Rachunkowość 2/2003

BADANIE WARTOŚCI GODZIWEJ

(fragment)

Ustawa o rachunkowości oraz rozporządzenie Ministra Finansów z 12.12.2001 r. w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych (Dz. U. nr 149, poz. 1674) przewidują liczne przypadki stosowania do wyceny pozycji bilansu wartości godziwej, a więc ceny określonej przez aktualne warunki rynkowe a nie ceny faktycznie zapłaconej.

Wartość godziwą stosuje się na przykład do wyceny:

- inwestycji w nieruchomości (art. 28 ust. 1 pkt 3),

- produktów, których kosztu wytworzenia nie można ustalić (art. 28 ust. 3),

- krótko- i długoterminowych instrumentów finansowych (rozporządzenie, § 14 i 15),

- zasobów, które utraciły wartość (art. 28 ust. 5 i 6),

- aktywów i pasywów spółek łączonych metodą nabycia (art. 44b ust. 4).

Stawia to przed biegłym rewidentem, który bada jednostkę stosującą do wyceny pozycji bilansu wartość godziwą (lub która taką wartość powinna zastosować), zadanie oceny poprawności ustalenia tej wartości. Może to nie być proste, zważywszy że - przykładowo - w myśl rozporządzenia (§ 16) za wiarygodną uznaje się wartość godziwą ustaloną w szczególności drogą:

1) wyceny instrumentu finansowego po cenie ustalonej na aktywnym rynku regulowanym, na którym następuje publiczny obrót instrumentami finansowymi, zaś informacje o tej cenie są ogólnie dostępne,

2) oszacowania dłużnych instrumentów finansowych przez wyspecjalizowaną, niezależną jednostkę świadczącą tego rodzaju usługi, przy czym możliwe jest rzetelne oszacowanie przepływów pieniężnych związanych z tymi instrumentami,

3) zastosowania właściwego modelu wyceny instrumentu finansowego, a wprowadzone do tego modelu dane wejściowe pochodzą z aktywnego regulowanego rynku,

4) oszacowania ceny instrumentu finansowego, dla którego nie istnieje aktywny rynek, na podstawie publicznie ogłoszonej, notowanej na aktywnym regulowanym rynku ceny nieróżniącego się istotnie, podobnego instrumentu finansowego, albo cen składników złożonego instrumentu finansowego,

5) oszacowania ceny instrumentu finansowego za pomocą metod estymacji powszechnie uznanych za poprawne.

Z kolei art. 44b ust. 4 ustawy przewiduje np., że wartość godziwą:

- nienotowanych papierów wartościowych ustala się w wartości oszacowanej, uwzględniającej takie czynniki jak współczynnik cena do zysku i stopa dywidendy porównywalnych papierów wartościowych wyemitowanych przez spółki o podobnych charakterystykach, zaś

- środków trwałych w ich wartości rynkowej lub według niezależnej wyceny, a gdy nie jest to możliwe - w aktualnej cenie nabycia albo koszcie wytworzenia z uwzględnieniem aktualnego stopnia ich zużycia.

Poniżej publikujemy obszerne streszczenie nowego Międzynarodowego Standardu Rewizji Finansowej, który przedstawia sposób badania poprawności ustalenia wartości godziwej.

Redakcja

1. Cele i zakres standardu

IFAC przyjął w lipcu nowy Międzynarodowy Standard Rewizji Finansowej nr 545 (MSRF) "Badanie ustalenia i ujawnień wartości godziwej".

Standard ten stosuje się do badania wycen, które spełniają kryteria definicji wartości godziwej zawartej w Międzynarodowych Standardach Sprawozdawczości Finansowej (dawnych MSR) , nawet jeśli stosuje się inne nazwy (np. wartość rynkowa, wartość użytkowa, wartość specyficzna dla jednostki).

W MSRF 545 uwzględniono dorobek wcześniej opublikowanych MSRF poprzez liczne odwołania do ich zapisów. Nowy Standard pełni jednak niejako funkcję porządkującą, dzięki ujęciu w jednym miejscu wytycznych do badania tego trudnego choć dość wąskiego tematu.

MSRF 545 zaczyna obowiązywać przy badaniu sprawozdań finansowych za okresy kończące się 31 grudnia 2003 r. i później, możliwe jest jednak także wcześniejsze stosowanie standardu.

2. Specyfika wyceny w wartości godziwej (...)

3. Odpowiedzialność kierownictwa jednostki i biegłego rewidenta (...)

4. Zapoznanie się ze sposobem ustalania wartości godziwej (...)

5. Ocena odpowiedniości ustalenia i ujawnień wartości godziwej (...)

6. Korzystanie z usług rzeczoznawcy (...)

7. Przebieg badania ustalenia i ujawnień wartości godziwej (...)

8. Ujawnianie informacji na temat wartości godziwej (...)

9. Ocena wyników badania (...)

10. Oświadczenia kierownictwa jednostki (...)


W innnych zeszytach W tym zeszycie
Wydanie elektroniczne
Wskażniki sektorowe

Zamieszczony zestaw finansowych wskaźników sektorowych za lata 2010-2002 pozwala zainteresowanym szerzej i bardziej wnikliwie spojrzeć na wyniki uzyskane przez dane przedsiębiorstwo. Dzięki porównaniom w czasie i przestrzeni uzyskuje się większy obiektywizm oceny, gdyż uzyskany wynik pozwala sprawdzić:

  • w jakim kierunku podąża przedsiębiorstwo i jak szybko,
  • czy następuje to zgodnie z planem,
  • jaką pozycję zapewniło sobie wśród podobnych przedsiębiorstw.

Został on stworzony głównie na potrzeby biegłych rewidentów, ale może być także wykorzystywany przez inne osoby zajmujące się analizą i oceną przedsiębiorstw (kierownictwo, inwestorów, analityków bankowych i finansowych). Wiecej

Gadu Gadu
Na pytania dotyczące sposobu i realizacji zamówień na nasze publikacje odpowiedzą:

© Rachunkowość Sp. z o. o. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Zamknięcie Roku 2010 Zamknięcie Roku 2011