ARTUR PIASZCZYK

Audyt wewnętrzny w sektorze finansów publicznych
(wyniki badań)

<(fragment)

Celem artykułu jest przedstawienie obecnej sytuacji audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych w Polsce w świetle opinii audytorów w nich zatrudnionych. Chodzi o ukazanie tych jednostek z punktu widzenia audytora - jak oceniają oni system kontroli wewnętrznej, sprawozdawczość, współpracę z kontrolą zewnętrzną, wykorzystanie środków unijnych, a także o zaprezentowanie samooceny audytu wewnętrznego.

Mijają już cztery lata od początków wdrażania audytu wewnętrznego w polskim sektorze finansów publicznych. Jest to, moim zdaniem, wystarczający okres, aby pokusić się o taką analizę i odpowiedzieć na pytanie, czy audyt wewnętrzny jest potrzebny, a jeśli tak, to czemu powinien służyć.

Niestety, przedstawione poniżej wyniki badań ankietowych nie są reprezentatywne dla całej zbiorowości jednostek zobowiązanych do prowadzania audytu wewnętrznego. Dlatego należy je traktować jako wymianę doświadczeń i zdań, a nie pogląd całego środowiska audytorów wewnętrznych w Polsce.

Ankietę skierowano do jednostek dużych i średnich, a więc takich, w których audyt wewnętrzny ma sens. Doświadczenia państw, w których od lat działa audyt wewnętrzny pokazują, że jest on przydatny jedynie w dużych podmiotach, a więc w takich, gdzie kierownictwo nie jest w stanie samodzielnie ogarnąć całość działalności. Na ankietę odpowiedzieli audytorzy z jednostek z sektorów: szkół wyższych, wymiaru sprawiedliwości i służby ochrony zdrowia.

Wyniki badań przedstawiono - dla większej przejrzystości - w formie 22. punktów, grupujących objęte analizą obszary.

---