ZDZISŁAW FEDAK, TADEUSZ NAUMIUK

1. Nośniki kosztów (dalej zamiennie także "nośniki") to - podobnie jak miejsca powstania kosztów (mpk) - umowny termin, stosowany do potrzeb rachunku kosztów.

Pojęcie "nośnik", mimo że w poprzedzających odcinkach wielokrotnie używane, było - podobnie jak pojęcie mpk - tylko ogólnie wyjaśnione. Nie zajmowaliśmy się bliżej kwestią co, w jakich warunkach przyjmuje się za nośnik, jak prezentuje się jego koszty i od czego to zależy. Sprawom tym poświęcony jest niniejszy odcinek. Rozważania zaczniemy od przypomnienia i uzupełnienia ogólnych, częściowo już przekazanych w poprzednich artykułach informacji na temat nośników kosztów.

Jeżeli przedsiębiorstwo produkcyjne (przemysłowe, budowlane, usługowe) chce działać w sposób świadomy i przemyślany, a nie jest ono przedsiębiorstwem wytwarzającym wyłącznie jeden (np. węgiel) lub kilka sprzężonych ze sobą produktów (np. energia elektryczna i cieplna), to bardzo istotna jest dla niego wiedza o:
- kosztach poszczególnych realizowanych przez nie funkcji (zaopatrzenia, produkcji, zbytu, zarządzania), a zwłaszcza kosztach wytworzenia poszczególnych grup sprzedanych produktów (wyrobów, usług), gdyż pozwala to ustalić, po odjęciu tych kosztów od przychodów (obrotu), wynik finansowy i rentowność sprzedaży poszczególnych produktów lub ich grup, a w następstwie określić pożądane kierunki działania (które produkty rozwijać, z których się wycofać),
- kosztach wytworzenia poszczególnych produktów objętych stanem zapasu gotowych i niezakończonych produktów, bowiem informuje to o wysokości zamrożonych w nich środków.

(...)