Co nowego w orzecznictwie podatkowym

Aleksander Woźniak
Przedstawiamy najnowsze, prawomocne orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA), Trybunału Sprawiedliwości UE (TSUE) i Sądu Najwyższego (SN), do których ukazały się już pisemne uzasadnienia ‒ dopiero one bowiem pozwalają zorientować się w szczegółach sprawy przesądzających o danym rozstrzygnięciu. Prezentowane wyroki zapadły w indywidualnych sprawach i wiążą tylko strony danego sporu. Wskazują jednak na kształtującą się linię wykładni przepisów.Wyboru orzeczeń dokonaliśmy, biorąc pod uwagę zagadnienia, z którymi najczęściej spotykają się nasi Czytelnicy.
Wyjaśnienie skrótów użytych na określenie aktów prawnych znajduje się na s. 48.

PODATEK DOCHODOWY

Organ może wydać decyzję w sprawie straty nawet po 10 latach od jej poniesienia przez podatnika ‒ wyrok NSA z 23.07.2015 r. (II FSK 1227/14)

  • NSA – Naczelny Sąd Administracyjny
  • updof – ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
  • updop – ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
  • SN – Sąd Najwyższy

Teza: Decyzja określająca wysokość straty może zostać wydana jak długo możliwa jest weryfikacja deklaracji za rok podatkowy, w którym strata ta została odliczona. W przypadku odliczenia straty termin do wydania decyzji określającej stratę rozpocznie swój bieg od początku terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, którego wysokość została określona przy uwzględnieniu odliczonej straty podatkowej. Jeżeli natomiast w terminach z art. 7 ust. 5 updop lub 9 ust. 3 updof podatnik nie odliczył straty, prawo do wydania decyzji określającej wysokość straty podatkowej nie będzie czasowo ograniczone, ponieważ nieodliczona strata nie miała w takiej sytuacji wpływu na jakiekolwiek mogące podlegać przedawnieniu zobowiązanie.

Z uzasadnienia: Prawo do wydania decyzji określającej wysokość straty nie ulega przedawnieniu w rozumieniu art. 70 § 1 Op, gdyż nie dotyczy zobowiązania podatkowego, co jednak nie oznacza, że nie jest ograniczone w czasie. (…) Jeżeli zatem odliczenie straty od dochodu możliwe jest w ciągu kolejnych 5 lat podatkowych - jak przewidziano w art. 7 ust. 5 updop i art. 9 ust. 3 updof - to organy podatkowe mogą określić wysokość straty w takim terminie, w jakim są uprawnione do określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym, co wiąże się z koniecznością ustalenia podstawy faktycznej takiego rozstrzygnięcia. Ponieważ elementem takiej podstawy jest także strata, zasadniczo będzie to więc 5 lat po upływie roku kalendarzowego, w którym upłynął 5-letni okres przedawnienia zobowiązania podatkowego, w określeniu wysokości którego uwzględniona została wartość odliczonej straty.

Od redakcji: Orzeczenie to jest sprzeczne z wyrokiem NSA z 19.11.2014 r. (II FSK 513/13), który zapadł w sprawie będącej wcześniej przedmiotem uchwały z 29.09.2014 r. (II FPS 4/13). Wprawdzie w uchwale sędziowie nie odnieśli się wprost do straty, a jedynie do zobowiązania podatkowego wygasającego przez zapłatę, lecz w pouchwałowym wyroku NSA orzekł, że strata przedawnia się analogicznie do zobowiązania podatkowego. Skoro zobowiązanie podatkowe za 2005 r. przedawniło się z dniem 31.12.2011 r., wydanie w 2012 r. decyzji określającej wysokość straty za tenże rok musi być potraktowane jako naruszenie zasady dającej się wywieść z art. 70 w zw. z art. 24 Op - orzekł NSA, powołując się na uchwałę. Podobnie sens uchwały odczytały WSA w Krakowie 6.05.2015 r. (I SA/Kr 1970/14) i Olsztynie 5.03.2015 r. (I SA/Ol 46/15). Oba wyroki są prawomocne. Sądy uznały, że strata podatkowa przedawnia się według tych samych reguł, co zobowiązania podatkowe. Obecnie wciąż jeszcze trudno skonfrontować ten pogląd z innymi, ponieważ orzecznictwo w tym zakresie ‒ zwłaszcza po uchwale z 29.09.2014 r. ‒ jest bardzo skąpe. Wyrok z 23.07.2015 r. jest jak dotąd jedynym, w którym NSA wyraził odmienną wykładnię.

 

Nocleg opłacony przez pracodawcę nie jest przychodem pracownika - wyrok NSA z 23.07.2015 r. (II FSK 1689/13)

Z uzasadnienia: Skorzystanie przez pracownika ze świadczenia w postaci noclegu, nawet wykupionego przez niego samodzielnie, nie jest świadczeniem spełnionym w jego interesie, ale w interesie pracodawcy oraz nie przynosi pracownikowi korzyści w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatków, które musiałby ponieść. Zapewnienie noclegów pracownikom leży bowiem wyłącznie w interesie pracodawcy, a nie pracowników, którzy swoje potrzeby mieszkaniowe zaspokajają w innym miejscu i w inny sposób oraz którzy - gdyby nie konieczność wywiązania się z obowiązków wynikających z umowy o pracę - nie mieliby powodu do ponoszenia kosztu takich noclegów. Ponoszenie przez pracodawcę wydatków w celu zapewnienia noclegów pracownikowi jest świadczeniem poniesionym w interesie pracodawcy, ponieważ to jemu przynosi konkretną i wymierną korzyść w postaci prawidłowo i efektywnie wykonanej przez pracownika pracy. (…) Przepisy prawa pracy nie nakładają na pracownika obowiązku ponoszenia za pracodawcę wydatków związanych ze świadczeniem pracy, a wszystkie wynikające stąd koszty winien pokrywać pracodawca. (…)

Podobne orzeczenia:

    • wyrok TK z 8.07.2014 r. (K 7/13),
    • wyrok NSA z 2.10.2014 r. (II FSK 2387/12),
    • wyrok NSA z 19.09.2014 r. (II FSK 2280/12).

Zakup towarów i usług od podmiotów zewnętrznych nie prowadzi automatycznie do utraty prawa do zwolnienia podatkowego w specjalnej strefie ekonomicznej (SSE) w części odnoszącej się do tych zakupów - wyrok NSA z 10.09.2015 r. (II FSK 1766/13)

Z uzasadnienia: Spółka poza terenem SSE nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Oczekiwanie, by wyodrębniła ona w sztuczny sposób niewielki wycinek produkcji realizowanej na terenie strefy tylko z tego powodu, że korzysta z usług podwykonawców, nie znajduje ani prawnego, ani racjonalnego uzasadnienia. (…) Trudno sobie wyobrazić jakąkolwiek działalność gospodarczą, w której podmiot nie korzysta z zakupu towarów i usług od podmiotów działających poza strefą. W zakresie usług każdy podmiot korzysta przecież z dostarczanych: wody, prądu i innych mediów. Poza tym podmioty kupują usługi: transportowe, ochrony mienia, obsługi rachunkowej czy prawnej, które świadczą podmioty spoza SSE. Tego rodzaju usług nikt jednak nie bierze pod uwagę przy analizie tego, czy ich zakup od podmiotów spoza strefy wpływa na wielkość zwolnienia podatkowego dla podmiotów działających na terenie SSE. (…) Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy miała ta okoliczność, że sporne usługi miały jedynie charakter pomocniczy w stosunku do zasadniczego procesu produkcyjnego wyrobów gotowych wskazanych w zezwoleniu, co we wniosku uwypukliła skarżąca. (…) Dlatego też nie może budzić wątpliwości, że cele, dla których tworzy się SSE, są nadal osiągane przez skarżącą, mimo realizacji pomocniczych etapów produkcji poza terenem strefy. W konsekwencji nie istnieją przeszkody, by wydatki poniesione poza strefą na usługi subsydiarne, w celu prowadzenia przez skarżącą działalności gospodarczej w SSE, uznać za koszty uzyskania przychodów zwolnionych z opodatkowania, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop.

Wyświetlono 25% treści artykułu

w sprzedaży

Logowanie

email:

hasło:

 

 

Logowanie za pomocą emaila

Jeżeli nie pamiętasz hasła albo nie masz konta, to wyślemy na Twój email wiadomość weryfikującą. Po kliknięciu w link z emaila będziesz zalogowany na urządzeniu do chwili wylogowania.

email:

Klikając w poniższy link zgadzasz się na zapisanie podanych w formularzu danych i wykorzystywanie ich zgodnie z polityką przetwarzania danych dostępną w dokumencie ⇒Polityka przetwarzania danych osobowych (RODO)⇐

 

Logowanie do za pomocą emaila

Sprawdzanie danych....