ARTUR PIASZCZYK

Celem artykułu jest przedstawienie spostrzeżeń, uwag i wniosków audytora wewnętrznego, praktycznie wykonującego zawód, wzbogaconych o rozważania teoretyczne. Pragnę wyraźnie podkreślić, iż artykuł nie ma za zadanie omawiania przepisów powszechnie obowiązującego prawa (ustawa i rozporządzenia dotyczące audytu wewnętrznego), ani ukazania standardów i wytycznych stosowanych w pracy audytora wewnętrznego. Artykuł zawiera przede wszystkim przemyślenia autora, wynikające z osobistego doświadczenia zawodowego oraz kontaktów z innymi audytorami i kontrolerami.

Artykuł odzwierciedla praktykę audytu wewnętrznego w sektorze publicznym, w którym mamy do czynienia z ustawowym zawężeniem przedmiotu i zakresu audytu, w porównaniu do sektora prywatnego (ustawa o finansach publicznych dotyczy jedynie jednostek należących do sektora finansów publicznych). W odniesieniu do audytu wewnętrznego w sektorze prywatnym możliwe są praktycznie wszystkie rozwiązania, gdyż żaden przepis nie reguluje tej kwestii.

1. Co określa postępowanie audytowe

Audyt wewnętrzny jest kontrolą przeprowadzaną z ramienia kierownictwa jednostki, zorientowaną na wyniki, a nie na przebieg procesów, która kończy się oceną kontrolowanego obszaru (mogą nim być: działania, procesy, systemy, zadania).

Z przedstawionej istoty (definicji) audytu wewnętrznego wynika cały proces postępowania audytowego (kontrolnego), gdyż:

ˇ audyt wewnętrzny jest narzędziem w rękach najwyższej kadry kierowniczej danej organizacji , przez które sprawuje ona nadzór i uzyskuje informacje użyteczne przy podejmowaniu decyzji;

ˇ audytora wewnętrznego interesują głównie wyniki, a więc celem wszystkich jego działań będzie ustalenie stanu faktycznego i odpowiedź na pytanie: jak jest w porównaniu do tego, jak być powinno?, a nie: co zrobiono, aby było tak, jak być powinno?

ˇ ocena sformułowana przez audytora wewnętrznego zawsze dotyczy odchyleń stanu faktycznego od stanu wymaganego; w praktyce właściwie nie zdarza się, aby stany te były tożsame, choć zdarza się, że stan faktyczny jest lepszy od wymaganego.

2. Planowanie (...)

2.1. Plan roczny (...)

2.2. Planowanie (programowanie) poszczególnych zadań audytowych (...)

3. Realizacja (...)

3.1. Ustalenie stanu faktycznego (...)

3.2. Ustalenie stanu wymaganego (...)

3.3. Różnice i odpowiedzialność za nie (...)

4. Ocena, wnioski i zalecenia (rekomendacje) (...)

5. Raport (...)

6. Dodatkowe dokumenty i czynności (...)

7. Wykorzystanie wyników audytu wewnętrznego (...)

Zakończenie (...)