JÓZEF URYGA
WILHELM MAGIELSKI

Inwentaryzacja rozrachunków

(fragment)

1. Przedmiotem inwentaryzacji na koniec każdego roku obrotowego są między innymi stany rozrachunków, a więc stany należności i zobowiązań. Stanowią one wyraz nieuregulowanych na dzień bilansowy rozliczeń finansowych między jednostką a jej kontrahentami, którymi mogą być zarówno osoby prawne, w tym także banki i urzędy, jak i osoby fizyczne prowadzące i nie prowadzące ksiąg rachunkowych.

Należności i zobowiązania nie stanowią jednorodnej kategorii ekonomicznej i zależnie od przyjętego do podziału kryterium obejmują rozrachunki klasyfikowane:

a) według kryterium podmiotowego - do rozrachunków:

- z odbiorcami (z tytułu dostaw i usług),

- z dostawcami (z tytułu dostaw i usług),

- publicznoprawne, a więc z urzędami i podobnymi instytucjami z tytułu podatków, ceł, ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych oraz innych, do których stosują się przepisy Ordynacji podatkowej, (mogą to być również należności),

- z pracownikami, zarówno z tytułu stosunku pracy jak i innych,

- z pożyczkodawcami - lub - biorcami, w tym także z tytułu kredytów i lokat,

- z pozostałymi - innymi niż wymienione wyżej;

b) według terminów płatności - do rozrachunków:

- krótkoterminowych, których okres spłaty na dzień bilansowy nie jest dłuższy niż 12 miesięcy (oprócz należności i zobowiązań z tytułu dostaw i usług, które są w każdym przypadku zaliczane do krótkoterminowych),

- długoterminowych, których okres spłaty na dzień bilansowy jest dłuższy niż 12 miesięcy;

c) według kryterium możliwości windykacji - do rozrachunków:

- bezspornych (niekwestionowanych),

-spornych zwane roszczeniami (kontrahent neguje obowiązek zapłaty całości lub części należności).

(...)

---