HANNA LUBIŃSKA, PAWEŁ MAŁECKI

Roczne zamknięcie ksiąg rachunkowych wymaga dokonania szeregu zabiegów: przeprowadzenia spisu z natury, uzgodnienia sald kont rozrachunków, wyceny rozrachunków wyrażonych w walutach obcych itp. Z punktu widzenia prawa podatkowego sprawą najbardziej istotną jest prawidłowe określenie wyniku finansowego jednostki, przekształconego następnie w dochód podatkowy. Dochód podatkowy ustala się bowiem na podstawie wynikających z prawidłowo prowadzonych ksiąg rachunkowych przychodów i kosztów, skorygowanych o przychody niestanowiące w ogóle lub w danym okresie przychodów dla celów podatkowych oraz przychody podatkowe nieujmowane w księgach rachunkowych oraz o koszty niestanowiące w ogóle lub w danym okresie kosztów podatkowych i koszty podatkowe nieujęte w księgach danego roku podatkowego.

Korekty te spowodowane są różnicami w ujęciu kosztów i przychodów w myśl prawa podatkowego i bilansowego. Często różnice te są bardzo wyraźne. Bywa jednak, że wyliczenie korekt księgowego wyniku finansowego w celu określenia prawidłowej podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym budzi wątpliwości. Celem niniejszego artykułu jest omówienie budzących najwięcej wątpliwości różnic między prawem podatkowym i bilansowym dotyczących przychodów i kosztów.

2. Przychody księgowe niestanowiące przychodów podatkowych (...)

3. Przychody podatkowe niestanowiące przychodów księgowych (...)

4. Przychody objęte szczególnym momentem powstania obowiązku podatkowego (...)

5. Koszty księgowe niestanowiące kosztów podatkowych (...)

6. Koszty podatkowe nieujęte w księgach rachunkowych danego roku (...)

7. Potrącalność kosztów w roku podatkowym (...)