Automaty do gier w lokalu przedsiębiorcy – ryzykowny interes

Ryszard Kubacki doradca podatkowy

Wydawałoby się, że działalność ograniczona do wynajmu lokalu nie powinna być obarczona szczególnym ryzykiem. W zasadzie tak jest, ale bywają wyjątki – dotyczą wynajmu powierzchni pod automaty do gier.

O tym, że przedsiębiorcy wynajmują lokale na taki cel, decydują względy finansowe czy organizacyjne. Często też wynajem miejsca na automaty może być uzupełnieniem działalności, np. pubu. Zysk z takiego najmu nie równoważy jednak drakońskich kar, jakie mogą być nałożone na wynajmującego na mocy ustawy z 19.11.2009 o grach hazardowych (DzU z 2018 poz. 165, dalej ustawa). Urządzanie gier na automatach jest legalne wyłącznie w kasynach gry i salonach gier, na podstawie rejestracji przez naczelnika UCS.

Definicja gry hazardowej

W myśl art. 2 ust. 3 i 5 ustawy grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach, urządzane przez internet:

  • MF – Minister Finansów
  • WSA – wojewódzki sąd administracyjny
  • NSA – Naczelny Sąd Administracyjny
  • Kks – Kodeks karny skarbowy
  • MRiF – minister rozwoju i finansów
  • UCS – Urząd Celno-Skarbowy
  • o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości,
  • w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy.

Osoby, które oferują wstawienie automatów do lokalu, przekonują często, że nie są to automaty do gier w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Gra na nich to quizy wiedzy, a nie hazard. Można co prawda wygrać pieniądze, ale najpierw trzeba odpowiedzieć na pytanie, które wyświetla się na ekranie. Czyli gra nie bazuje na losowości, lecz na wiedzy gracza.

Szkopuł w tym, że poglądu tego – ostatnio jednolicie – nie podzielają sądy administracyjne, bo w praktyce wyniki gry są niezależne od umiejętności grającego.

WSA w Warszawie w wyroku z 21.01.2018 (V SA/Wa 1175/17) zauważył, że skoro gracz nie mógł przewidzieć rezultatu przeprowadzonej gry ani nie miał wpływu na odpowiednie ustawienie bębnów, to rezultat gry był dla niego nieprzewidywalny, a tym samym miała ona charakter losowy. Sąd zgodził się z organem, że gra na takim automacie spełnia definicję z ustawy o grach hazardowych.

Zdaniem WSA w Białymstoku (wyrok z 28.11.2018, I SA/Bk 425/18), pytania quizowe nie stanowią elementu istotnego w grach na automacie, bo gracz ma możliwość pominięcia wszystkich zadawanych pytań i prowadzenia gier w taki sam sposób, jak na każdym innym automacie hazardowym oferującym gry bębnowe. Udzielenie odpowiedzi na jedno pytanie jest jedynie wymogiem otrzymania wypłaty wygranej. Wobec możliwości skorzystania z opcji pomocy jednoznacznie sugerującej prawidłową odpowiedź należy uznać, że jest to jedynie wymóg pozorny, maskujący faktycznie bezsporny hazardowy charakter gry na urządzeniu.

Ostrzeżenia Ministerstwa Finansów

Przed nieuczciwymi praktykami osób oferujących wstawienie do lokalu automatów do gier przestrzega resort finansów na swojej stronie internetowej: Jako podstawę jego [automatu] legalnej eksploatacji wskazuje się przy tym opinię z badania technicznego, wydaną przez jednostkę badającą upoważnioną przez MF, nazywając taki automat „pierwszym w pełni legalnym urządzeniem z oficjalną państwową certyfikacją”. Należy pamiętać, że tego rodzaju opinie nie uprawniają do zgodnej z prawem eksploatacji takich automatów, a ich użytkowanie może narażać posiadaczy lokali na odpowiedzialność prawną.

Wskazano też, że opinia stanowi jedynie informację, że zbadany automat lub urządzenie do gier spełnia lub nie warunki techniczne (określone w ustawie o grach hazardowych oraz rozporządzeniu MRiF z 8.06.2017 w sprawie urządzeń losujących, urządzeń do gier i automatów do gier, zabezpieczenia informacji dotyczących urządzanej loterii oraz uzyskiwania, naliczania i wypłacania wygranych). Jednostka badająca w swoich opiniach nie jest uprawniona do rozstrzygania, czy gra na danym urządzeniu jest grą na automacie w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Rozstrzyga o tym wyłącznie MF.

Jak było

Sankcje karne określono w art. 89 ust. 1 ustawy. W brzmieniu obowiązującym przed 1.04.2017 stanowił on, że karze pieniężnej podlega:

  • urządzający gry hazardowe bez koncesji lub zezwolenia, dokonania zgłoszenia, lub wymaganej rejestracji automatu bądź urządzenia do gry,
  • urządzający gry na automatach poza kasynem gry,
  • uczestnik w grze hazardowej urządzanej bez koncesji lub zezwolenia.

Pomimo że wynajmujący nie był podmiotem tu wymienionym, w określonych warunkach mógł podlegać odpowiedzialności. Mógł być bowiem traktowany jako urządzający gry na automatach.

Jak zauważył WSA w Łodzi w wyroku z 5.03.2019 (III SA/Łd 1009/18), sam fakt wydzierżawienia lokalu, w którym zainstalowano automaty do gier, i pobieranie czynszu dzierżawnego, w stałej wysokości niezależnej od przychodów z urządzanych gier nie może automatycznie przesądzać o udziale w urządzaniu gier na automacie. Pogląd taki został wyrażony w szeregu orzeczeń sądów administracyjnych (...). Aby uznać, że określony podmiot urządza gry na automacie, konieczne jest wykazanie, iż aktywnie uczestniczy on w czynnościach organizowania gier, przy czym jego zachowania powiązane są z porozumieniem dokonanym z podmiotem wstawiającym automat i go eksploatującym a dotyczącym wspólnego prowadzenia przedsięwzięcia w zakresie gier na automacie.

Sytuacja przedstawiała się inaczej, gdy czynsz był uzależniony od przychodów: z brzmienia art. 5 pkt 1 niniejszej umowy wynika, iż przysługujący z tytułu najmu skarżącemu czynsz stanowi stały miesięczny procent od przychodów w wysokości 60%, a przez przychód w wypadku automatów losowych należy rozumieć różnicę pomiędzy wpłatami do automatu a dokonywanymi z niego wypłatami. Stąd WSA nie miał wątpliwości, że nawiązanie, na mocy niniejszej umowy, współpracy pomiędzy spółką a skarżącym miało za cel rozpoczęcie i prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier na automatach losowych (wyrok NSA z 27.02.2019, II GSK 5666/16).

Podobnie było, gdy obowiązki wynajmującego wykraczały poza sam wynajem. Jak czytamy w wyroku NSA z 27.02.2019 (II GSK 5666/16), z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby rola skarżącego sprowadzała się wyłącznie do wynajęcia powierzchni użytkowej lokalu, do dysponowania którym jest uprawniony. Do jego kompetencji należało bowiem również podejmowanie takich czynności jak: przechowywanie kluczy do zainstalowanych w lokalu urządzeń umożliwiających ich otwarcie oraz używanie opcji serwisowych, porozumiewanie się z podmiotem serwisującym, podejmowanie działań w razie włamania lub istotnego uszkodzenia automatów, reprezentowanie właściciela automatu w przypadku ingerencji osób trzecich czy organów administracji państwowej. Ta ostatnia okoliczność została szczegółowo doprecyzowana w stanowiącej integralną część niniejszej umowy „Instrukcji Postępowania dla Wynajmującego i Personelu”. Co więcej, ze złożonych przez zatrudnioną przez skarżącego w niniejszym lokalu od 1.01.2015 pracownicę [zeznań] wynika, iż pracuje w nim w charakterze dozorcy, a do jej obowiązków należy: włączanie i wyłączanie automatów z prądu, otwieranie i zamykanie lokalu o wskazanej godzinie, pilnowanie porządku w lokalu i wokół niego.

Podsumowując: w stanie prawnym obowiązującym do 1.04.2017, wynajmujący – jeśli tylko ograniczał się do wynajmu – nie był narażony na kary jako „urządzający” grę.

Jak jest

Sytuację znacząco zmieniła ustawa z 15.12.2016 o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (DzU z 2017 poz. 88). Z dniem 1.04.2017 wprowadziła ona możliwość nałożenia kary administracyjnej na zależnych lub samoistnych posiadaczy lokali, w których znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w których prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa.

W myśl aktualnego brzmienia art. 89 ust. 1 ustawy karze pieniężnej podlegają m.in.:

  • urządzający gry hazardowe bez koncesji, zezwolenia lub dokonania wymaganego zgłoszenia,
  • urządzający gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia, który narusza warunki zatwierdzonego regulaminu, koncesji, zezwolenia bądź zgłoszenia, lub prowadzi gry na automatach do gier, urządzeniu losującym lub urządzeniach do gier bez wymaganej rejestracji tych urządzeń,
  • posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa,
  • posiadacz samoistny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa, o ile lokal nie jest przedmiotem posiadania zależnego.

Dla przypomnienia: zgodnie z art. 336 Kc posiadaczem samoistnym rzeczy jest ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel, zaś posiadaczem zależnym jest ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą.

Tak więc wynajmujący w każdej sytuacji będzie posiadaczem samoistnym (jako właściciel) bądź zależnym (np. jako podnajmujący).

Z typowym przypadkiem posiadacza zależnego mamy do czynienia, gdy osoba wynajmuje od właściciela lokal, w którym prowadzi działalność gospodarczą, a następnie podnajmuje firmie zewnętrznej miejsce na automaty do gier. Wówczas to ona (niezależnie od organizatora gry), nie zaś właściciel, ponosi ew. odpowiedzialność finansową.

Należy też domniemywać, że kombinacja typu wynajęcie lokalu „na słupa” (posiadacza zależnego), który następnie podnajmie część powierzchni organizatorowi gry, zostanie uznana za próbę obejścia prawa i uniknięcia odpowiedzialności, zatem zapewne będzie nieskuteczna. Jeśli natomiast właścicielowi lokalu oddanego w posiadanie zależne nie udowodni się zaangażowania w urządzanie gier na automatach, to nie będzie on podlegał karze.

Kara, nawet gdy nie ma winy

Od 1.04.2017 znacząco podniesiono też wysokość kar – w przypadku posiadaczy lokalu wynosi ona 100 tys. zł od każdego automatu (art. 89 ust. 4 pkt 3).

Powody zmian, aczkolwiek nieuwidocznione w uzasadnieniu projektu nowelizacji, są oczywiste. Coraz częściej firmy będące właścicielami (dysponentami) automatów były zakładane „na słupa”. Nie było możliwości ściągnięcia kar pieniężnych, zaś skonfiskowane automaty nie przedstawiały dla organów skarbowych większej wartości.

Karanie wynajmującego ma funkcję prewencyjną, wydatnie ogranicza liczbę tych, którzy pozwolą na umieszczenie automatów w swoich lokalach. Ponadto gdy urządzający grę „zniknie”, to wynajmujący już tak łatwo przed fiskusem nie ucieknie. Konstrukcja przepisu pozwala na niezależne ukaranie każdego podmiotu w nim wymienionego, zatem ew. kara dla organizatora nie wyklucza kary dla wynajmującego. Tak więc podstawowym celem było zwiększenie skuteczności walki z nielegalnie urządzanymi grami na automatach.

Pewne wątpliwości może budzić treść przepisów, z których wynika, że karze podlega „posiadacz lokalu, w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa”. A jeśli w lokalu będą stały jedynie automaty i nie będzie prowadzona żadna inna działalność? Niestety, nie jest to luka w prawie. W rozporządzeniu RM z 4.09.2015 w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (DzU poz. 1676) pod symbolem 92.00.12 sklasyfikowano „usługi związane z udostępnianiem automatów do gier losowych”. Skoro udostępnianie automatów grającym stanowi usługę, to w lokalu prowadzona jest działalność usługowa.

Nie jest też niezbędne udowodnienie posiadaczowi lokalu winy. W przypadku odpowiedzialności administracyjnej nie bada się stosunku sprawcy do czynu. Odpowiedzialność tego rodzaju (obiektywna) wyklucza zatem także możliwość różnicowania sankcji ze względu na stopień winy i umożliwia jej niezróżnicowanie ze względu na inne okoliczności. Administracyjna kara pieniężna, o której mowa w art. 89 ustawy, rekompensuje nieopłacony podatek od gier i inne należności uiszczane przez legalnie działające podmioty. Pełni też rolę prewencyjną.

W uzasadnieniu uchwały NSA z 16.05.2016 (II GPS 1/16) stwierdzono, że funkcje art. 89 ustawy, jako przepisu penalizującego naruszenie zasad organizowania i urządzania gier na automatach, nie wyrażają się w represji i odwecie, jako reakcji na ich naruszenie, lecz samoistnie zmierzają do restytucji niepobranych należności i podatku od gier oraz kompensowania w ten sposób strat budżetu państwa poniesionych w związku z nielegalnym urządzaniem gier hazardowych na automatach.

Wymierzenie kary pieniężnej jest obligatoryjne, a zatem organ administracji publicznej nie może od niego odstąpić, gdy spełnione są przesłanki przewidziane ustawą. Organ nie może też miarkować kary według swojego uznania – wynosi ona 100 tys. zł za każdy automat, bez możliwości jej obniżenia.

Odpowiedzialność karna skarbowa

Winę uwzględnia się natomiast w postępowaniu karnym skarbowym. Wspomnieć bowiem należy, że w myśl art. 107 § 1 Kks kto wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji, lub zezwolenia urządza, lub prowadzi gry hazardowe, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie. Kara ta ma więc charakter odwetowy.

Zaznaczyć tutaj trzeba, że wynajmujący – jeśli nie można mu przypisać cech „urządzającego” lub „prowadzącego” grę – nie jest objęty zakresem tego przepisu. Może być jednak ukarany na podstawie art. 128 § 1 Kodeksu wykroczeń (DzU z 2018 poz. 618), stanowiącego, że kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej urządza grę hazardową albo użycza do niej środków lub pomieszczenia, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Niezależnie od powyższego kara administracyjna jest obecnie tak drakońska, że należy wykazywać daleko idącą ostrożność w podnajmowaniu lokalu na automaty do gier.

Spis treści artykułu
Spis treści artykułu:
Więcej na temat: „Działalność Gospodarcza”

Czy przewodniczący zgromadzenia wspólników może być równocześnie protokolantem

Paweł Ziółkowski
U kilku klientów naszego biura rachunkowego mamy problem z podpisywaniem protokołów zgromadzenia wspólników. W jednej spółce z o.o. jest dwóch udziałowców, przy czym jeden ma 99% udziałów. Wspólnik mniejszościowy nie bierze udziału w zgromadzeniach wspólników. Z kolei w innej spółce jest wielu wspólników, ale nie chcą sprawować żadnych funkcji w czasie zgromadzenia.
Czy w takich sytuacjach przewodniczącym i protokolantem może być ta sama osoba?

Informacje niefinansowe

Model biznesu w rachunkowości

Jan Michalak
W myśl ustawy o rachunkowości oświadczenie jednostki nt. informacji niefinansowych obejmuje m.in. opis jej modelu biznesu. Wyjaśnieniu tego stosunkowo nowego pojęcia poświęcone jest poniższe opracowanie.

Pojęcie „modelu biznesu” (dalej mb) ukształtowało się pod koniec lat 90. XX w., w czasie boomu giełdowego spółek internetowych (takich jak Google, Facebook), które prowadziły działalność w sposób odmienny od spółek tradycyjnych. Początkowo było ono stosowane tylko na potrzeby zarządzania i marketingu, stopniowo jednak weszło w zakres pojęć, którymi posługują się rachunkowość finansowa i zarządcza.


Sposób ustalania udziału kapitałowego wspólnika występującego ze spółki

Aleksander Woźniak
W razie wystąpienia wspólnika ze spółki należy sporządzić osobny bilans, uwzględniający wartość zbywczą jej majątku.
Konieczne jest więc ustalenie wartości rynkowej udziału kapitałowego ustępującego wspólnika.

Przypomniał o tym Sąd Okręgowy w Toruniu w wyroku z 27.11.2018 (VI GC 57/17). Spór dotyczył tego, co należy się wspólnikowi w związku z jego wystąpieniem ze spółki jawnej będącej właścicielem stacji paliw.

Zasady rozliczenia spółki ze wspólnikiem w razie wypowiedzenia umowy, śmierci wspólnika, ogłoszenia jego upadłości lub wyłączenia go na mocy prawomocnego wyroku sądu reguluje art. 65 Ksh.


Działalność gospodarcza

Spółka z o.o. może wyznaczyć pełnomocnika do podpisywania umów z członkiem zarządu

Magdalena Januszewska
Spółka z o.o. zamierza zawrzeć umowę o świadczenie usług z członkiem zarządu. W tym celu chce wyznaczyć pełnomocnika, który jednocześnie będzie upoważniony do reprezentowania spółki w sporach z tym członkiem i do zawierania z nim innych umów.
W jaki sposób należy podjąć uchwały w tej sprawie? Czy można od razu upoważnić do różnych czynności, czy tylko do jednej? A co, jeśli spółka z o.o. jest komplementariuszem w spółce komandytowej, w której wspólnikiem jest ten członek zarządu?

Przechowawca dokumentacji pracowniczej do końca 2018 musi zdobyć wpis u marszałka

Renata Majewska
Pracodawca (spółka z o.o.) sam przechowuje dokumentację pracowniczą po swoich byłych pracownikach. Podobno zmieniają się przepisy dotyczące przechowywania akt osobowych i płacowych, a przechowawcy muszą do końca 2018 zdobyć wpis do rejestru nadzorowanego przez marszałka województwa.
Czy na spółce również spoczywa taki obowiązek?

Czy biuro rachunkowe jest przechowawcą dokumentacji kadrowo-płacowej

Renata Majewska
Biuro rachunkowe świadczy m.in. usługi kadrowo-płacowe dla wielu pracodawców, a z niektórymi podpisuje również umowy o gromadzenie ich dokumentacji pracowniczej (akt osobowych i dokumentacji ze stosunku pracy). Po zakończeniu takiej umowy o świadczenie usług dokumentację zwraca pracodawcom.
Czy musi uzyskać wpis do rejestru przechowawców dokumentacji osobowej i płacowej, prowadzonego przez marszałka województwa?

Rozliczenie roczne – zmiany w 2019

Skutki złożenia przez przedsiębiorców zeznania za 2018 w terminie do 20.01.2019

Obowiązująca od 1.01.2019 nowelizacja updof skreśliła przepis, który pozwala przedsiębiorcom nie wpłacać grudniowej (za IV kwartał) zaliczki na PIT, o ile przed terminem jej wpłaty złożą zeznanie roczne do US i zapłacą wynikający z niego podatek.

Podatki i prawo gospodarcze

Opłaty związane z posiadanymi rachunkami bankowymi a koszty finansowania dłużnego

Edyta Głębicka
Jak każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą, posiadamy rachunki bankowe, z których regulujemy swoje zobowiązania oraz na które wpływają nasze należności, zakładamy także lokaty. Ponosimy w związku z tym opłaty za prowadzenie rachunków, realizację przelewów, dodatkowe usługi bankowe (np. opinia bankowa, list audytora), dostęp do bankowości elektronicznej (opłata za dostęp do systemu, wydanie tokenów).
Czy powinniśmy zaliczać je do kosztów finansowania dłużnego (KFD)?

Torby reklamowe jako prezent dla dystrybutora – opłata recyklingowa

Piotr Kaim
Spółka jest producentem odzieży sportowej, rozprowadzanej m.in. za pośrednictwem sklepów detalicznych. Regulamin promocji przewiduje, że jeśli dystrybutor (właściciel sklepu) przekracza określony poziom zamówień na wyroby spółki, ta przekazuje mu darmowe torby reklamowe, w zestawach po 500 szt. Torby wykonane są z tworzywa sztucznego o grubości 20 mikrometrów (0,02 mm) i mają nadruki znaków towarowych zarejestrowanych przez spółkę. Dystrybutorzy wykorzystują torby do pakowania wyrobów spółki sprzedawanych klientom detalicznym (nie służą jako opakowania towarów przekazywanych przez spółkę dystrybutorom).
Czy spółka ma obowiązek poboru i zapłaty opłaty recyklingowej od toreb wydawanych dystrybutorom? Czy obowiązek ten ciąży na dystrybutorach w związku z wydawaniem toreb klientom detalicznym?

Nowe terminy i zasady przedawnienia roszczeń majątkowych

Krzysztof Hałub
Od 9.07.2018 podstawowy ogólny termin przedawnienia roszczeń majątkowych został skrócony z 10 do 6 lat.

Zgłoszenia

VAT-R i PIT-16 za pośrednictwem CEIDG

Przedsiębiorcy mogą przez CEIDG zarejestrować się do VAT i wybrać kartę podatkową jako formę opodatkowania podatkiem dochodowym.

Działalność gospodarcza

Nie każdy administrator wyznacza inspektora ochrony danych

Renata Majewska
Mały pracodawca działający w branży sprzedażowej (poniżej 20 zatrudnionych) przetwarza w zasadzie tylko dane pracowników i klientów. Czy musi powołać inspektora ochrony danych (IDO)?

Jak działa nowa CEIDG

Renata Majewska Paweł Ziółkowski
Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej (CEIDG) doczekała się własnej ustawy. Co z tego wynika dla przedsiębiorców?

Uchwalona 6.03.2018 ustawa o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (DzU poz. 647) weszła w życie 30.04.2018. Jest jedną z 5 ustaw składających się na tzw. Konstytucję biznesu.

Wcześniej zasady działania CEIDG regulowała usdg. Większość przyjętych w niej rozwiązań jest kontynuowanych w nowej ustawie, pojawiło się też jednak kilka nowości.


Temat miesiąca

Obowiązki przedsiębiorców wynikające z RODO

Mateusz Kaczmarek
25.05.2018 zacznie obowiązywać tzw. RODO, czyli przepisy regulujące pozyskiwanie, przetwarzanie i używanie danych osobowych, m.in. do celów związanych z działalnością gospodarczą.
W artykule przedstawiono najważniejsze obowiązki, jakie RODO nakłada na przedsiębiorców – w tym prowadzących biura rachunkowe i doradców podatkowych.

RODO – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27.04.2016 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (DzUrz UE L 119 z 4.05.2016) – znajduje bezpośrednie zastosowanie na terenie całej UE, bez konieczności uprzedniego uwzględnienia jego przepisów w porządkach prawnych poszczególnych państw członkowskich. Unijny prawodawca tak zdefiniował pojęcia zastosowane w RODO, aby nie było możliwości łatwego ominięcia tych regulacji.


Logowanie

email:

hasło:

 

 

Logowanie za pomocą emaila

Jeżeli nie pamiętasz hasła albo nie masz konta, to wyślemy na Twój email wiadomość weryfikującą. Po kliknięciu w link z emaila będziesz zalogowany na urządzeniu do chwili wylogowania.

email:

Klikając w poniższy link zgadzasz się na zapisanie podanych w formularzu danych i wykorzystywanie ich zgodnie z polityką przetwarzania danych dostępną w dokumencie ⇒Polityka przetwarzania danych osobowych (RODO)⇐

 

Logowanie do za pomocą emaila

Sprawdzanie danych....