Bankowy rachunek walutowy – bieżący i terminowy

(fragment)

Wycena środków pieniężnych gromadzonych na walutowym rachunku bankowym jednostki (wpływów i rozchodów) wciąż wzbudza wiele wątpliwości. Dlatego uznaliśmy za celowe całościowe przedstawienie sposobu wyceny walut obcych, wpływających na - i rozchodowanych z walutowego rachunku bankowego, zasad stosowania odpowiednich kursów do przeliczeń tych walut oraz ustalania powstałych w wyniku tych przeliczeń różnic kursowych¹.

Redakcja

Zasady wyceny środków pieniężnych wpływających na bankowy rachunek walutowy jednostki i rozchodów środków z tego rachunku określają przepisy art. 30 ust. 1, 2 i 4 ustawy z 29.09.94 r. o rachunkowości, zgodne ze stosownymi przepisami ustaw o podatku dochodowym.

Wpływ walut na bankowy rachunek walutowy spowodowany jest najczęściej zapłatą przez dłużników zagranicznych, a obecnie i krajowych (jeżeli przewiduje to umowa) należności wyrażonych w walutach obcych, zaciągnięciem pożyczki w walucie obcej, otrzymaniem od odbiorcy zaliczki w walucie obcej czy kupnem walut w banku lub kantorze. Do wyceny w złotych wyrażonych w walutach obcych środków pieniężnych, pochodzących z tych transakcji i wpłacanych na rachunek walutowy, stosuje się kurs „faktycznie zastosowany” do ich ujęcia w księgowości, a więc kurs wynikający z art. 30 ust. 2 ustawy o rachunkowości. Kursy faktycznie zastosowane (art. 30 ust. 2 pkt 1 ustawy o rachunkowości) mogą być różne. Może to być kurs ustalony przez bank, ogólnie przez niego stosowany lub indywidualnie wynegocjowany - jeżeli waluty zastały zakupione w banku bądź kurs policzony przez kantor – jeżeli tam nastąpił zakup waluty.

(…)

¹ Wyjaśnienia te rozszerzają i uzupełniają opublikowaną w „Rachunkowości” nr 3/2009 konsultację nr 11.