Aby poprawnie wyświetlać tę sekcję, należy zainstalować plugin FlashPlayer
 
Aby poprawnie wyświetlać tę sekcję, należy zainstalować plugin FlashPlayer
Rachunkowość - 10/2002

JUSTYNA ADAMCZYK, MONIKA BUGAJNY

Błąd podstawowy

(fragment)

Obowiązująca od 1.01.2002 r. znowelizowana ustawa o rachunkowości wprowadziła pojęcie błędu podstawowego, określając ogólnie w art. 54 ust. 3 tej ustawy okoliczności, które warunkują uznanie błędu za podstawowy oraz sposób jego usunięcia. W przepisie tym mówi się: "jeżeli w danym roku obrotowym lub przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego za ten rok obrotowy jednostka stwierdziła popełnienie w poprzednich latach obrotowych błędu podstawowego, w następstwie którego nie można uznać sprawozdania finansowego za rok lub lata poprzednie za spełniające wymagania określone w art. 4 ust. 1 (tj. prawidłowego, rzetelnego i jasnego przedstawienia obrazu jednostki), to kwotę korekty spowodowanej usunięciem tego błędu odnosi się na kapitał (fundusz) własny i wykazuje jako "zysk (strata) z lat ubiegłych".

To nowe pojęcie, dające prawo do odniesienia bezpośrednio na kapitał własny skutków korekty popełnionego w poprzednich latach obrotowych ważącego błędu, robi karierę i rodzi zamieszanie.

Robi karierę, gdyż niektórzy upatrują w tym rozwiązaniu dogodny sposób "urealnienia" po cichu, z ominięciem rachunku zysków i strat, aktywów i pasywów swojej jednostki. Postępowanie takie nie jest prawidłowe, gdyż do błędów podstawowych nie zalicza się m.in. zmian szacunków, to jest korekt amortyzacji, odpisów z tytułu trwałej utraty wartości czy aktualizacji wyceny zapasów i należności. Ze względu na to, że ustawodawca polski nie określił bliżej treści pojęcia "błąd podstawowy", celowe jest, odpowiednio do zapisu art. 10 ust. 3 ustawy o rachunkowości, zastosowanie postanowień Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 8 "Zysk lub strata netto okresu sprawozdawczego, podstawowe błędy i zmiany zasad (polityki) rachunkowości do uściślenia zakresu pojęcia błędu podstawowego. Z MSR 8 pkt 26, 27 jednoznacznie wynika zaś, że skutki zmian szacunków nie są uznawane za korekty błędu podstawowego i powinny wpływać na wynik finansowy bieżącego lub następnego roku obrotowego.

Rodzi zaś zamieszanie, gdyż wielu, w tym także biegłych rewidentów, nie zwróciło uwagi, że w ustawie o rachunkowości, odmiennie niż w MSR 8, nie traktuje się na równi z błędem podstawowym zmian zasad (polityki) rachunkowości. Są to dwa różne pojęcia.

W ustawie z 29.11.2000 r., nowelizującej ustawę o rachunkowości, wymienia się wyłącznie dwa przypadki, gdy skutki zmian zasad (polityki) rachunkowości można odnieść na kapitał własny. Dotyczą one zawartych przed 1.01.2002 r. umów o leasing finansowy i o długoterminowe usługi, w tym budowlane,

Oznacza to, że ustawodawca:

- dostrzegł zagadnienie, ale nie zdecydował się na odnoszenie skutków innych niż wymienione zmian zasad (polityki) rachunkowości na kapitał własny;

- słusznie czy nie, nie uznał za właściwe włączenie do ustawy o rachunkowości tej części postanowień MSR 8, które dotyczą zmian zasad (polityki) rachunkowości.

Stanowisko to - naszym zdaniem - wiąże jednostki znajdujące się pod rządami ustawy o rachunkowości. W tej sytuacji brak jest bowiem podstaw do stosowania zapisu art. 10 ust. 3 ustawy, odsyłającego do MSR, gdyż nie zachodzi luka w polskich przepisach.

Te i inne zagadnienia, związane z pojęciem "błędu podstawowego" omawia kompleksowo poniższy artykuł. Zachęcamy do jego lektury.

Redakcja

I. Co to jest błąd podstawowy (...)

II. Błąd podstawowy a Międzynarodowe Standardy Rachunkowości (MSR) (...)

III. Błąd podstawowy a podatek dochodowy (...)

IV. Ujęcie błędu podstawowego w księgach (...)

V. Błąd podstawowy a sprawozdania finansowe (...)

1. Prezentacja błędu podstawowego w bilansie i informacji dodatkowej (...)

2. Ujęcie błędu podstawowego w zestawieniu zmian w kapitale (funduszu) własnym (...)

VI. Podział wyniku finansowego (...)


W innnych zeszytach W tym zeszycie
Wydanie elektroniczne
Reklama
Wskażniki sektorowe

Zamieszczony zestaw finansowych wskaźników sektorowych za lata 2009-2002 pozwala zainteresowanym szerzej i bardziej wnikliwie spojrzeć na wyniki uzyskane przez dane przedsiębiorstwo. Dzięki porównaniom w czasie i przestrzeni uzyskuje się większy obiektywizm oceny, gdyż uzyskany wynik pozwala sprawdzić:

  • w jakim kierunku podąża przedsiębiorstwo i jak szybko,
  • czy następuje to zgodnie z planem,
  • jaką pozycję zapewniło sobie wśród podobnych przedsiębiorstw.

Został on stworzony głównie na potrzeby biegłych rewidentów, ale może być także wykorzystywany przez inne osoby zajmujące się analizą i oceną przedsiębiorstw (kierownictwo, inwestorów, analityków bankowych i finansowych). Wiecej


© Rachunkowość Sp. z o. o. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Zamknięcie Roku 2010 Zamknięcie Roku 2011