ALICJA MAZUR

Dla działania jednostek gospodarczych coraz większą rolę odgrywają posiadane przez nie zasoby niematerialne. Dzięki nowoczesnym technologiom możliwe jest dostarczanie na rynek produktów wysokiej jakości po atrakcyjnych cenach, ale stworzenie odpowiedniego zaplecza technologicznego wiąże się z pozyskaniem praw niematerialnych w postaci patentów, licencji, koncesji. Sprzedaży produktów w wielu przypadkach sprzyja wykreowanie marki, znaków towarowych, posiadanie stałych odbiorców, a często również dobra reputacja samej jednostki. Coraz większe znaczenie dla prowadzenia działalności mają programy komputerowe.

Pozyskanie potrzebnych zasobów niematerialnych może, w zależności od przedsiębiorstwa jak i jego charakteru, następować w drodze nabycia (zakupu z zewnątrz) lub też wytworzenia we własnym zakresie, co często wymaga prowadzenia długotrwałych badań.

Celem artykułu jest przedstawienie sposobu ujęcia w sprawozdaniu finansowym niematerialnych składników majątkowych wytworzonych przez jednostki we własnym zakresie w myśl ustawy o rachunkowości, zwanej dalej ustawą, Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (MSR), standardów amerykańskich (US-GAAP) oraz niemieckiego kodeksu handlowego (HGB), a także uregulowań IV Dyrektywy Unii Europejskiej.

Zasoby niematerialne jako składnik aktywów (...)

Aktywowanie zasobów niematerialnych wytworzonych we własnym zakresie (...)

Wydatki na badania i rozwój (...)