Rachunkowość - Rachunkowość 1/2006 - Analiza według modelu Du Ponta - zastosowanie praktyczne

Rachunkowość 1/2006

ADAM ŻWIRBLA

Analiza według modelu Du Ponta - zastosowanie praktyczne

(fragment)

Kilka uwag wstępnych

Rozwój analizy wskaźnikowej świadczy o tym, że wskaźniki są dość prostym, a zarazem wygodnym sposobem uogólniania dużej ilości informacji (wiadomo, iż w obecnej dobie problemem staje się nadmiar informacji). Jednak stworzenie odpowiedniego zestawu wskaźników finansowych, które by obiektywnie przedstawiały kondycję finansową firmy nie jest zadaniem łatwym i mimo postępów w tej dziedzinie, wciąż dostrzega się wiele problemów i mankamentów.

Słusznie zauważa L. Bednarski, iż dopiero poznanie przyczynowo-skutkowych zależności, które zachodzą między wskaźnikami ekonomicznymi, umożliwia zbudowanie różnych układów strukturalnych, zwanych przez niego piramidą (hierarchią) wskaźników.

Za punkt wyjścia klasycznej analizy hierarchicznej uważa się tzw. tożsamość Du Ponta zwaną też "równaniem Du Ponta". Przedstawia ona najbardziej syntetyczny wskaźnik, tj. wskaźnik stopy zwrotu z kapitału własnego (Return on Equity - ROE) jako iloczyn dwóch wielkości, tj. poziomu rentowności majątku (aktywów) ogółem (Return on Assets - ROA) oraz tzw. mnożnika kapitału własnego, czyli relacji aktywów ogółem do kapitału własnego (m), co wyraża formuła:

ROE = ROA x m

gdzie:
ROE = (wynik finansowy netto) ÷ (kapitał własny),
ROA = (wynik finansowy netto) ÷ (aktywa),
(aktywa) ÷ (kapitał własny).

Po dalszym rozwinięciu tożsamość Du Ponta mówi, iż na ROE wpływają trzy czynniki:
1. Efektywność operacyjna (wyrażona marżą zysków),
2. Efektywność wykorzystania aktywów (wyrażona rotacją aktywów ogółem),
3. Dźwignia finansowa (wyrażona przez mnożnik kapitału własnego).

Tożsamość Du Ponta wywarła ogromny wpływ na poglądy ekonomistów i nadal zajmuje ważne miejsce w arsenale metod oceny kondycji finansowej przedsiębiorstwa.

Model wskaźnikowej analizy Du Ponta jest - według B. Micherdy - rozwiązaniem ogólnym i zarazem zwartym, gdyż łączy podstawowe wskaźniki reprezentujące główne grupy tematyczne. W modelu tym wszechstronnie reprezentowane są wskaźniki zyskowności oraz wskaźniki wykorzystania majątku, zaś wskaźniki wykorzystania zadłużenia reprezentowane są przez najbardziej uogólnione ich formy. Natomiast nie są reprezentowane w nim wskaźniki płynności. B. Micherda dodaje, iż model ten jakby "prześwietlał" działalność firmy, zaś zastosowane w nim wskaźniki finansowe stanowią zwięzły "język", którym powinny posługiwać się zarządy i rady nadzorcze.

(...)

Prospektywna analiza wskaźnika rentowności aktywów za pomocą tożsamości Du Ponta (...)

Przykłady wykorzystania modelu Du Ponta do analizy prospektywnej (...)

Uwagi końcowe (...)


W innnych zeszytach W tym zeszycie

Przejdź do sklepu

Partnerzy

Wydanie elektroniczne