WIESŁAW SZCZĘSNY

Analiza rentowności sprzedaży - ujęcie modelowe

(fragment)

Próg rentowności (break-even point) jest to - jak wiadomo - punkt równowagi, przy którym przedsiębiorstwo sprzedające wyroby, towary lub usługi nie ponosi strat, ale też nie osiąga zysku. Punkt ten, nazywany w literaturze najczęściej progiem rentowności, a niekiedy punktem krytycznym, określa zrównanie wielkości sprzedaży z sumą kosztów stałych i zmiennych. Analiza progu rentowności należy do najprostszych narzędzi zarządzania finansami. Wspomaga ona decyzje podejmowane zwłaszcza przy wprowadzaniu na rynek nowych produktów, gdyż pozwala ustalić najlepszą kombinację między trzema zmiennymi, tj. wielkością sprzedaży, ceną a kosztami.

Stosowanie klasycznej formuły progu rentowności wymaga przyjęcia bardzo rygorystycznych założeń, które czynią z niej narzędzie o ograniczonych walorach użytkowych. Najważniejsze z tych założeń to:

- wielkość produkcji równa jest wielkości sprzedaży

- cena sprzedaży produktu lub towaru jest stała i niezależna od skali (wielkości) produkcji,

- sprzedaż jest jednorodna, tzn. analizą objęte są produkcja lub towary jedno asortymentowe,

- jednostkowe koszty zmienne produktu (towaru) są stałe, co oznacza, że całkowite koszty zmienne zmieniają się proporcjonalnie do skali produkcji (wielkości sprzedaży),

- koszty stałe są jednakowe mimo różnej wielkości produkcji (wielkości sprzedaży).

W artykule przedstawiam próbę modyfikacji tego narzędzia, polegającą na wykorzystaniu własności progu rentowności do wypracowania wzoru umożliwiającego ocenę rentowności sprzedaży, przy czym przedmiotem rozważań będzie produkcja wyrobów. Stwierdzenia zawarte dalej dotyczą odpowiednio sprzedaży towarów i ustawy. Czynnikiem niezależnym we wzorze jest przyrost wartości sprzedaży zakładany w planie finansowym (budżecie) przedsiębiorstwa.

(...)

---