TADEUSZ NAUMIUK

Inwentaryzacja - jak wiadomo - stanowi część składową rachunkowości, której zasady prowadzenia reguluje ustawa o rachunkowości. Ustawa nie rozstrzyga jednak szczegółowo wszystkich problemów jakie wiążą się z prowadzeniem rachunkowości. W zakresie inwentaryzacji ustawa nie reguluje m.in. sposobu organizowania, przeprowadzania, jak też rozliczania inwentaryzacji, pozostawiając decyzje w tym zakresie kierownikowi jednostki, odpowiedzialnemu za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości, a w tym również za poprawność inwentaryzacji a zwłaszcza przeprowadzanej drogą spisu z natury.

O ile jednak w jednostkach dużych i średnich pełne stosowanie wymagań ustawowych dotyczących wydawania wewnętrznych przepisów, w postaci np. dokumentacji opisującej przyjęte zasady (politykę) rachunkowości, instrukcji inwentaryzacyjnej, zarządzeń wewnętrznych określających sposób przygotowania, przebiegu i rozliczania inwentaryzacji na ogół nie rodzi większych problemów organizacyjnych i kadrowych, o tyle w jednostkach mniejszych (zwłaszcza małych) może być to problem trudny do rozwiązania.

Zależy to od wielu okoliczności, o czym dalej, przy czym w istocie chodzi o inwentaryzację przeprowadzaną droga spisu z natury. Inwentaryzacja przeprowadzana drogą uzgodnienia sald lub weryfikacji danych księgowych nie wykazuje - w przypadku małych jednostek - cech specyficznych. Dlatego dalsze rozważania poświęcone będą wyłącznie przeprowadzanej przez małe jednostki inwentaryzacji drogą spisu z natury.

Co to są małe jednostki (...)

Kierunki uproszczeń inwentaryzacji drogą spisu z natury (...)

Przykłady uproszczeń inwentaryzacji drogą spisu z natury (...)