JULIUSZ KAMIŃSKI

Od 10.08.2006 r., tj. dnia ogłoszenia dwóch ustaw z 13.07.2006 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 143, poz. 1028 i 1029) weszły w życie dwie nowelizacje ustawy z 11.04.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 z późn. zm., zwanej dalej ustawą o VAT).

Nowelizacja ta łączy się z wykonaniem prawa Wspólnoty Europejskiej - bezpośrednio - wobec wejścia w życie rozporządzenia Rady Europejskiej z 17.10.2005 r., i pośrednio - wobec nakładania kar za przekroczenie tzw. indywidualnej kwoty mlecznej.

Pierwsza z nowelizacji wzbudziła nawet spór między Krajową Radą Doradców Podatkowych oraz projektodawcami. Jego istotą był zakres nowelizacji ustawy o VAT w odniesieniu do wprowadzonych do niej przepisów rozporządzenia z 17.10.2005 r., które mają być bezpośrednio stosowane na terytorium państw Wspólnoty. Jak wskazali projektodawcy: ,,nie uwzględniono uwagi dotyczącej konieczności przeredagowania definicji usług elektronicznych. Zgodnie z orzecznictwem ETS, a także zgodnie z krajowymi legislacyjnymi wytycznymi dotyczącymi sposobu implementacji norm wspólnotowych do krajowego porządku prawnego, rozporządzenia są stosowane wprost w krajowym porządku prawnym i nie wymagają transpozycji. Ponadto zgodnie z orzecznictwem ETS zabronione jest wprowadzanie norm rozporządzeń wspólnotowych do krajowego porządku prawnego poprzez ,,powielanie" ich treści w ustawodawstwie krajowym".

Spór ten jest o tyle istotny, iż wskazuje na konieczność bezpośredniego stosowania przez polskich podatników uregulowań Wspólnotowych, a to wymaga zapoznawania się nie tylko z polskim dziennikiem ustaw, ale i z dziennikiem urzędowym UE. Nie ułatwia to życia.

(...)