Sprzedaż o charakterze ciągłym – problemy z opodatkowaniem VAT

Przemysław Powierza doradca podatkowy, Tax Partner w RSM Poland
Rozliczanie VAT od tzw. sprzedaży o charakterze ciągłym (dostaw towarów oraz usług ciągłych) już od dłuższego czasu budzi kontrowersje. Zarówno doktryna, organy podatkowe, jak i sądy administracyjne prezentują różne, niekoniecznie zbieżne koncepcje nt. tego, kiedy można mówić o świadczeniu ciągłym. Podejście podatników (sądząc np. po treści wniosków o interpretacje), organów podatkowych (sądząc po wydanych interpretacjach) oraz sądów (sądząc po wyrokach) ewoluuje – wciąż jednak trudno ustalić, w jakim kierunku.

Nie wiadomo więc, która z prezentowanych koncepcji ostatecznie zwycięży. Ryzyko ponoszą oczywiście podatnicy – zdezorientowani, czy przepisy dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego w VAT są rzeczywiście tak nieprecyzyjne, czy trudne w interpretacji.

[1] Po raz pierwszy o świadczeniach ciągłych pisałem na łamach „Rachunkowości” nr 12/2015.

Proponuję zatem ponowną analizę wciąż aktualnego tematu, gdyż ewolucja w podejściu do problemu mnie również nie ominęła[1]. Mam nadzieję, że prezentując własne wątpliwości i nowy sposób interpretacji przepisów, pomogę uporać się z praktycznymi dylematami wielu podatników.

Czego dotyczy spór

Artykuł 19a ust. 1 ustawy o VAT, określający moment powstania obowiązku podatkowego, nakazuje rozliczyć podatek z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi.

  • NSA – Naczelny Sąd Administracyjny
  • TSUE – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
  • WDT – wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów

Dla tzw. sprzedaży ciągłej, dla której nie da się precyzyjnie określić momentu dostawy lub wyświadczenia usługi, przyjęto fikcję, że momentem tym jest upływ okresu rozliczeniowego.

W myśl bowiem art. 19a ust. 3 ustawy o VAT usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

Na mocy art. 19a ust. 4 ustawy o VAT powyższą zasadę stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, z wyjątkiem dostawy, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 (czyli leasingu finansowego i umów z nim zrównanych).

Przywołane ust. 3 i 4 art. 19a ustawy o VAT teoretycznie rozstrzygają, kiedy i jak identyfikować obowiązek podatkowy w przypadku świadczeń o charakterze ciągłym. W praktyce jednak przepisy te niewiele wyjaśniają. Przede wszystkim nie wiadomo, czy „ciągłość” świadczenia to stan, który podatnicy mogą wykreować samodzielnie (w drodze umowy cywilnoprawnej), czy też jest to kryterium obiektywnie występujące w sferze działalności gospodarczej.

Wyświetlono 10% treści artykułu

w sprzedaży

Spis treści artykułu
Spis treści artykułu:

Logowanie

email:

hasło:

 

 

Logowanie za pomocą emaila

Jeżeli nie pamiętasz hasła albo nie masz konta, to wyślemy na Twój email wiadomość weryfikującą. Po kliknięciu w link z emaila będziesz zalogowany na urządzeniu do chwili wylogowania.

email:

Klikając w poniższy link zgadzasz się na zapisanie podanych w formularzu danych i wykorzystywanie ich zgodnie z polityką przetwarzania danych dostępną w dokumencie ⇒Polityka przetwarzania danych osobowych (RODO)⇐

 

Logowanie do za pomocą emaila

Sprawdzanie danych....