygodnych dowodów pozwalających na ich zweryfikowanie. Pomimo praktycznie ostatniego miejsca oświadczenia w kolejności uzyskiwania od badanej jednostki dokumentacji, jest ono wielokrotnie pierwszym dokumentem koniecznym do okazania w przypadku kontroli przeprowadzanych przez instytucje nadzorujące prace biegłego rewidenta, jak i w przypadku czynności podejmowanych przez organy państwowe, bądź właścicielskie.

W opracowaniu przedstawiono definicje „pisemnych oświadczeń”, wskazywano na ich rangę w dokumentacji z badania. Poddano analizie pisemne oświadczenie na temat odpowiedzialności kierownictwa oraz inne pisemne oświadczenia, ich postaci, daty i okresy objęte oświadczeniami. Na zakończenie prelegent stwierdził, że omawiany standard systematyzuje oraz wskazuje obszary, w których rola oświadczenia zarządu – w toku uzyskiwania dokumentacji z badania wystarczającej do wyrażenia odpowiedniej opinii – staje się bardzo istotna.

Dotyczy to nie tylko potwierdzenia kompletności transakcji oraz przekazania odpowiednich informacji, ale przede wszystkim oceny całkowitej wiarygodności tego dokumentu, na podstawie zachowania i standardów etycznych kierownictwa, jako warunku podstawowego do wyrażenia opinii. Analiza spraw związanych z faktycznymi przypadkami zniekształcenia danych i oszustw polegających na intencjonalnym zniekształceniu sprawozdań w ostatnich czasach wskazuje, iż ten element jest krytyczny, choć bardzo trudny do sparametryzowania.

Agnieszka Kalandyk, biegły rewident, wprowadziła słuchaczy w świat przyszłości, prezentując opracowanie „Roboty w audycie i księgowości – odległa przyszłość czy wizja jutra”. Autorka stwierdziła, że roboty symulują pracę człowieka. Robotyzacja to automatyzacja, w której praca człowieka zastępowana jest pracą robota. Robot pracuje tak jak człowiek, posiada swoje imię, login i hasło. Sam loguje się do systemu, tworzy dokumenty, wypełnia odpowiednie formularze itp. Podmiotami najczęściej wykorzystującymi roboty w księgowości w Polsce są banki, ubezpieczyciele, centra usług wspólnych, duże podmioty z wysokim budżetem inwestycyjnym. Czy jest możliwe zastosowanie robotów w audycie? Zdaniem autorki roboty mogą służyć do przenoszenia danych z jednego systemu do drugiego, przygotowania szkicu dokumentacji, dokumentacji próbek, kontroli kluczowych punktów w dokumentacji oraz analizy danych na bazie wskazanych zmiennych.

Jeżeli roboty będą stosowane w księgowości, to powstaje pytanie: jak zbadać robota? Czy robot wpłynie na obszar badania biegłego rewidenta? Trzeba zrozumieć robota i ryzyka związane z jego pracą. Można tego dokonać sprawdzając robota pod względem informatycznym a także za pomocą specjalnych testów. Jest to jednak przyszłość i nieunikniony jest czas wdrożenia zatrudnienia robotów, zwłaszcza, że zatrudnienie robota często kończy się fiaskiem.

W świat podatków wprowadziła uczestników konferencji dr Aleksandra Łakomiak, adiunkt Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, prezentując opracowanie „Opodatkowanie dochodów osób prawnych z działalności rolniczej i pozarolniczej”.

Z dniem 01.01.2018 r. przestał obowiązywać art. 17 ust.1 pkt 4e updop, który przewidywał zwolnienie przedmiotowe. Od 01.01.2018 r. dochody z każdej innej działalności niż działalność rolnicza podlegają opodatkowaniu, niezależnie od tego czy zostaną przeznaczone na działalność rolniczą czy nie.

Autorka szczegółowo zaprezentowała działalność rolniczą, dochody z tej działalności oraz koszty uzyskania przychodów, które dla osób prowadzących działalność rolniczą są istotne.

Moderatorem sesji drugiej był biegły rewident Piotr Łyskawa, partner w Avanta Audit Sp. z o.o. sp.k.

Dr Dagmara Dominik-Ogińska – sędzia WSA we Wrocławiu wprowadziła słuchaczy w świat podatku VAT pytaniem „W co grają VAT-owcy?” – analiza transakcji w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE. Omówiła problemy dotyczące: opodatkowania VAT, powszechności tego podatku, jednolitości systemu, nieprawidłowości w opodatkowaniu transakcji podlegających temu podatkowi. Referentka zwróciła uwagę na transakcje fikcyjne, pozorne, nieważne, przybliżyła też pojęcie „karuzeli podatkowej”, skutków jej stosowania i wynikające stąd nadużycia i oszustwa.

Dr hab. Marta Nowak, profesor UEW, zaprezentowała wyniki badań własnych nad postrzeganiem zawodu księgowego. Były to badania o charakterze jakościowym. Respondenci mieli za zadanie przypisać księgowej/księgowemu postać jakiegoś zwierzęcia oraz uzasadnić ten wybór. Badania pozwoliły na stwierdzenie, że w większości objaśnienie użytych metafor wskazuje na pozytywne oceny pracy księgowego. Zawód postrzegany jest jako dający satysfakcję i radość (metafora pohukującej radośnie sowy), doceniany przez innych (sowa pełniąca funkcje doradcze), dający możliwość zdominowania pracodawcy (tygrys jako jedyny, który może rywalizować z lwem) oraz zapewniający „długowieczność” w firmie (żółw). Księgowy postrzegany jest też jako strażnik opiekujący się przedsiębiorstwem i niedopuszczający do popełniania błędów oraz chroniący przed ich skutkami (pies pasterski), mający obiektywny i całościowy ogląd sytuacji (metafory ptaków uzasadnione posiadaniem przez nie na wszystko widoku z góry). Kojarzy się też z pieniądzem (świnka-skarbonka).

Obraz profesji nie został wyidealizowany. Uwzględniono wysokie i wszechstronne wymagania wobec księgowego, zarówno dotyczące kompetencji formalnych (wieloaspektowa wiedza), umiejętności (konieczność łączenia znajomości wielu obszarów tematycznych przy wykorzystaniu ich w praktyce – kameleon), jak i aspektów behawioralnych i osobowościowych (konieczność wykazywania się sprytem – lis, elastycznością – ośmiornica, niezmąconym spokojem – leniwiec, lis, sowa oraz wzbudzania respektu, by móc pracować w spokoju (szczur).

Wskazano też na ujemne aspekty zawodu księgowego jak np. powtarzalność pracy, to, że jest nudna i mało dynamiczna, fizycznie uciążliwa, ale osoby pracujące na tym stanowisku ze względu na swoją szeroką wiedzę mogą konkurować z pracodawcą.

Michał Wodzicki, doradca podatkowy w Sendero TAX & Legal, podsumował pierwszy rok obowiązywania cen transferowych. W referacie „Ceny transferowe – rok nowego nadania” wskazał na nowe rozwiązania w zakresie cen transferowych, a mianowicie podział dokumentacji podstawowej, analizę porównywalności (wg benchmarków), dokumentację grupową oraz zobowiązanie części podatników do złożenia uproszczonego sprawozdania o transakcjach realizowanych z podmiotami powiązanymi – CIT – TP.

Bardzo wiele problemów polskim podatnikom przysporzyły analizy porównawcze ograniczone tylko do danych polskich podmiotów. Dotyczyło to w szczególności transakcji licencyjnych, ponieważ nie istnieją bazy danych zawierające dane dotyczące umów licencyjnych realizowanych przez polskie podmioty. Pozytywną inicjatywą było powołanie przez Ministerstwo Finansów Forum Cen Transferowych, które pozwoliło na dyskusję o cenach transferowych pomiędzy administracją podatkową a biznesem, światem nauki i organizacjami pozarządowymi.

Trudność podatnikom sprawiło ustalenie czy realizowane przez nich transakcje poręczenia podlegają obowiązkowi dokumentowania a także prawidłowe przygotowanie zeznania CIT – TP. Zmiany stanowiska organów podatkowych powodowały w roku 2018 często dodatkowe prace przy dokumentacji cen transferowych. Rok 2019 przynosi dodatkowe zmiany. Niektóre z nich, jak np. szereg zwolnień, są korzystne dla podatników.

Sabina Moczko – Wdowczyk i Joanna Roszak, doradcy podatkowi z Tax Advisors Group Sp. z o.o., zaprezentowały referat nt. „Stałe miejsce prowadzenia działalności w rozumieniu przepisów o podatku VAT. Aktualne problemy praktyczne”. W wystąpieniu zwróciły uwagę na znaczenie pojęcia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, obowiązki usługodawcy w zakresie weryfikacji miejsca świadczenia usług, przypadek przedstawicielstwa, przypadek „pozorowanej” działalności polskich przedsiębiorców za granicą, nabywania usług jako warunku wystarczającego dla powstania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, a także na inne konsekwencje nabywania w Polsce usług przez zagranicznych przedsiębiorców.

Moderatorem sesji trzeciej, w której zaprezentowano cztery referaty, była dr Jadwiga Szafraniec.

Rafał Szafraniec, Paulina Raszewska i Tomasz Hejmej – doradcy podatkowi z KPMG przedstawili „Aktualne orzecznictwo sądów i stanowisko organów podatkowych dotyczące należytej staranności w VAT”.

Koncepcja należytej staranności wywodzi się z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE i dotyczy oceny działania podatnika podatku od towarów i usług (VAT). Od tej oceny uzależniane jest posiadanie przez podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, które stanowi jeden z najistotniejszych elementów konstrukcyjnych VAT. Realizacja tego prawa gwarantuje zachowanie kluczowej zasady podatku, że ostatecznie obciąża on konsumentów, a dla przedsiębiorców jest neutralny.

[1] M.in. wyrok TSUE z 21.06.2012 r. w sprawach połączonych C-80/11 i C-142/11 Mahageben i David, postanowienie TSUE z 6.02.2014 r. w sprawie C-33/13 Jagiełło.

Do wykształcenia się koncepcji należytej staranności doszło w wyniku wydania w ostatnich latach przez TSUE orzeczeń ustosunkowujących się do tego, w jakich okolicznościach podatnik, który nieświadomie wziął udział w transakcji mającej na celu oszustwo podatkowe, może zostać pozbawiony prawa do odzyskania podatku naliczonego. W orzeczeniach tych[1] Trybunał stawał na stanowisku, że podatnika nie można pozbawić prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu takich transakcji jeżeli nie wiedział on i nie mógł wiedzieć o ich przestępczym charakterze.

Istotna jest metodyka oceny dochowania należytej staranności uwzględniająca kryteria formalne weryfikacji podmiotów, z którymi zawierają owe transakcje. Są to np. istnienie, status kontrahenta, czy jest reprezentowany przez osoby powołane do jego reprezentacji, czy posiada wymagane zezwolenia i koncesje. Należy również każdorazowo ocenić warunki transakcji i je przeanalizować. Istotny jest moment „rozpoczęcia współpracy” z podmiotem nieznanym, warunki transakcji, płatności, zasięgnięcie opinii itp.

Procedury weryfikacyjne i dobre praktyki transakcyjne wymagają stosowania ich zarówno wobec stałych, jak i nowych kontrahentów. Stąd opracowaną przez Ministerstwo Finansów „Metodykę w zakresie oceny dochowania należytej staranności przez nabywców towarów w transakcjach krajowych” ocenić należy pozytywnie. Jednak każdy podatnik, po wprowadzeniu w swoim przedsiębiorstwie dobrych praktyk w zakresie dopełnienia należytej staranności, powinien się wykazać także racjonalnością, ostrożnością i brakiem rutyny, aby możliwie skutecznie bronić się przed negatywnymi konsekwencjami nieświadomego udziału w oszustwie podatkowym.

Stanisław Skwierczyński, doradca podatkowy, zaprezentował opracowanie „Podatkowe instrumenty wspierania działalności innowacyjnej”. Stwierdził, że istniejące rozwiązania służące wspieraniu działalności innowacyjnej trudno uznać za zadowalające. Omówił ulgę na nabycie „nowych technologii”, ulgę na prowadzenie działalności badawczo – rozwojowej oraz nową preferencję podatkową – dochody z kwalifikowania praw własności intelektualnej.

Temat „Kontrola celno-skarbowa” zaprezentowała Alicja Urban z Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego. W swoim wystąpieniu rozgraniczyła kontrolę podatkową od kontroli celno-skarbowej.

Kontrole celno-skarbowe mają ujawniać działania zorganizowanych grup przestępczości podatkowej, które m.in. prowadzą do: wyłudzania podatku VAT na wielka skalę, stosowania agresywnej optymalizacji podatkowej pozwalającej na unikanie opodatkowania podatkiem dochodowym, niewłaściwego stosowania cen transferowych służących do przerzucania dochodu do innych jednostek.

Prelegentka przedstawiła procedury wszczęcia kontroli celno – skarbowej, pełnomocnictwa, kuratora, czynnego udziału kontrolowanego w postępowaniu dowodowym, uprawnień kontrolującego, obowiązków kontrolowanego i jego praw oraz procedurę zakończenia kontroli.

Najistotniejsza zmiana wprowadzona do kontroli celno-skarbowej to wyłączenie stosowania przepisów rozdziału 5 ustawy z 6.03.2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646), tj. wyłączenie:

  • zawiadamiania o zamiarze przeprowadzenia kontroli przedsiębiorcy;
  • limitów czasu trwania kontroli;
  • zakazu wszczynania kontroli przedsiębiorcy w przypadku prowadzenia kontroli przez inny organ kontroli;
  • prawa do złożenia sprzeciwu przez przedsiębiorcę.

Istotne zmiany wprowadzają też przepisy dopuszczające przeprowadzenie kontroli celno-skarbowej przez naczelnika urzędu celno-skarbowego na terenie całego kraju, co oznacza, że podatnika z Wrocławia kontrolować może naczelnik urzędu celno-skarbowego np. z Warszawy i odwrotnie. Zakończona kontrola daje podatnikowi prawo do złożenia korekty deklaracji podatkowej za okres objęty kontrolą. Brak korekty powoduje przekształcenie się kontroli w postępowanie podatkowe, które kończy się wydaniem decyzji określającej kwotę zobowiązania podatkowego. Odwołanie od tej decyzji składa się do naczelnika urzędu celno-skarbowego, który wydał wynik kontroli.

Podsumowując obrady dr Jadwiga Szafraniec stwierdziła, że konferencje naukowo-zawodowe, zainicjowane 26 lat temu, spełniają swoją misję. XXVI konferencja to sukces, ale równocześnie wyzwanie na przyszłość. Jesteśmy prekursorem merytorycznych spotkań i dyskusji jednoczących naukę z praktyką w zakresie rachunkowości, rewizji finansowej i podatków.

Wymiana poglądów i dyskusje kuluarowe pracowników naukowych zajmujących się rachunkowością, biegłych rewidentów, doradców podatkowych oraz pracowników organów skarbowych sprzyjają podniesieniu wiedzy i rozszerzeniu horyzontów rozmówców. Ważna jest nauka, praca i nieustanny rozwój umiejętności, gdyż wpływa dodatnio na jakość pracy biegłego rewidenta oraz doskonalenie jego warsztatu. Okoliczność, że w tych dyskusjach uczestniczy młode pokolenie, studenci Uczelni, daje nadzieję na zasilenie nową kwalifikowaną kadrą zawodu księgowego, biegłego rewidenta i doradcy podatkowego.

Logowanie

email:

hasło:

 

 

Logowanie za pomocą emaila

Jeżeli nie pamiętasz hasła albo nie masz konta, to wyślemy na Twój email wiadomość weryfikującą. Po kliknięciu w link z emaila będziesz zalogowany na urządzeniu do chwili wylogowania.

email:

Klikając w poniższy link zgadzasz się na zapisanie podanych w formularzu danych i wykorzystywanie ich zgodnie z polityką przetwarzania danych dostępną w dokumencie ⇒Polityka przetwarzania danych osobowych (RODO)⇐

 

Logowanie do za pomocą emaila

Sprawdzanie danych....