W grudniu 1999 r. SEC wydał Biuletyn Rachunkowości 101 (SAB 101) określający warunki, jakie muszą zostać spełnione, aby można było wykazać przychód. SAB 101 nie jest co prawda obowiązującym przepisem prawa, lecz ma status wykładni Departamentu Finansów Przedsiębiorstw SEC oraz Urzędu Głównego Księgowego SEC. Postanowienia SAB 101 zostały także uwzględnione w wymogach dotyczących ujawniania informacji przez spółki giełdowe.

Wydanie SAB 101 wywołało zdziwienie części środowiska finansistów, księgowych i biegłych rewidentów. Pytano, po co reguluje się coś, co - zdawałoby się - stanowi kanon. Jeden z profesorów przeprowadził eksperyment, podczas którego poprosił kolejno: studentów studiów licencjackich z rachunkowości, przedstawicieli Instytutu Audytorów Wewnętrznych i swoich kolegów z uczelni o podanie warunków, jakie muszą być spełnione, by móc wykazać przychód. W czasie od trzech do czterech minut wszystkie ankietowane grupy wskazały, że są to: faktyczne wydanie towarów lub usług, określona cena, możliwość wyegzekwowania zapłaty. Odpowiedzi te pokrywają się z "nowymi" regulacjami SEC (por. punkt II). Profesor ten dołącza do grona pytających: dlaczego SEC musiała sformalizować rozwiązania, z którymi przeciętny student radzi sobie w przeciągu czterech minut? W konkluzji stwierdza, że przyczyną może być jedynie to, że księgowi zostali uwikłani, lub wręcz stali się architektami licznych oszustw. Niepokojące jest nie to, że SEC formalnie reguluje sprawy oczywiste, ale to, że społeczność księgowych stworzyła lub współtworzyła sytuację, w której regulacje o takim charakterze są konieczne.

Główny Księgowy SEC przyznaje, że z przychodami są spore kłopoty. Nieprawidłowa wysokość wykazanych przychodów była przyczyną wszczęcia przez SEC największej liczby postępowań wyjaśniających i dyscyplinarnych w stosunku do kontrolowanych spółek akcyjnych. Przychody są bowiem zwykle najwyższą kwotą, która jest przeliczana przy przekształcaniu sprawozdań finansowych na potrzeby notowań na amerykańskim parkiecie. Doświadczenia SEC pokazują, że przeliczenie to w dużej liczbie przypadków powodowało istotne obniżenie się kapitalizacji rynkowej spółki. Przeliczenie innych pozycji sprawozdania finansowego nie stwarzało problemów o takiej skali.

II. Charakter nieprawidłowości i postanowienia SAB 101 (...)

III. Badanie przychodów przez biegłych rewidentów (...)

Przychody zagranicznych jednostek zależnych (...)

Przyporządkowanie do właściwego okresu obrotowego (...)

Potwierdzanie najważniejszych ustaleń umownych (...)

Wiarygodne szacunki zwrotów (...)

Czytelne i wyczerpujące wyjaśnienia (ujawnienia) (...)

Złożone transakcje wiązane (...)

IV. Podsumowanie (...)

* Na podstawie wystąpienia Lynn E. Turner, Głównego Księgowego Amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) z 31 maja 2001 r.