Obowiązkowa podzielona płatność w objaśnieniach MF

Tomasz Krywan doradca podatkowy

Resort finansów odniósł się do kilku wątpliwych kwestii związanych z obowiązkiem stosowania mechanizmu podzielonej płatności (MPP).

Objaśnienia podatkowe z 23.12.2019 w sprawie MPP zostały wydane przez MF na podstawie art. 14a § 1 pkt 2 Op. Zastosowanie się do nich powoduje więc objęcie podatnika ochroną przewidzianą w art. 14k–14m Op (analogiczną, jaką daje interpretacja indywidualna).

  • MF – Minister Finansów
  • ustawa o VAT – ustawa o podatku od towarów i usług
  • Op – Ordynacja podatkowa
  • MPP – mechanizm podzielonej płatności w VAT

Są to już drugie objaśnienia podatkowe w tej sprawie (pierwsze opublikowano w czerwcu 2018), dlatego dotyczą jedynie przepisów obowiązujących od 1.11.2019, wprowadzających obowiązkową podzieloną płatność.

Stosowanie limitu

Najważniejsza informacja, jaka z nich wynika, dotyczy limitu 15 tys. zł. Literalnie odczytując nowe przepisy, można wyciągnąć wniosek, że obowiązek stosowania MPP istnieje wyłącznie, jeżeli wartość brutto faktury dokumentującej zakup towarów/usług wymienionych w zał. nr 15 do ustawy o VAT wynosi dokładnie 15 tys. zł.

Zamysł ustawodawcy był jednak inny – MPP miało być obowiązkowe, w przypadku gdy kwota należności ogółem na fakturze przekracza 15 tys. zł. Takie też stanowisko zajął MF w objaśnieniach, co powoduje, że podatnicy mogą bez obawy nie stosować MP w przypadkach, gdy wartość brutto faktury nie przekracza 15 tys. zł (w tym wynosi dokładnie 15 tys. zł).

Towary i usługi spoza zał. nr 15 na fakturze

MF potwierdził też, że obowiązek dokonywania płatności z zastosowaniem MPP istnieje nawet, jeżeli pozycja dotycząca towaru lub usługi z zał. nr 15 do ustawy o VAT stanowi jedną z wielu pozycji faktury o wartości brutto przekraczającej 15 tys. zł. W takich przypadkach jednak obowiązek zastosowania MPP będzie dotyczył kwoty równej kwocie podatku z tej konkretnej pozycji (co nie wyklucza dobrowolnego uregulowania reszty płatności z zastosowaniem MPP).

MPP przy zaliczkach

Obowiązek stosowania MPP istnieje również, gdy podatnik wpłaca całość lub część zapłaty (np. zaliczkę czy przedpłatę) przed dostawą towarów/wykonaniem usług (wymienionych w zał. nr 15 do ustawy o VAT). Potwierdził to MF w objaśnieniach, zajmując jednak kontrowersyjne stanowisko, że w takich przypadkach o tym, czy powstaje obowiązek zapłaty z zastosowaniem MPP, nie decyduje kwota dokonywanej płatności, lecz stosuje się zasady ogólne, a więc decyduje wartość brutto faktury.

Nie jest jasne, o jaką fakturę chodzi, gdyż MF nie wskazuje tego jednoznacznie. Tym niemniej z zawartej w objaśnieniach wskazówki, że w przypadku zapłaty zaliczki w MPP, podatnik powinien być w stanie udokumentować, że płacona przez niego zaliczka dotyczy konkretnej faktury, którą otrzymał po zapłacie zaliczki, należy według mnie wywnioskować, że jest to faktura dokumentująca wpłaconą kwotę, a więc wartość brutto:

  • faktury zaliczkowej – jeżeli wpłacona kwota jest dokumentowana fakturą zaliczkową,
  • „zwykłej” faktury – jeżeli wpłacona kwota nie jest dokumentowana fakturą zaliczkową (np. dlatego, że wpłata następuje w tym samym miesiącu, co dostawa towarów/wykonanie usługi, a w konsekwencji podatnik wystawia jedynie „zwykłą” fakturę dokumentującą tą czynność).

Przyjęcie takiego stanowiska powoduje, że dokonywanie płatności przed dostawą towarów/wykonaniem usługi (wymienionych w zał. nr 15 do ustawy o VAT) bez zastosowania MPP obarczone będzie znacznym ryzykiem. W istocie bowiem w momencie dokonywania tych płatności podatnicy najczęściej nie mają pewności, jaka będzie wartość brutto otrzymanej faktury.

W styczniu 2020 firma X złożyła zamówienie na dyski SSD o wartości 50 000 zł. Na poczet zamówienia wpłaciła dwie zaliczki – 10 stycznia 8000 zł oraz 20 stycznia 7500 zł. Zaliczki te zostały przez sprzedawcę udokumentowane jedną fakturą zaliczkową na kwotę 15 500 zł. Oznacza to, że jeżeli firma X wpłaciła jedną lub obie zaliczki „zwykłym” przelewem, naruszyła obowiązek dokonania płatności z zastosowaniem MPP.

Firma Y złożyła na początku stycznia zamówienie na części samochodowe o wartości 20 000 zł i 8 stycznia wpłaciła 4000 zł zaliczki. Części zostały jej dostarczone 20 stycznia, przy czym sprzedawca wystawił spółce jedynie „zwykłą” fakturę (niebędącą fakturą zaliczkową) na 20 000 zł. Oznacza to, że jeżeli firma X wpłaciła zaliczkę „zwykłym” przelewem, naruszyła obowiązek dokonania płatności z zastosowaniem MPP.

Podatnikom płacącym z góry, przed dostawą towarów lub wykonaniem usługi (wymienionych w zał. nr 15 do ustawy o VAT), pozostaje tylko jedno bezpieczne rozwiązanie – dokonywanie wszystkich (chociażby najmniejszych) płatności z zastosowaniem MPP. Tylko bowiem postępując w ten sposób, będą mieli pewność, że ostatecznie nie okaże się, iż dokonali płatności z naruszeniem obowiązkowej podzielonej płatności.

Płatności kartą

Obecnie nie jest możliwa realizacja obowiązku płatności z zastosowaniem MPP poprzez płatność kartą płatniczą (jak również przekazem czy wekslem). W konsekwencji – jak czytamy w objaśnieniach MF – zapłata np. kartą w sytuacji, w której wystąpi obowiązek zapłaty w MPP, będzie oznaczała brak wykonania obowiązku zapłaty w MPP.

Transakcje w walutach obcych

Z objaśnień wynika, że MF podtrzymuje (prezentowane wcześniej na łamach prasy) stanowisko, iż umówienie się na transakcję w walucie innej niż złoty nie zwalnia z obowiązku stosowania MPP. Wyłączyło tym samym możliwość opłacania w całości w walucie obcej faktur wystawionych w tej walucie (na których kwoty VAT wyrażone są w złotych).

W objaśnieniach wskazano, że do ustalenia, czy kwota brutto na fakturze przekracza 15 tys. zł, należy stosować kursy walut zgodnie z zasadami przyjętymi w ustawie o VAT, a więc określonymi w art. 31a ustawy o VAT (MF nie pokusił się niestety o bardziej szczegółowe wyjaśnienia, zwłaszcza w odniesieniu do płatności dokonywanych przed dostawą towarów lub świadczeniem usługi).

W przypadku transakcji walutowych z zastosowaniem MPP konieczne jest – jak wynika z objaśnień – dokonywanie dwóch płatności. Pierwsza z nich dotyczy wyłącznie kwoty VAT – musi być ona zapłacona przy użyciu MPP na rachunek VAT sprzedawcy. Druga płatność – kwoty netto – może nastąpić odrębnym przelewem w obcej walucie bądź może być rozliczona w inny sposób.

Kiedy nie ma obowiązku stosowania podzielonej płatności

W przepisach określających obowiązek dokonywania płatności z zastosowaniem MPP nie przewidziano wprost zbyt wielu wyłączeń. Niemniej istnieją sytuacje, w których podzielona płatność nie powinna być stosowana. Dwie z nich zostały wskazane w objaśnieniach.

Pierwsza to płatność z tytułu zajętej przez komornika lub organ egzekucyjny wierzytelności. MF uzasadnia brak obowiązku stosowania MPP tym, że taka płatność nie stanowi zapłaty za nabyte towary lub usługi.

Podobnie płatności dokonywane przez ubezpieczycieli na rzecz podmiotów trzecich likwidujących szkody nie są zapłatą za nabyte towary lub usługi, lecz stanowią realizację odpowiedzialności odszkodowawczej wobec ubezpieczonych/uposażonych.

Adnotacja „mechanizm podzielonej płatności” na wszystkich fakturach

Wraz z obowiązkiem stosowania MPP wprowadzono obowiązek oznaczania niektórych faktur (tych, które powinny być uregulowane w ramach podzielonej płatności) wyrazami „mechanizm podzielonej płatności” (art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT). Ponieważ jego naruszenie jest sankcjonowane, niektórzy podatnicy decydują się na umieszczanie adnotacji „mechanizm podzielonej płatności” na wszystkich wystawianych fakturach.

Nie jest to prawidłowa praktyka, ale MF potwierdził, że nie jest sankcjonowane umieszczanie na fakturze adnotacji „mechanizm podzielonej płatności” mimo braku takiego obowiązku. Jednocześnie MF wskazał, że w takim przypadku nabywca nie musi dokonywać płatności z zastosowaniem MPP.

Faktury wystawiane przez podatników zwolnionych

MF wskazał, że obowiązku oznaczania faktur adnotacją „mechanizm podzielonej płatności” nie mają podatnicy zwolnieni z VAT podmiotowo, korzystający z możliwości wystawiania faktur uproszczonych – zawierających wyłącznie datę wystawienia, numer kolejny, imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy, nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, miarę i ilość (liczbę) dostarczanych towarów lub zakres wykonanych usług, cenę jednostkową towaru/usługi oraz kwotę należności ogółem.

Brak rachunku rozliczeniowego

W objaśnieniach można przeczytać, że jeżeli do danej transakcji ma zastosowanie obowiązkowa płatność w MPP, to brak rachunku rozliczeniowego – czy to po stronie nabywcy, czy po stronie sprzedawcy – nie jest czynnikiem, który mógłby zwolnić strony transakcji z obowiązku zastosowania MPP.

Jest to stwierdzenie o tyle kontrowersyjne, że nabywca nie ma wpływu na to, czy sprzedawca posiada rachunek rozliczeniowy, do którego jest prowadzony rachunek VAT. Przyjęcie tego stanowiska oznaczałoby, że w przypadkach, gdy sprzedawca nie posiada rachunku rozliczeniowego, podatnicy mają do wyboru:

  • odmowę dokonania płatności, a tym samym narażenie się na dochodzenie przez sprzedawcę roszczenia przed sądem,
  • dokonanie zapłaty z naruszeniem MPP, a tym samym narażenie się na związane z tym sankcje.

Płatności w formie potrącenia

Można wskazać przynajmniej dwa zagadnienia, których MF niestety nie objaśnił, choć moim zdaniem powinien, i które nadal budzą wątpliwości.

Pierwsza wątpliwość dotyczy wyjątku od konieczności dopełnienia obowiązków związanych z obligatoryjnym MPP, w związku ze skorzystaniem z przewidzianej w art. 498 Kc instytucji tzw. potrącenia ustawowego. Przedmiotem potrącenia, o którym mowa w art. 498 Kc, mogą być wyłącznie wierzytelności wymagalne (czyli te, których termin zapłaty już upłynął). W praktyce potrącane są zaś najczęściej wierzytelności jeszcze niewymagalne (tzw. potrącenie umowne). Kwestią sporną jest, czy w przypadku dokonywania takich potrąceń również nie ma obowiązku stosowania MPP.

Ponieważ objaśnienia nie rozstrzygają tej kwestii (mimo że znajduje się w nich punkt dotyczący ww. wyłączenia), dokonywanie potrąceń umownych w przypadkach, gdy istnieje obowiązek stosowania MPP, jest obarczone znacznym ryzykiem podatkowym.

Obowiązek przyjęcia płatności z zastosowaniem MPP

Drugim zagadnieniem, którego MF nie rozwinął, jest obowiązek przyjęcia płatności z zastosowaniem MPP, ciążący na podatnikach obowiązanych do wystawienia faktury z adnotacją „mechanizm podzielonej płatności” (art. 108a ust. 1b ustawy o VAT). W objaśnieniach nie wskazano niestety, jaki charakter ma ten obowiązek, tj. czy podatnicy obowiązani do przyjęcia płatności z zastosowaniem MPP mają:

  • obowiązek umożliwić nabywcy dokonanie płatności z zastosowaniem MPP (czyli w praktyce są obowiązani posiadać rachunek, do którego prowadzony jest rachunek VAT, i wskazać go nabywcy jako właściwy do zapłaty, lecz jednocześnie mają prawo przyjąć zapłatę w innej formie – jeżeli nabywca nie zdecyduje się na dokonanie płatności z zastosowaniem MPP),
  • zakaz przyjmowania płatności w inny sposób niż z zastosowaniem MPP.

Według mnie prawidłowe jest to pierwsze stanowisko, za czym przemawia brak przepisów określających sankcje nakładane na sprzedawców, którzy przyjmują płatności dokonywane bez zastosowania obligatoryjnego MPP (o ile wystawili fakturę z adnotacją „mechanizm podzielonej płatności”).

MF wskazał natomiast, że postanowienia umowne pomiędzy dostawcą i nabywcą wyłączające stosowanie MPP w stosunku do sprzedaży objętej obligatoryjną formą podzielonej płatności, będą nieważne, jako sprzeczne z ustawą. Ze stwierdzenia tego pośrednio wynika, że w innych przypadkach postanowienia takie są dopuszczalne, a w konsekwencji dopuszczalna jest odmowa przyjmowania płatności z zastosowaniem MPP.

Z punktu widzenia obowiązku przyjęcia płatności z zastosowaniem MPP transakcje dzielą się zatem na:

  • objęte obowiązkiem udokumentowania fakturą z adnotacją „mechanizm podzielonej płatności” i obowiązkiem dokonania płatności z zastosowaniem MPP – podatnicy są wówczas obowiązani do przyjmowania podzielonej płatności (z uwzględnieniem ww. wątpliwości co do charakteru tego obowiązku) i niedopuszczalne są postanowienia umowne wyłączające taką płatność,
  • nieobjęte ww. obowiązkami – podatnicy nie są wówczas obowiązani do przyjmowania płatności w ramach MPP i dopuszczalne są postanowienia umowne wyłączające podzieloną płatność.

Do pierwszej ze wskazanych grup należą również transakcje częściowo objęte obowiązkiem dokonania płatności z zastosowaniem MPP. Jednak w tym przypadku obowiązek przyjęcia płatności z zastosowaniem MPP obejmuje wyłącznie część płatności dotyczącą towarów i usług wymienionych w zał. nr 15 do ustawy o VAT.

Spis treści artykułu
Spis treści artykułu:
Nowe artykuły na naszych stronach:
Ubezpieczenia społeczne

Warunki korzystania z „małego ZUS plus” od lutego 2020

Krzysztof Tandecki
Ze zmodyfikowanej wersji „małego ZUS” może skorzystać przedsiębiorca (także prowadzący działalność w formie spółki cywilnej), któremu działalność przyniosła w 2019 nie więcej niż 120 tys. zł przychodu. Składkę będzie naliczał od podstawy równej połowie ubiegłorocznego przeciętnego dochodu.

Tzw. mały ZUS plus to przyjaźniejsza wersja wprowadzonej od 1.01.2019 ulgi nazywanej mały ZUS. Prawie dwukrotnie zwiększono limit przychodu, który decyduje o możliwości skorzystania z tej ulgi. Prawo do małego ZUS w styczniu 2020 miał przedsiębiorca, który z działalności osiągnął w 2019 przychód w wysokości do 67 500 zł. Od lutego 2020 limit przychodu za 2019 wynosi zaś 120 000 zł.


Podatki 2020

Limit 15 tys. zł w odniesieniu do wartości transakcji i kwoty z faktury

Aleksander Woźniak
Od 1.01.2020 r. istotnego znaczenia w transakcjach między przedsiębiorcami nabrała kwota 15 tys. zł, wyznaczająca limit, po przekroczeniu którego trzeba dopilnować określonych obowiązków w celu uniknięcia negatywnych konsekwencji (sankcji) podatkowych. W związku z tym aktualny stał się problem, co rozumieć przez „wartość transakcji”.

Wspomniane konsekwencje powstają w zakresie:

  • podatku dochodowego (brak u nabywcy kosztu uzyskania przychodów),
  • VAT (dodatkowe zobowiązanie podatkowe u nabywcy i sprzedawcy),
  • podatkowej odpowiedzialności osób trzecich, przewidzianej w Op (solidarna odpowiedzialność nabywcy towaru/usługi za zaległości w VAT dostawcy lub usługodawcy).

Podatki

Ograniczanie zatorów płatniczych (cz. I) – ulga w podatku dochodowym dla wierzycieli i sankcja dla dłużników

Aneta Szwęch
Od 1.01.2020 r., jeżeli minie 90 dni od upływu terminu zapłaty za dostarczone towary lub wykonaną usługę, wierzyciel ma prawo, a dłużnik obowiązek skorygowania podstawy opodatkowania CIT bądź PIT. Przepisy wprowadzające tę ulgę i sankcję są dość skomplikowane, a ich właściwa interpretacja może sprawiać problem.

Sprzedaż bezgotówkowa z odroczonym terminem zapłaty jest niemal standardem wśród przedsiębiorców. Jednak brak zapłaty w uzgodnionym terminie może być przyczyną kłopotów finansowych w firmie wierzyciela, zwłaszcza jeżeli skala należności nieuregulowanych przez dłużników jest duża. Zaleganie z płatnościami działa jak zator lodowy na rzece, powodując piętrzenie się problemów płatniczych u kolejnych przedsiębiorców. Wierzyciel, który sam nie otrzymał zapłaty, nie ma środków na uregulowanie własnych zobowiązań.


Rachunkowość zarządcza

Analiza rentowności działalności handlowej (cz. I)

Monika Łada
Analiza rentowności jest podstawowym narzędziem oceny efektywności działalności podmiotów gospodarczych, w tym przedsiębiorstw prowadzących działalność handlową, gdyż ich dobry wynik finansowy zależy przede wszystkim od stosowania właściwych marż na sprzedaży towarów, dostarczanych im przez odpowiednie kanały dystrybucji.

W artykule przedstawiono metody przeprowadzania okresowych analiz rentowności działalności handlowej. Ilustruje je przykład zastosowania analizy rentowności w bardzo dynamicznie rozwijającym się polskim przedsiębiorstwie, dla którego działalność handlowa stanowi ważny element ekspansji rynkowej.


Rachunkowość

Nowe schemy e-sprawozdań finansowych – którą wybrać

Agnieszka Baklarz
Na stronie internetowej BIP Ministerstwa Finansów dostępne są następujące schemy rocznych sprawozdań finansowych (rsf):
• Jednostka Inna,
• Jednostka Mikro,
• Jednostka Mała,
• Jednostka Op (organizacja pozarządowa),
• ASI (alternatywna spółka inwestycyjna, o której mowa w art. 45 ust. 3b i 3c uor),
• Skonsolidowana Jednostka Inna.
Czym powinna się kierować jednostka sporządzająca rsf zgodnie z uor, wybierając jedną z tych schem?

Rachunkowość

Doprowadzenie stanu aktywów stwierdzonego drogą inwentaryzacji do stanu na dzień bilansowy

Na czym powinno polegać dopisanie lub odpisanie – od stanu stwierdzonego drogą spisu z natury bądź potwierdzenia salda – przychodów i rozchodów (zwiększeń i zmniejszeń), jakie nastąpiły między datą spisu lub potwierdzenia salda a dniem ustalenia stanu wynikającego z ksiąg rachunkowych?
Mowa o tym w art. 26 ust. 3 pkt 1 uor.

Rachunkowość

Uproszczenia księgowe dla małych jednostek

Które jednostki małe mogą korzystać z uproszczeń polegających na: • rezygnacji z zachowania zasady ostrożności przy wycenie aktywów i pasywów oraz odstąpieniu od dokonywania odpisów aktualizujących – art. 7 ust. 2b uor,
• możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych według zasad określonych w przepisach podatkowych – art. 32 ust. 7 uor,
• nietworzeniu biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów dotyczących przyszłych świadczeń na rzecz pracowników – art. 39 ust. 6 uor?

Podatki i prawo gospodarcze

Ulga IP Box w przypadku tworzenia programów komputerowych w ramach podwykonawstwa

Mateusz Kaczmarek
Nasza spółka świadczy usługi programistyczne. Systematycznie działamy jako podwykonawca firmy X z siedzibą w Polsce, będącej generalnym wykonawcą usług informatycznych świadczonych firmie Y z siedzibą w innym kraju UE. Ta ostatnia specjalizuje się w rozwijaniu i tworzeniu modułów oprogramowania typu Business Intelligence dla firm z sektora bankowego.
Spółka projektuje algorytmy (modele), a następnie tworzy program komputerowy do ich realizacji. Są to odpowiednio niżej opisane algorytmy (programy) predykcyjne, dotyczące danych rejestru kredytowego oraz danych finansowych związanych z przeciwdziałaniem praniu brudnych pieniędzy:
• moduł Kreditprocess to nowoczesne rozwiązanie pozwalające na zmniejszenie ryzyka związanego z udzielaniem pożyczek i kredytów; algorytmy pomogą w wyszukiwaniu klientów (i żyrantów), którzy w przyszłości mogą mieć problemy ze spłatą zaciągniętych zobowiązań (lub wypełnieniem gwarancji),
• moduł Kreditregister to kluczowy element tworzonego przez firmę Y scentralizowanego rejestru kredytów i kredytobiorców, którego celem jest ukrócenie nadużyć polegających na zaciąganiu zobowiązań przekraczających zdolność kredytową kredytobiorców; tworzenie modułu polega na wykonywaniu prac analitycznych i programistycznych mających na celu znalezienie optymalnych algorytmów przesyłania, przetwarzania i analizy wielkiej ilości danych do/w centralnym rejestrze,
• moduł Anti-Money Laundry ma służyć wczesnemu wykrywaniu i zapobieganiu wykorzystywania systemu bankowego do prania brudnych pieniędzy oraz wykonywania nielegalnych transferów finansowych; jego tworzenie wymaga opracowania metody ładowania do tworzonego systemu ogromnej ilości danych o bardzo złożonych strukturach, a także stworzenia algorytmów analizujących dane w czasie rzeczywistym, wykrywających podejrzane operacje finansowe.
Oczywiście nad tymi samymi projektami pracuje wiele innych firm i osób, a każda z nich, tak jak nasza spółka, odpowiada jedynie za pewną ich część, którą projektuje (tworzy algorytmy) i oprogramowuje (tworzy program komputerowy wykonujący algorytm).
Efektem pracy spółki są więc algorytmy (modele) oraz stworzone do nich oprogramowanie, sprzedawane firmie X. Ta integruje je z efektami pracy innych podwykonawców i sprzedaje firmie Y, która wbudowuje je w jeszcze większy system informatyczny.
Czy spółka ma w związku z tym prawo do korzystania z ulgi IP Box?

Ulga IP Box polega na tym, że podatek dochodowy (PIT lub CIT) od osiągniętego przez podatnika w ramach działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw, o ile przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej[1].


Podatki i prawo gospodarcze

Nieodliczony VAT od raty leasingu samochodu osobowego – czy jest kosztem

Marcin Szymankiewicz
W styczniu 2020 r. spółka z o.o. zawarła na 48 mies. umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego o wartości brutto 246 000 zł. Raty leasingowe to łącznie 5289 zł (4300 zł netto i 989 zł VAT), w tym rata kapitałowa: 4200 zł netto i 966 zł VAT, oraz rata odsetkowa: 100 zł netto i 23 zł VAT.
Spółka zajmuje się wyłącznie działalnością opodatkowaną VAT, jednak samochód ma służyć w tzw. działalności mieszanej (dozwolony jest – w zakresie określonym w regulaminie użytkowania samochodów firmowych – użytek na potrzeby osobiste pracownika, prezesa spółki). Z tego względu spółka odlicza jedynie 50% VAT (tj. 494,50 zł od każdej raty). Rata leasingu nie obejmuje opłat eksploatacyjnych. Ponieważ wartość samochodu przekracza 150 tys. zł, spółka zalicza do kosztów uzyskania przychodów ratę kapitałową zgodnie z proporcją obliczoną na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 49a updop (150 000/246 000, czyli 60,9756%). Rata odsetkowa w całości jest kosztem uzyskania przychodów.
Czy nieodliczony VAT od raty kapitałowej podlega limitowi, o którym mowa w ww. przepisie updop, czy też w całości może być uznany za koszt podatkowy?

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 49a updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 17a pkt 1 updop, umowy najmu, dzierżawy lub innej o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 tys. zł pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.


Podatki i prawo gospodarcze

Opodatkowanie VAT usług szkoleniowych związanych z dostawą urządzeń

Marcin Szymankiewicz
Spółka z o.o. zamierza złożyć ofertę – w ramach zamówień publicznych – na dostawę specjalistycznych urządzeń. W jej zakres wchodzi również przeprowadzenie dla personelu klienta szkoleń z zakresu eksploatacji i obsługi urządzeń. Spółka wystawi certyfikaty potwierdzające ukończenie szkolenia. Nie jest jednostką oświatową ani uczelnią, nie ma też akredytacji w zakresie organizacji szkoleń.
Umowa w całości będzie finansowana ze środków publicznych. Dostawa urządzeń i szkolenia zostaną objęte jedną umową (dominującym świadczeniem, m.in. z uwagi na wartość, będzie dostawa urządzeń). Świadczenia te są ze sobą powiązane, gdyż łącznie realizują cel planowanej umowy. Program szkoleń oraz ich cel odnoszą się do urządzeń będących przedmiotem dostawy. Zamawiający nie nabywałby usług szkoleniowych, gdyby nie kupował urządzeń. Przeprowadzenie szkoleń stanowi warunek dostawy urządzeń. Celem i świadczeniem głównym umowy jest zapewnienie zamawiającemu możliwości nieprzerwanego i bezpiecznego korzystania z dostarczonych urządzeń.
Czy usługi szkoleniowe związane z dostawą urządzeń mogą korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT? Same urządzenia są opodatkowane stawką VAT 23%.

Logowanie

email:

hasło:

 

 

Logowanie za pomocą emaila

Jeżeli nie pamiętasz hasła albo nie masz konta, to wyślemy na Twój email wiadomość weryfikującą. Po kliknięciu w link z emaila będziesz zalogowany na urządzeniu do chwili wylogowania.

email:

Klikając w poniższy link zgadzasz się na zapisanie podanych w formularzu danych i wykorzystywanie ich zgodnie z polityką przetwarzania danych dostępną w dokumencie ⇒Polityka przetwarzania danych osobowych (RODO)⇐

 

Logowanie do za pomocą emaila

Sprawdzanie danych....