STANISŁAW KOC

Zaliczki na dostawy i usługi w świetle prawa podatkowego i bilansowego

(fragment)

Przedsiębiorcy dla zapewnienia sobie zapłaty za dostawy wyrobów i towarów oraz świadczenia usług - dość często żądają przedpłat w postaci zaliczek lub zadatków, zwanych dalej zaliczkami.

Polegają one na wpłacie pewnej sumy pieniężnej na poczet przyszłej należności z tytułu realizacji dostawy lub usługi. Stanowią one zarazem dowód poważnego potraktowania udzielonego zamówienia, a także służą pokryciu całości lub części wydatków, związanych z przygotowaniem się do jego wykonania.

U otrzymującego zaliczki nie stanowią przychodu zarówno księgowo, jak i podatkowo (art. 12 ust. 4 pkt 1 upddop i art. 14 ust. 3 pkt 1 updof), ponieważ są to wpłaty na poczet przyszłych świadczeń - dostaw i usług, które będą wykonywane dopiero w następnych okresach sprawozdawczych. Dotyczy to także zapłaconych z góry, np. za rok, abonentów, prenumerat czy polis. Bilansowo jest to zobowiązanie. Z kolei przedsiębiorcy, którzy wpłacili zaliczki na poczet zamówionych przez nich dostaw lub świadczenia usług, nie mogą ich uznać za koszty swojej działalności. Zapłata zaliczki nie wiąże się bowiem z osiągnięciem przychodu i w rezultacie nie stanowi kosztu jego uzyskania. Związek przyczynowo-skutkowy między poniesionym wydatkiem, a przychodem powstaje dopiero po dostawie towaru bądź wykonaniu usługi. A więc np. w przypadku opłaconego z góry świadczenia, np. prenumeraty - w miesiącu, którego dotyczy dana część opłaconej z góry prenumeraty. Bilansowo jest to należność lub w przypadku opłaconych z góry świadczeń - czynne rozliczenie międzyokresowe.

(...)

---