RAFAŁ WAWROWSKI

Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej obejmuje swym zakresem wyodrębnione organizacyjnie zespoły osób i środków majątkowych, utworzone i utrzymywane w celu udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia, prowadzenia badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych oraz realizacji zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia. Są to w szczególności:
- wszelkiego rodzaju zakłady przeznaczone dla osób, których stan zdrowia wymaga udzielania całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych (szpitale, zakłady opiekuńczo-lecznicze, sanatoria, hospicja),
- przychodnie, ośrodki zdrowia, poradnie, ambulatoria,
- pogotowia ratunkowe,
- medyczne laboratoria diagnostyczne,
- pracownie protetyki stomatologicznej i ortodoncji,
- zakłady rehabilitacji leczniczej,
- żłobki,
- stacje sanitarno-epidemiologiczne.

Wśród zakładów opieki zdrowotnej (dalej ZOZ) rozróżnić można niepubliczne oraz publiczne ZOZ.

Niepubliczne ZOZ to jednostki utworzone przez kościoły lub związki wyznaniowe, pracodawców, fundacje, związki zawodowe, samorządy zawodowe, stowarzyszenia, osoby prawne, osoby fizyczne - krajowe bądź zagraniczne oraz przez spółki niemające osobowości prawnej.

Publicznym ZOZ jest ZOZ utworzony przez ministra lub centralny organ administracji rządowej, wojewodę, jednostkę samorządu terytorialnego, publiczną uczelnię medyczną lub publiczną uczelnię prowadzącą działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych oraz przez Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego.

Publiczny ZOZ utworzony przez te organy, prowadzony jest w formie samodzielnego publicznego ZOZ (dalej SP ZOZ), pokrywającego z posiadanych środków i uzyskiwanych przychodów koszty swojej działalności i zobowiązania. SP ZOZ podlega obowiązkowi rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym po uprzednim uzyskaniu wpisu do rejestru ZOZ.

Publiczny ZOZ może być także prowadzony w formie jednostki budżetowej lub zakładu budżetowego, jeżeli prowadzenie go w formie SP ZOZ byłoby niecelowe lub przedwczesne. Decyzję o tym podejmuje organ, który utworzył ZOZ. Zakłady utworzone w formie jednostek lub zakładów budżetowych prowadzą gospodarkę finansową na zasadach określonych w ustawie o finansach publicznych.

SP ZOZ są, zgodnie z ustawą o finansach publicznych, jednostkami sektora finansów publicznych. Są one zobowiązane do stosowania przepisów ustawy o rachunkowości, ustawy o finansach publicznych, ustawy o zamówieniach publicznych, rozporządzenia w sprawie szczególnych zasad rachunku kosztów w publicznych zakładach opieki zdrowotnej oraz ustawy o zakładach opieki zdrowotnej.

Ustawa o ZOZ zawiera, oprócz zagadnień związanych z merytoryczną stroną funkcjonowania zakładów opieki zdrowotnej, także zasady gospodarki publicznych ZOZ.

10 sierpnia 2006 r. została ogłoszona ustawa z 14.07.2006 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 143, poz. 1032), przy czym nowelizacją objęto m.in. większość artykułów zawartych w rozdziale, dotyczącym zasad gospodarki publicznych ZOZ.

2. Gospodarka publicznych zakładów opieki zdrowotnej (...)

3. Zmiany zasad gospodarki SP ZOZ (...)
3.1. Gospodarowanie majątkiem SP ZOZ (...)
3.2. Środki uzyskiwane przez SP ZOZ (...)
3.3. Tytuły dotacji (...)
3.4. Fundusze własne SP ZOZ (...)
3.5. Pozostałe zmiany zasad gospodarki (...)
3.6. Terminy wejścia w życie nowelizacji (...)

4. Co nie doczekało się zmian? (...)