ANDRZEJ BŁAŻEJEWSKI, ANDRZEJ WAŚKÓW

Z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego "kluczową" definicją była w ostatnich latach definicja samochodu ciężarowego. Od zgodnego z tą definicją zaklasyfikowania samochodu do osobowych lub ciężarowych zależało i zależy nadal, czy nabywca danego samochodu może odliczyć zawarty w jego cenie podatek VAT, czy też nie.

Jak nieprecyzyjna podatkowa definicja samochodu ciężarowego wpływa na estetykę aut możemy się przekonać, gdy mija nas na drodze luksusowa limuzyna z charakterystyczną "kratką" oddzielającą część osobową od części przeznaczonej do przewozu "towarów". Często bywa, że przedział przeznaczony do przewozu towarów nie mieści niczego więcej niż kilka segregatorów akt lub niewielki sejf (auto było wtedy "bankowozem").

Od 20 kwietnia 2004 r. do stosowania trafił tzw. "wzór Lisaka", stanowiący rodzaj matematycznej definicji samochodu ciężarowego, zaś od 22.08.2005 r. wiąże nowa definicja zawarta w art. 86 ust. 3 i 4 ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 z ostatnią zmianą w Dz. U. nr 143 z 2005 r.) - dalej ustawa o VAT, która określa, jakie pojazdy dla potrzeb VAT są samochodem ciężarowym, a jakie nie.

W przypadku zakupu samochodów ciężarowych nabywca może - jak wiadomo - potrącić cały naliczony VAT.

O ile jednak podatnik zakupił samochód niespełniający wymagań stawianych w ustawie o VAT samochodom ciężarowym, to może odliczyć VAT zawarty w cenie zakupionego pojazdu tylko do 60% podatku wynikającego z faktury, nie więcej jednak niż 6000 zł. Część VAT, która nie podlega odliczeniu powiększa wartość początkową zakupionego środka trwałego.

Sprawa komplikuje się, jeżeli podatnik nie zakupił samochodu osobowego, ale przejął go w leasing.

(...)